Τα τελευταία 24ωρα, τρεις θεματικές κέντρισαν το ενδιαφέρον μου, ως προς τις δυνάμεις που συγκρούονται – και – σήμερα στο εσωτερικό της χώρας.
Τα… στρατόπεδα ξεκάθαρα και οι θέσεις συγκεκριμένες, ενώ είναι απορίας άξιο αφενός μεν πόσοι (και ποιοι, βεβαίως) στοιχίζονται και αφετέρου δε πίσω από έντονα ξεπερασμένο, οπισθοδρομικό και διόλου σύγχρονο σκεπτικό, πράξη και κοσμοθεωρία.
Την περασμένη εβδομάδα επί 3ημερο τα ταξί στην Αττική επέλεξαν να απεργήσουν, προτάσσοντας μια σειρά από αιτήματα, το κυριότερο εκ των οποίων ήταν η αύξηση του κομίστρου. Κι αυτό, στην Αττική, όπου ο τουρισμός – πλέον – είναι 12μηνης χρονικής διάρκειας και οι απαιτήσεις για μετακίνηση αυξημένες όσο ποτέ. Επιχειρήστε, απλά, να βρείτε ελεύθερο ταξί μονές ημέρες (Δευτέρα-Τετάρτη), είτε μεσημεριανή (13:30-15:00) ή ακόμη και απογευματινή ώρα (17:30-19:00) και… καλή σας τύχη!
Παρόλα αυτά, ο όγκος της δουλειάς, η συχνότητα των δρομολογίων και το πλήθος των πελατών δεν αρκούν στους ξεχασμένους από τον χρόνο συνδικαλιστές του Θύμιου Λυμπερόπουλου, οι οποίοι αξιώνουν περισσότερα, εδώ και τώρα!
Την ίδια στιγμή, όπως ανέφερε ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Αυτοκινητιστών Ταξί Αττικής (ΣΑΤΑ), ζητάται από την κυβέρνηση προστασία απέναντι στο έργο που επιτελούν τουλάχιστον 200.000 ιδιωτικά μέσα μεταφοράς επιβατών, όπως τόνισε χαρακτηριστικά σε ραδιοφωνική του συνέντευξη.
200.000 ήταν το μέγεθος που ανέφερε, ενώ όταν ο δημοσιογράφος (καθόλα φίλιου προς τις αντιπολιτευτικές κορώνες του κ. Λυμπερόπουλου) τον ρώτησε εάν αυτό το μέγεθος ισχύει, ο Πρόεδρος του ΣΑΤΑ το επιβεβαίωσε. Απλά, δυο διαπιστώσεις: Προστασία των ταξί έναντι των ιδιωτικών μέσων μεταφοράς – όπως είναι και τα ταξί, εξάλλου, εκτός εάν έχουν κρατικοποιηθεί στο ταλαιπωρημένο μυαλό του κ. Λυμπερόπουλου…- σημαίνει αυτομάτως «καμπάνα» και απαγόρευση από μέρους της Κομισιόν, καθώς θα θεμελιώνεται παραβίαση του Κοινοτικού δικαίου σχετικά με την ελεύθερη άσκηση έργου και επιχειρείν.
Δευτερευόντως, εάν δεν κάνουμε κάποιο σοβαρό λάθος, τα ταξί σε ΟΛΟΚΛΗΡΟ τον νομό Αττικής δεν υπερβαίνουν τις 16.000 οχήματα. Να υπολογίσουμε άλλα τόσα στην υπόλοιπη χώρα, σε μια ένδειξη πρωτοφανούς «κιμπαροσύνης»;
Άρα, τα ταξί πανελλαδικά δεν είναι περισσότερα από 32-35.000 οχήματα.
Τα 200.000 πρόσθετα ιδιωτικά, πως τα υπολόγισε ο μαθηματικός εγκέφαλος ενός ακόμη συνδικαλιστή;
Μα, το σκεπτικό απλό και συνηθισμένο: «Νόμος είναι ότι πει ο συνδικαλιστής. Ποιος θα του αντιπαρατεθεί; Εχθρός -εξάλλου- είναι η κυβέρνηση και ποτέ αυτός που επιλέγει ετσιθελικά να ταλαιπωρήσει το ίδιο το κοινό του».
Δεύτερο παράδειγμα, η επιλογή της κυβέρνησης να θέσει τέλος στα τρόλεϊ, με τα πρώτα εναέρια καλώδια να αρχίσουν ήδη να ξηλώνονται στην Αθήνα και τον Πειραιά. Μπορεί το τρόλεϊ να λειτουργούσε εξυπηρετώντας συγκεκριμένα σημεία των γειτονιών της πρωτεύουσας επί 50 χρόνια μέχρι την δεκαετία του ’00, ωστόσο -πλέον- στις ημέρες μας έχει μετατραπεί σε ένα εξόχως αναποτελεσματικό, αργό, δίχως ευελιξία, ακριβό στην κίνησή του και πολλαπλώς ξεπερασμένο Μέσο μαζικής μεταφοράς.
Τι πιο λογικό από την απόσυρσή του και την αντικατάστασή του με λεωφορεία νέας γενιάς, τα οποία κινούνται με ηλεκτρισμό ή φυσικό αέριο, είναι άφθαρτα, ευέλικτα, γρήγορα και με κόστος υποπολλαπλάσιο στην κίνησή τους.
Λογικό είπα; Ξέχασα να ρωτήσω τους αρμόδιους συνδικαλιστές για ακόμη μια φορά. Κι αυτό, καθώς εκτιμούν ότι η διαδικασία προχωρά δίχως την ύπαρξη ολοκληρωμένης τεχνικής μελέτης και χωρίς να έχει προηγηθεί ουσιαστικός διάλογος με τους φορείς τους. Μάλιστα, έφτασαν στο σημείο να ισχυριστούν πως η αποξήλωση τμημάτων του δικτύου μπορεί να οδηγήσει σε μειώσεις δρομολογίων και περαιτέρω επιβάρυνση των ήδη πιεσμένων γραμμών.
«Δεν είμαστε αντίθετοι στον εκσυγχρονισμό, αλλά είμαστε αντίθετοι σε ενέργειες που λαμβάνονται χωρίς να μας ενημερώσει κανείς και χωρίς να διασφαλίζεται η ομαλή λειτουργία του συγκοινωνιακού έργου», αναφέρουν οι γνωστοί συνδικαλιστές.
Δηλαδή, όταν στην θέση ενός δύσχρηστού, αργού, ακριβού μέσου μεταφοράς, δρομολογηθεί ένα καινούριας τεχνολογίας, «πράσινο», ταχύτερο στην κίνηση και με δυνατότητα δρομολογίων 1:3, δεν διασφαλίζεται η ομαλή λειτουργία του συγκοινωνιακού έργου;
Περίεργη ανάγνωση των δεδομένων από την πλευρά των συνδικαλιστών. Οι οποίοι αυτό που ουσιαστικά δεν θέλουν να συμβεί είναι να πραγματοποιούν περισσότερα δρομολόγια σε σχέση με τη σημερινή βάρδια-ραχάτι…
Τρίτο περιστατικό. Σε προ διημέρου συνέντευξή του στο dnews.gr, ο Δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, αναφέρθηκε – μεταξύ άλλων – στο νέο Κώδικα για την Αυτοδιοίκηση, τον οποίο η κυβέρνηση προγραμματίζει να εισάγει προς ψήφιση στη Βουλή τον επόμενο μήνα και αποτελεί την πρώτη κίνηση στο συγκεκριμένο πλαίσιο έπειτα από 30 – ολόκληρα- χρόνια!
Αφού αναφέρει τα κλασσικά-εικονογραφημένα και παντός χρήσης τετριμμένα περί «μεγάλης επίθεσης, ίσως την πιο σοβαρή της μεταπολίτευσης, που αγγίζει τα όρια της δημοκρατικής νομιμότητας», «την προσπάθεια της κυβέρνησης να θέσει υπό πλήρη έλεγχο τον θεσμό, τόσο στο στάδιο της ανάδειξης των νέων δημοτικών αρχών, όσο και μετά, στη λειτουργία τους», επεσήμανε και ένα στοιχείο το οποίο ουσιαστικά τον φωτογραφίζει, θαρρώ.
Συγκεκριμένα, κάνει λόγο στο νέο εκλογικό σύστημα, το οποίο χαρακτηρίζει – οποία έκπληξη – ως «κακό», καθώς όπως θεωρεί «υπονομεύει δομικά στοιχεία του θεσμού, αυτά της υψηλής αντιπροσωπευτικότητας, των συνεργασιών και της συνεννόησης».
Και όλα αυτά, καθώς το εκλογικό σύστημα που προτείνει η κυβέρνηση καθιερώνει την ψήφο δεύτερης επιλογής. Σύμφωνα με τον κ. Δούκα: «καταργεί την Κυριακή των μεγάλων ανατροπών, των συνεργασιών, των συνεννοήσεων. Συστηματικοποιεί τη συνδιαλλαγή. Αυτά οδηγούν σε ευάλωτες πλειοψηφίες και κατά συνέπεια σε ευάλωτους δημάρχους, εύκολα χειραγωγούμενους».
Αλήθεια, εάν ισχύουν τα ανωτέρω, αφενός μεν ο ίδιος πως εξελέγη και δευτερευόντως, η συσπείρωση ακόμη και ετερόνυμων δυνάμεων δεν στηρίζεται σε συνδιαλλαγή και προσφορά οφιτσίων σε ένα διευρυμένο κλίμα συνδιαλλαγής, το οποίο προοδευτικά (και μόνο) βαφτίζεται ως «συνέργειες» και «συνεργασίες»;
Προχωρώντας ένα βήμα παραπέρα, ο… trendy Δήμαρχος Αθηναίων, σε μια πρωτοφανή διάθεση τεχνοφοβίας και παραλογισμού, ποινικοποιεί το γεγονός πως στο νέο Κώδικα για την Αυτοδιοίκηση, θα ξεκινήσει να εφαρμόζεται στις αυτοδιοικητικές εκλογές η ηλεκτρονική ψηφοφορία.
«Ανοίγει η κερκόπορτα! Από τη φύση της, η ηλεκτρονική ψηφοφορία ελλοχεύει πολλούς κινδύνους. Μπορεί εύκολα να ελεγχθεί η ψήφος των εκλογέων και δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους για το αδιάβλητο της ψηφοφορίας. Δεν είναι τυχαίο ότι η μοναδική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπου έχει εφαρμοστεί η ηλεκτρονική ψηφοφορία είναι η Εσθονία».
Ουσιαστικά ο καθηγητής Δήμαρχος ταυτίζει την Εσθονία με Δημοκρατίες- μπανανίες, όπως πληθώρα από φίλα προσκείμενες προς τον ίδιο χώρες του πρώην σιδηρούν παραπετάσματος και όχι ως την κορυφαία tech enabled δημόσιων δομών χώρα της Ευρωπαϊκής ηπείρου.
Ψηφοδέλτιο και χαρτί μόνο για τον… πράσινο Δήμαρχο, κοτζάμ Καθηγητής ΕΜΠ – Ενεργειακής και Περιβαλλοντικής Πολιτικής, ο οποίος υποσχόταν μείωση της θερμοκρασίας στην πόλη έως και 5 βαθμούς Κελσίου. Μια ακόμη υπόσχεση με το στόμα, δίχως αντίκρισμα, όπως τόσες άλλες, τις οποίες περιδιαβαίνοντας τις γειτονιές του Δήμου Αθηναίων διαπιστώνει κάποιος ότι ουδέποτε -μέχρι σήμερα – έχουν σχεδιαστεί, πόσο μάλλον να υλοποιηθούν…
