Είναι εντυπωσιακό πως τόσες πολλές φορές οι καλές προθέσεις δεν αρκούν και μεγάλη προσπάθεια καταβάλλεται για να αντιμετωπίσουμε ένα θέμα με τον όχι απαραίτητα καλύτερο τρόπο και αυτό γιατί η τάση της ανθρώπινης αντίληψης είναι να αυτοπεριορίζεται ως προς την περίμετρο των επιλογών της κατά την επίλυση ενός προβλήματος.
Ας πάρουμε το παράδειγμα με τα πλαστικά καλαμάκια που συνοδεύουν ποτά και αποτελούν ένα από τα ζητήματα της περιβαλλοντικής μόλυνσης λόγω των ποσοτήτων που χρησιμοποιούνται σε πλήθος περιπτώσεων σε όλο τον κόσμο και της ευκολίας με την οποία καταλήγουν να επιδρούν αρνητικά στην τροφική αλυσίδα σε μεγάλη έκταση και βάθος χρόνου.
Η κύρια επιλογή για την αντιμετώπιση αυτού του θέματος φαίνεται να είναι σε παγκόσμια κλίμακα η αντικατάσταση του πλαστικού με χάρτινο καλαμάκι και στο πλαίσιο αυτό δημιουργείται εύλογα το ερώτημα αν αυτή είναι πράγματι η καλύτερη λύση (όσοι έχουν δοκιμάσει να πιούν το ποτό τους με χάρτινο καλαμάκι και τους έχει πάρει πάνω από λίγα λεπτά να το κάνουν αυτό, σίγουρα έχουν προσωπική αντίληψη του τι σημαίνει να προσπαθείς να χειριστείς ένα μισό ως τελείως πολτοποιημένο χάρτινο αντικείμενο μέσα στο ποτήρι του ποτού σου).
Μια πιο ριζική αντιμετώπιση ενδεχόμενα θα ήταν η πλήρης κατάργηση της χρήσης τους αφού στο τέλος της ημέρας το καλαμάκι είναι το λιγότερο σημαντικό μέρος της εμπειρίας απόλαυσης του οποιουδήποτε ποτού (ζητώ συγγνώμη από τους φίλους του καφέ φραπέ αλλά ακόμη και αυτός που είναι μάλλον το τελευταίο προπύργιο της χρήσης του προϊόντος μια χαρά πίνεται και χωρίς καλαμάκι).
Τι θα κερδίζαμε με μια τέτοια λύση; καταρχήν πλήρη κατάργηση των περιβαλλοντικών επιπτώσεων από το συγκεκριμένο ζήτημα (δεν είναι μόνο το υλικό, είναι και η παραγωγή, μεταφορά, αποθήκευση και απόρριψη που επιβαρύνει εν τέλει το περιβάλλον) καθώς και την ανακατεύθυνση επενδύσεων κεφαλαίων σε πιο ουσιώδεις ανάγκες (η μετασκευή ή η εγκατάσταση γραμμών παραγωγής για να παραχθούν τα χάρτινα καλαμάκια δεν γίνεται δωρεάν).
Τι θα έπρεπε να διαχειριστούμε; την αλλαγή αντίληψης κάποιων τμημάτων του “καταναλωτικού” κοινού σχετικά με την σημαντικότητα του καλαμακιού ως αναπόσπαστου μέρους της εμπειρίας κατανάλωσης ενός ποτού, αλλά σίγουρα έχουμε διαχειριστεί αποτελεσματικά την αλλαγή αντίληψης για πολύ πιο σημαντικά θέματα και σε κάθε περίπτωση ακόμη και η χρήση χάρτινου καλαμακιού λόγω των θεμάτων κατά τη χρήση που αναφέρθηκαν παραπάνω χρειάζεται ούτως ή άλλως διαχείριση της “υποδοχής” της στην αγορά.
Εύλογα θα σκεφτεί κανείς, “καλά τόσο σημαντικό είναι το καλαμάκι και ασχολείσαι με αυτό; εδώ υπάρχουν πολλαπλάσιας σημασίας και βαρύτητας θέματα, για τα καλαμάκια θα συζητάμε τώρα;” η απάντηση σε αυτό είναι ότι η αλλαγή τρόπου σκέψης και η διεύρυνση της εξέτασης επιλογών “έξω από το κουτί” αρχίζει πιο εύκολα από τα απλά και ασήμαντα για να πάει στη συνέχεια στα πιο πολύπλοκα και σημαντικά όπου εκεί ακόμη περισσότερο τα οφέλη της αξιολόγησης και εν τέλει επιλογής ρηξικέλευθων λύσεων μπορεί πραγματικά να φέρουν πολύ πιο εντυπωσιακά αποτελέσματα από άτολμες συμβιβαστικές λύσεις.
Προς το παρόν πάντως, η απάντηση στην ερώτηση “Θέλεις καλαμάκι;” μάλλον θα πρέπει να είναι “Άστο θα το πιώ χωρίς”.
