Σύμφωνα με τις τελευταίες έρευνες στην αγορά εργασίας, ο παγκόσμιος μέσος όρος παραμονής σε μια θέση εργασίας κυμαίνεται γύρω στα 4μιση χρόνια. Παράλληλα, ένας εργαζόμενος θα αλλάξει κατά τη διάρκεια της καριέρας του κατά μέσο όρο από 5 έως 7 δουλειές, συχνά εντελώς διαφορετικές μεταξύ τους. Τις περισσότερες φορές, μια στροφή στην καριέρα ενός εργαζόμενου συνοδεύεται από άγχος, πίεση ενώ από αρκετές επιχειρήσεις ένα βιογραφικό με πολλές αλλαγές θέσεων εργασίας αντιμετωπίζεται ακόμα με σκεπτικισμό.
Πράγματι ορισμένες φορές οι συχνές αλλαγές θέσεων εργασίας μπορεί να υποδηλώνουν τις αδυναμίες ενός εργαζόμενου, στην πλειοψηφία όμως των περιπτώσεων, οι αλλαγές που επιλέγουν να κάνουν οι εργαζόμενοι, ιδίως όσοι ανήκουν στη γενιά των millenials και των GenZ, συνιστούν παράγωγο της ευρύτερης οικονομικής αστάθειας και των νέων συνθηκών που επικρατούν στην παγκόσμια αγορά εργασίας ως απότοκο των τεκτονικών αλλαγών εξαιτίας της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008 και της κρίσης της πανδημίας. Σε σύγκριση με τις παλαιότερες γενιές σήμερα οι νέοι δύσκολα κατασταλάζουν όσον αφορά την εργασία. Ποιοι είναι όμως οι κύριοι λόγοι πίσω από αυτό το φαινόμενο;
Ως αποτέλεσμα του γεμάτου δυσκολίες οικονομικού περιβάλλοντος, όλο και περισσότεροι νέοι στερούνται της δυνατότητας να επιλέξουν τη θέση εργασίας της αρεσκείας τους. Οι οικονομικές υποχρεώσεις, οι παραινέσεις του στενού περιβάλλοντος, ο μεγάλος δείκτης ανεργίας και η πίεση του χρόνου στρέφουν τους εργαζόμενους προς επαγγέλματα τα οποία δεν άπτονται ούτε των ενδιαφερόντων τους ούτε των πραγματικών δεξιοτήτων τους, τα οποία αντιμετωπίζονται αποκλειστικά ως μέσο βιοπορισμού.
Επιπλέον, οι φρενήρεις ρυθμοί με τους οποίους τρέχουν οι εξελίξεις στην παγκόσμια οικονομία έχουν αλλάξει άρδην τόσο τις απαιτήσεις όσο και τις απολαβές σε πλήθος εργασιακών θέσεων. Μια θέση εργασίας με υψηλό μισθό και προοπτικές ανέλιξης πριν από 5 χρόνια είναι πολύ πιθανόν να προσφέρει σήμερα πολύ λιγότερα χρήματα σήμερα είτε στο πλαίσιο των επιβαλλόμενων περικοπών της εκάστοτε εταιρείας είτε λόγω της μεγάλης προσφοράς, ελέω της υψηλής ανεργίας, η οποία συμπιέζει προς τα κάτω τους μισθούς.
Παράλληλα, κατά της δεκαετίας του 2010, έκανε την εμφάνισή του ένας μεγάλος αριθμός νέων τεχνολογιών δημιουργώντας μια πληθώρα θελκτικών θέσεων εργασίας με ισχυρές προοπτικές και υψηλές αποδοχές. Δεν είναι υπερβολή να ειπωθεί πως η βιομηχανία της τεχνολογίας έχει επανέλθει στο επίκεντρο του παγκόσμιου επιχειρείν με χιλιάδες επιχειρήσεις να αναζητούν νέους, άρτια καταρτισμένους, εργαζόμενους για να καλύψουν θέσεις εργασίας οι οποίες μέχρι πολύ πρόσφατα είτε υπήρχαν μονάχα σε θεωρητικό επίπεδο ή και καθόλου.
Ένας απλός αλλά βασικός λόγος για τον οποίο επιλέγει ένας εργαζόμενος να αλλάξει καριέρα σήμερα παραμένει το ζήτημα των οικονομικών απολαβών. Η ζωή προχωρά, οι οικονομικές υποχρεώσεις αυξάνονται και κατ’ επέκταση η ανάγκη για μεγαλύτερους μισθούς. Μπορεί να ισχύει το γνωστό ρητό πως τα λεφτά δεν φέρνουν την ευτυχία, ωστόσο κανένας δεν μπορεί να αρνηθεί πως οι οικονομικές απολαβές διαδραματίζουν πρωτεύοντα ρόλο στην εργασιακή και προσωπική ζωή, ιδίως της σημερινής εποχής.
Αξίζει να αναφερθεί πως την τελευταία πενταετία, και ειδικότερα από τη στιγμή που η τηλεργασία καθιερώθηκε, έχουν αυξηθεί σημαντικά τα φαινόμενα του λεγόμενου burn out. Σε όλο και περισσότερες θέσεις εργασίας το 8ωρο αποτελεί πλέον το minimum. Ο διψήφιος αριθμός ωρών εργασίας έχει αποδεδειγμένα καταστρεπτικές συνέπειες τόσο στη σωματική όσο και στην ψυχική υγεία των εργαζομένων, την οποία και θέτουν σε προτεραιότητα αναζητώντας πιο φυσιολογικά ωράρια ακόμα και αν αυτό συνεπάγεται μια στροφή 180 μοιρών στην καριέρα τους.
Με βάση τα προαναφερθέντα, η ορθότητα ή μη της συχνής αλλαγής θέσεων εργασίας έγκειται σε μεγάλο βαθμό στους λόγους πίσω από μια τέτοια απόφαση καθώς και το τι ορίζει ο καθένας με το επίθετο «συχνή». Σε γενικές γραμμές οι αλλαγές θέσεις εργασίας σε διάστημα λιγότερο του ενός χρόνου είναι πιθανόν να δημιουργήσουν ερωτηματικά σχετικά με την αποδοτικότητα του απασχολούμενου, την αφοσίωσή του στην εξέλιξη της εταιρείας και τους μακροπρόθεσμους στόχους του ίδιου. Από την άλλη μεριά η δέσμευση σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον που δεν ικανοποιεί τα θέλω και τις ανάγκες του εργαζόμενου, έχει αρνητικές συνέπειες τόσο στην ψυχολογία του όσο και στην παραγωγικότητα του, και ως εκ τούτου στην ευημερία της επιχείρησης. Ως είθισται να λέγεται η αλήθεια είναι κάπου στη μέση. Δεδομένης της ρευστότητας και του απρόβλεπτου στοιχείου που διέπει τη σύγχρονη αγορά εργασίας, η συχνή αλλαγή καριέρας μπορεί να αποτελέσει, υπό τις κατάλληλες συνθήκες, ένα συγκριτικό πλεονέκτημα.
