Η επίθεση με drone στη στρατιωτική βάση και αεροδρόμιο των Βρετανών στην Κύπρο, αποτέλεσε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για την εφαρμογή στην πράξη του ενιαίου αμυντικού δόγματος, με τον Πρωθυπουργό της χώρας μας, Κυριάκο Μητσοτάκη, να «σηκώνει το γάντι», σε μια εφαρμογή της ρήσης των Αμερικανών “Put your money where your mouth is”, αποφασίζοντας στιγμιαία την αποστολή των φρεγατών Κίμων και Ψαρά, αλλά και 4 μαχητικών αεροσκαφών F-16 στην αδελφή-χώρα μας, Κύπρο, προκειμένου να συμβάλουν (και) με τον εξειδικευμένο εξοπλισμό τους στην προστασία του νησιού της Αφροδίτης.
“Κύπρος σημαίνει Ελλάδα”, όπως υποστηρίζουμε επί μακρόν στα λόγια -τουλάχιστον-και φαίνεται πως έφτασε η στιγμή να το αποδείξουμε (και) στην πράξη!
Κίνηση ουσιαστική, που στέλνει μηνύματα σε φίλους και (πρωτίστως) εχθρούς, ενώ ταυτόχρονα προκάλεσε ένα ντόμινο-effect στο εγχώριο πολιτικό σκηνικό.
Κι αυτό, καθώς ο Κ. Μητσοτάκης, κατάφερε με την προαναφερθείσα απόφαση να κάνει ματ στην σκακιέρα του προβληματικού -εν πολλοίς- πολιτικού προσωπικού εντός των συνόρων, εκθέτοντας ανεπανόρθωτα λαϊκιστές, λαοπλάνους, εμπόρους πατριωτισμού, μα και ala carte ευαίσθητων.
Μέσα σε κάτι λιγότερο από δυο 24ωρα, οι δυο Ελληνικές φρεγάτες και τα 4 μαχητικά μας βρίσκονται δεμένα και προσγειωμένα, αντίστοιχα, στην Κύπρο, ενώ ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης αναγκάστηκε (σύρθηκε κατά το κοινώς λεγόμενο) να ζητήσει κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον Πρωθυπουργό, αποδεικνύοντας πως όταν το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ αποφασίζει την επιστροφή στις… εργοστασιακές ρυθμίσεις, αποτελεί τον μοναδικό πολιτικό φορέα με τον οποίο δύναται να συνεννοηθεί η σημερινή (τουλάχιστον) κυβέρνηση στην πατρίδα μας.
Ήττα για τον Νίκο Ανδρουλάκη και την επιλογή μιας πρόσκαιρης (;) ριζοσπαστικής γραμμής με έντονη ροπή προς την αντίστοιχη πτυχή της Αριστεράς, η οποία επιστρέφει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης στα χρόνια του ΠΑΚ και του «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο». Très banal, δεν νομίζετε;
Σε ότι αφορά στα υπερδεξιά και πλέρια πατριωτισμού κορωνών -στα λόγια τουλάχιστον- αρχηγών τους κόμματα, κατέδειξαν την γύμνια, την μικρόνοια, το μέγεθος νάνου που τους αντιπροσωπεύει στην πραγματικότητα, καθώς όταν έφτασε η ώρα να αποδείξουμε ως χώρα την έμπρακτη εφαρμογή του ενιαίου αμυντικού χώρου, εκείνοι επέλεξαν να πετάξουν χαρταετό…
Εμετρήθησαν, εζυγίσθησαν και ευρέθησαν ελλειπείς (Mene, Mene, Tekel, Upharsin), όπως υποστηρίζει και η περίφημη φράση από το βιβλίο του Δανιήλ στην Παλαιά Διαθήκη.
Όσο για τα κόμματα της (ο Θεός να την κάνει) Αριστεράς, απέδειξαν για μια ακόμη φορά πως το «πόσο χαμηλά μπορούν να φτάσουν», στην περίπτωσή τους δείχνει να μην έχει πειστική απάντηση…
Και μετά αναρωτιούνται γιατί οι βελόνες παραμένουν κολλημένες και πόσα χρόνια θα παραμείνει στον Πρωθυπουργικό θώκο ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Δίχως να θέλω να τους προκαλέσω ίλιγγο, λιποθυμικά επεισόδια και αύξηση του δείκτη ζαχάρου τους, «μέχρι να βαρεθεί», είναι η απάντηση, σήμερα!
