Τουρισμός. Αναφερόμαστε σε αυτόν λες και πρόκειται για αυθύπαρκτη έννοια. Λες και με το που τον ονοματίζουμε, είναι εκεί. Λες και είναι κάτι από μόνο του. Θεωρούμε πως αυτονόητα όλα δουλεύουν χωρίς να έχουμε αποτιμήσει τα αμέτρητα παρακλάδια τα οποία αποτελούν μέρος της ευρύτερης εμπειρίας που ουσιαστικά προσφέρεται μέσω του τουρισμού.
“Τουρισμός” είναι η μετουσιωμένη εμπειρία των αποτελεσμάτων μιας καλόκουρντισμένης μηχανής κυκλοφορίας συναλλάγματος από τη δημιουργία εμπειριών μέσω τοποθεσιών, υπηρεσιών και προϊόντων που προσφέρονται σε κάθε πλέον προσβάσιμο προορισμό αυτού του πλανήτη. Τουρισμός είναι οι μεταφορές και τα καταλύματα, είναι ο πολιτισμός, η γαστρονομία, τα αξιοθέατα, η διασκέδαση, η natura και οι άνθρωποι. Είναι η ζωή και η ιστορία κάθε σημείου αυτού του πλανήτη.
Λόγω των επιπτώσεων του νέου κορωνοϊού, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Τουρισμού (UNWTO) ανακοίνωσε πως ο αριθμός των τουριστών διεθνώς, αναμένεται να μειωθεί κατά 60% έως 80% το 2020 και πολλές είναι ακόμη οι χώρες που βρίσκονται σε δρόμο κορύφωσης της πανδημικής καμπύλης στο εσωτερικό τους, οι μεταλλάξεις του ιού ήδη πολλές και είναι αυταπόδεικτο ότι δεν συζητάμε για επιστροφή του ιού, αλλά για την αυτονόητη παρουσία και διατήρησή του, τουλάχιστον μέχρι το τέλος του έτους στις ζωές μας. Οι αερομεταφορές ακόμη μετρούν και διαχειρίζονται τα δισεκατομμύρια των χρεών τους και πριν διευθετηθούν αυτά και καταλήξουμε στους σοβαρούς και υπεύθυνους παίκτες της αγοράς αυτής που θα δείξουν τον δρόμο της επόμενης ημέρας, δεν μπορούμε παρά εκμεταλλευτούμε το στιγμιότυπο για να κάνουμε το μόνο που μπορούμε, να προετοιμαστούμε.
Η κάπως “μοναχική” υπερπροσπάθεια της χώρας μας παγκοσμίως να ανοίξει η τουριστική σεζόν αρχές Ιουλίου, φαίνεται ιδεαλιστικό Colpo Grosso στους ξένους ανταποκριτές και πολιτικούς σχολιαστές, και σαφώς στους σκεπτόμενους ανθρώπους και επιχειρηματίες εντός. Παρότι Αυστρία και Κροατία μαζί και με την Ελλάδα θέλουν να ανοίξουν οπωσδήποτε, ο ιός παραμένει να κυκλοφορεί ανάμεσά μας.
Σαφώς αναγνωρίζεται η μεγάλη μάχη που δίνεται από την κυβέρνηση για τον τουρισμό αυτήν την ώρα ώστε να σώσουμε ό,τι σώζεται μέσα σε αυτήν την κρίση, όμως παράλληλα ο τουρισμός, όπως είπαμε και παραπάνω, θέλει υποδομές πρωτίστως στην δομή της διάρθρωσής του. Πρέπει να επανασυνταχθούν και να επαναπροσδιοριστούν τα δεδομένα της αγοράς σε όλες ανεξαιρέτως τις δραστηριότητες που κάνουν αυτήν την χώρα τόσο ελκυστική για εκατομμύρια τουρίστες, αλλά και για εμάς τους Έλληνες.
Τι πρέπει να καταλάβουμε και να αποδεχθούμε; Την αλήθεια. Κατεβάζουμε στροφές και φτάνουμε σε ιδανικές συνθήκες στο 30-35% από όποιο προηγούμενο σενάριο εκτιμήσεων είχαμε για τον φετινό τουρισμό και τις όποιες οικονομικές προβλέψεις των κρατών, παγκοσμίως. Πώς; Αναδιαμορφώνουμε την στρατηγική και τις προσδοκίες όλων, με τις ει δυνατόν πιο ασφαλείς διαδικασίες σε αφίξεις και διαμονές όσων επιλέξουν να ταξιδέψουν τελικώς από κάποια χώρα, σε άλλη χώρα, μα πρωτίστως, επαναδιαμορφώνουμε τους κανόνες λειτουργίες των κοινωνιών. Θα έπρεπε ήδη να έχουμε βάλει μπρος, την πλήρη αξιοποίηση του εσωτερικού τουρισμού και της ενδυνάμωσης και διατήρησης της εγχώριας οικονομίας. Ακόμη όμως, στα λόγια βρισκόμαστε.
Πολλές κινητοποιήσεις μεμονωμένων κλάδων έχουν λάβει χώρα το τελευταίο χρονικό διάστημα και είναι απολύτως λογικά τα επιχειρήματα και οι συλλογικές κινήσεις σε όλα τα επίπεδα. Η αγορά πλήττεται και όλοι οι κλάδοι επηρεάζονται. Είναι το so called snowball effect. Γι’ αυτό είναι η ώρα να μελετήσουμε όλες τις προσπάθειες ώστε να υποστηρίξουμε τους εργαζόμενους και συνανθρώπους μας σε όλη τη χώρα. Με αυτόν τον τρόπο, ίσως καταφέρουμε να προσφέρουμε, όμως κυρίως, να κάνουμε και ο κάθε ένας από εμάς ένα διάλειμμα το καλοκαίρι, πριν το επόμενο ενδεχόμενο κύμα που προαναγγέλλουν και επιβεβαιώνουν οι περισσότεροι επιστήμονες του κόσμου.
Τι γίνεται λοιπόν στην Ελλάδα; Από την καμπάνια των καλλιτεχνών με το όνομα “support art workers” των προηγούμενων ημερών, τη σκυτάλη πήρε ο κλάδος της καφεστίασης και διασκέδασης της χώρας. Στο σημείο αυτό, οφείλω να αναφέρω, πως οι περισσότερες από τις μέχρι σήμερα επιχειρηματικές μου δραστηριότητες τοποθετούνται στον κλάδο της φιλοξενίας, της καφεστίασης και διασκέδασης και ευκαιρίας δοθήσεις, νιώθω την ανάγκη να πω πως στην περίπτωση αυτού του κλάδου, μια εικόνα/διαμαρτυρία ισούται όντως με τη φωνή χιλιάδων ανθρώπων, που κρύβονται πίσω από τα νούμερα εκείνων που ζουν από αυτόν. Η πρωτοβουλία των καταστηματαρχών της χώρας, την Τετάρτη 5/5/2020 στις 20.00 μ.μ. να γεμίσουν τις πλατείες της επικράτειας με άδειες καρέκλες, ήταν η πιο to the point εικονοποίηση ενός πιθανού μέλλοντος, με έντονη σημειολογία τόσο σε κοινωνική, όσο και σε οικονομική διάσταση.
Ο συγκεκριμένος κλάδος παρότι πραγματικά, δυνητικά μπορεί να συνεισφέρει στην σταδιακότερη και πιο εξασφαλισμένη εξομάλυνση της καθημερινότητάς μας, έχει πραγματικά και δεχτεί τον πιο έντονο επικοινωνιακό και οικονομικό πόλεμο, περισσότερο ίσως από ποτέ, τις ημέρες της Covid-19 πανδημίας. Λυπάμαι όμως που σας το λέω, δεν βγαίνουν τα μαθηματικά. Δεν βγαίνουν τα μαθηματικά σε καμία επιχείρηση με μηδενικά έσοδα επί μήνες. Και ούτε αστυφύλακες μπορούν για άλλη μία φορά να γίνουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες της χώρας. Ξενοδοχεία λέει θα γίνουν «νοσοκομειακά» σε απομακρυσμένους τόπους και νησιά και σε όλα τα σημεία και καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος θα πρέπει να απολυμαίνονται όλες οι επιφάνειες, μεταξύ πελατών.
Οκ. Οπότε μετά από κάθε παρέα που θα κάθεται σε κάποιο παγκάκι, θα περνούν επίσης οι δήμοι να απολυμαίνουν, σωστά; Το μετρό κάθε βράδυ τις ώρες που κλείνει θα απολυμαίνεται; Ο ηλεκτρικός και τα λεωφορεία που θα διακινούν τις μάζες θα ανοίγουν παράθυρα και όλα καλά, ε; Τα πεζούλια όλης της χώρας δηλαδή θα απολυμαίνονται και εκείνα παράλληλα και ασταμάτητα; Αυτό είναι το σχέδιο; Για να ξέρουμε τι λέμε δηλαδή.
Παραγωγή δεν έχουμε και ούτε υψηλής ποιότητας τεχνολογικές υπηρεσίες δεν εξάγουμε. Ακόμη τουλάχιστον. Με διακόπτη κατεβασμένο στον τουρισμό είναι σαν να μας «βγάζουν από τον αναπνευστήρα» και ας μην μπήκαμε στην εντατική, όπως οι περισσότερες χώρες.
Για πόσο ακόμη θα κοιτάμε τον γάιδαρο στα δόντια; Όλες ανεξαιρέτως αυτές οι επιχειρήσεις του κλάδου της καφεστίασης, οι οποίες λειτουργούν ως ένα από τα πιο καταλυτικά γρανάζια απασχόλησης ανθρώπων κάθε ηλικίας, προσφέρουν έργο, κάνουν επενδύσεις και συνεισφέρουν δυναμικά σε καθημερινό επίπεδο στην κυκλοφορία χρήματος στις εκάστοτε αγορές που δραστηριοποιούνται, κατ’ επέκταση στα κρατικά ταμεία.
Από την Ορεστιάδα λοιπόν, μέχρι τον Άγιο Νικόλαο, περισσότεροι από 70 συλλόγοι εστίασης από όλη την Ελλάδα, συμμετείχαν στην εκδήλωση διαμαρτυρίας «Empty Chairs” – “Αδειες Καρέκλες” της Τετάρτης 5/5. Δεν θα φοβηθώ να πω, πως οι αεροφωτογραφίες φέραν μνήμη από τις αεροφωτογραφίες μαζικών ταφών που πρόσφατα κατέκλυσαν τις οθόνες μας από όλο τον κόσμο. Σε ένα συμβολικό επίπεδο, κανείς δεν μπορεί να πει πως ένας τέτοιος συνειρμός είναι παράλογος, αφού στον συγκεκριμένο κλάδο που τόσο έντονα έχει πληγεί και κατακριθεί και τώρα κινδυνεύει περισσότερο από ποτέ, απασχολούνται 700.000 εργαζόμενοι και οι εκτιμήσεις σε αισιόδοξη πρόβλεψη δίνουν, το 50% των 35.000 επιχειρήσεων αυτών να βάζουν λουκέτο ή να αναγκάζονται να πωληθούν.
Οι πλατείες από την προηγούμενη Δευτέρα, ημέρα λήξης των περιοριστικών μέτρων έχουν ήδη πλημμυρίσει από ασυνείδητους χωρίς καμία τήρηση των μέτρων προστασίας και η αγέλη εμφανίζει περίτρανα τα πρώτα συμπτώματα αμνησίας, δεδομένου του ότι η μνήμη είναι ο μόνος τρόπος για να κερδίσεις τον θάνατο – είτε σε συμβολικό, είτε σε πραγματικό επίπεδο. Εμείς στην Ελλάδα ξυστά γλιτώσαμε από αυτόν και η επιλεκτική μνήμη μας που θα επιδείξουμε ως κοινωνικό σύνολο, ως προς το γεγονός πως αυτός ο ιός – ό,τι και αν μπορεί κανείς να πει- είναι ακόμη εκεί έξω, θα δείξει και το όποιο μέλλον μας.
Οι σημερινές άδειες καρέκλες, είναι η αυριανή άδεια από ζωή κοινωνία και οικονομία. Δώστε σημασία. Είναι η πρώτη φορά, που όλα όσα συμβαίνουν θα μας επηρεάσουν μία ή άλλη. Δεν είναι η ώρα για εγωισμούς και αντίδραση για την αντίδραση.
#supportallworkersofgreece
#supporteachother
#supportthefutureofgreece
