Πριν προλάβω να επεξεργαστώ την πληροφορία διαβάζοντας το περιεχόμενο του δημοσιεύματος, αίφνης το stream δημοσιότητας… εξερράγη, σαν έτοιμο από καιρό, αναμένοντας την πιστολιά του αφέτη. Στη συγκεκριμένη περίπτωση το πρώτο online δημοσίευμα.
Οι τίτλοι; Ένας κι ένας! «Εφιάλτης στον αέρα για τους επιβάτες της πτήσης Μυτιλήνη – Αθήνα», «Πτήση – θρίλερ από Μυτιλήνη για Αθήνα», «Λαχτάρισαν οι επιβάτες της πτήσης Μυτιλήνη-Αθήνα», «Τρόμος σε πτήση για την Αθήνα από καπνούς μέσα στο αεροπλάνο», «Πανικός σε πτήση της Ολυμπιακής από Μυτιλήνη προς Αθήνα», «Τα είδαν όλα οι επιβάτες! Θρίλερ με πτήση από Μυτιλήνη για Αθήνα» και ουκ έστιν αριθμός. Η ελληνική δημοσιογραφία στα… καλύτερά της #ΝΟΤ!
Στην περίπτωση που ο καλόπιστος αναγνώστης επέλεγε να μην μείνει στους τίτλους, αλλά σε μια προσπάθεια περαιτέρω ενημέρωσης, μα και ικανοποίησης -συνάμα- της περιέργειάς του, να προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα, διαβάζοντας τα άρθρα θα διαπίστωνε με σχετική έκπληξη και απορία πως τα γεγονότα ΔΕΝ αντικατοπτρίζονται, μα και ούτε περιγράφονται από τους αβανταδόρικους προς την καταστροφολογία τίτλους. Παράλληλα, γεννώνται και μια σειρά από ερωτήματα, όπως λ.χ.:
– Πως γίνεται οι επιβάτες ενός αεροσκάφους να βιώσουν τρομακτικά συναισθήματα στον αέρα, ενόσω αυτό βρίσκεται στο… έδαφος, καθώς τροχοδρομεί στην πίστα ενός αεροδρομίου;
– Ποιο το θρίλερ, ο πανικός και η λαχτάρα, τη στιγμή κατά την οποία το αεροσκάφος ευρισκόμενο στην πίστα του αεροδρομίου -απλά- άνοιξε τις πόρτες του και οι συνολικά 68 επιβάτες αποβιβάστηκαν από αυτό;
– Με ποιο τρόπο η οσμή καμένου καλωδίου να μετατρέπεται σε καπνό στο πιλοτήριο και την καμπίνα, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο τους επιβάτες και το πλήρωμα;
Πρωτίστως, όμως, πότε οι επαγγελματίες δημοσιογράφοι που στελεχώνουν τις τάξεις των ενημερωτικών (ο Θεός να τα κάνει…) portals, θα μάθουν να ξεχωρίζουν την είδηση από το σχόλιο, να προβάλουν τους βασικούς πυλώνες (when, who, what, where and how) που απαρτίζουν μια είδηση, αλλά και πότε θα υπηρετήσουν την αλήθεια και την δημοσιότητα έναντι του ψέματος και της υπερβολής;
Όπως πιθανώς θυμούνται όσοι εκ των προαναφερθέντων είχαν την τύχη να φοιτήσουν σε κάποια σχολή δημοσιογραφίας, είδηση είναι όταν ο άνθρωπος δαγκώνει τον σκύλο και ουχί το αντίστροφο. Πόσο, μάλλον, όταν στις ημέρες μας, τείνουν να εκλείπουν ο άνθρωπος, μα και ο σκύλος, και να παραμένει το δάγκωμα. Τόσο της λογικής, όσο και της αλήθειας…
