Η φράση «η μεγάλη δύναμη φέρνει ή έρχεται μαζί με μεγάλες ευθύνες» έγινε ίσως ευρέως γνωστή από το γνωστό κόμικ και μετέπειτα ταινία της Marvel Spiderman, αλλά χρονολογείται πίσω στο 1793 κατά τη διάρκεια της Γαλλικής επανάστασης και πάντα βρίσκει τη θέση της σε άρθρα, βιβλία, στην πολιτική παντού όντας πάντα επίκαιρη και «to the point».
Θεωρητικά ζούμε στην εποχή της τεχνολογίας που όλα είναι απλά, εύκολα, στο χέρι μας κυριολεκτικά. Τεχνολογία και επιστήμη έχουν κάνει άλματα και ο κόσμος πια είναι εξελιγμένος. Είναι όμως πράγματι έτσι ή μήπως ξεγελαστήκαμε νιώθοντας παντοδύναμοι και ξεχάσαμε αξίες, ηθική, ανθρωπιά, αλλά και τις ευθύνες μας απέναντι στους εαυτούς μας, στα παιδιά μας και στον κόσμο γενικά;
Η πρόοδος της τεχνολογίας είναι μεν ένα εργαλείο στο οποίο μπορούμε να στηριχτούμε και να οικοδομήσουμε τις ζωές μας σε πιο γερά θεμέλια και να τις κάνουμε πιο εύκολες σε σχέση με το παρελθόν, ταυτόχρονα όμως είναι και ένα όπλο που μπορεί να καταστρέψει αν πέσει σε λάθος χέρια.
Αυτό συμβαίνει επειδή δεν χρησιμοποιείται μόνο για λόγους υγείας, ποιότητα ζωής σε καθημερινό επίπεδο, για διευκόλυνση στα ταξίδια η για υπηρεσίες. Αντιθέτως χρησιμοποιείται για τη δημιουργία όπλων, πυρηνικών και τόσων άλλων που ίσως ένας απλός άνθρωπος δεν θα μπορούσε καν να φανταστεί.
Η εξουσία λένε πως τρελαίνει τον άνθρωπο. Όλη αυτή η δύναμη λοιπόν που προσφέρει η τεχνολογία της εποχής μας είναι μία μορφή εξουσίας που μας έχει τρελάνει όλους, δεν σκεφτόμαστε τις συνέπειες παρά μόνο το βραχυπρόθεσμο όφελός μας και τη βολή μας. Τί κάνει καταστρέψαμε τον πλανήτη- και το χαρτάκι που πετάμε στο δρόμο προφανώς και κάνει τη ζημιά του αλλά δεν είναι αυτό η βασική αιτία που λιώνουν οι πάγοι ας πούμε- με τα τόσα εργοστάσια που δεν πληρούν τις προϋποθέσεις λειτουργίας, με το καυσαέριο ειδικά στις μεγαλουπόλεις να κρύβει τον ήλιο.
Νιώθουμε άτρωτοι και το «έλα μωρέ σιγά τί θα γίνει όλα ψέματα είναι», έχουμε αρχίσει να το πληρώνουμε.Το κλισέ «η φύση εκδικείται» μάλλον δεν είναι ένα φανταστικό σενάριο πλέον. Ωστόσο, δεν είναι η φύση που μας εκδικείται, όσο εμείς που εκδικούμαστε τον ίδιο μας τον εαυτό, εμείς καταστρέφουμε το σπίτι μας όχι το σπίτι εμάς.
Η ανάληψη της ευθύνης από τα πιο απλά μέχρι τα πιο σύνθετα θέματα της ζωής ίσως είναι από τα πιο δύσκολα πράγματα που έχει να αντιμετωπίσει η ανθρώπινη φύση. Έχουμε μάθει να αποποιούμαστε τις ευθύνες αλλά να τρέχουμε να αναλάβουμε ηγετικές θέσεις ευθύνης για τη χαρά της δόξας ή του χρήματος.
Είπαμε όμως η εξουσία, η δύναμη φέρνει και ευθύνες. Θα τις αναλάβουμε άραγε ποτέ ή απλά θα «φιλοσοφούμε» βλέποντας το μέλλον μας πιο σκοτεινό από ποτέ;
