Η αξιολόγηση είναι σίγουρα απαραίτητη για να ξεπεραστούν οι «διαχρονικές παθογένειες του δημοσίου» όπως πολύ συχνά αποκαλούνται.
Το πρόβλημα είναι ότι δεν μπορούμε να είμαστε καθόλου σίγουροι αν η διαδικασία της αξιολόγησης, αντί να τις αντιμετωπίσει κατάματα, θα αποτελέσει άλλη μια διαχρονική παθογένεια του δημοσίου. Άλλωστε οι παθογένειες για αυτόν ακριβώς τον λόγο εμπεδώθηκαν και έγιναν διαχρονικές: γιατί επιβραβεύονται οι φαύλες συμπεριφορές.
Οι παθογένειες έχουν κατορθώσει να επιβληθούν ως κανονικότητα. Αν δεν τις αντιλαμβανόμαστε ως πρόβλημα, δεν πρόκειται ποτέ να λυθούν. Το «πάντα έτσι γινόταν» παραλύει κάθε προσπάθεια για υπέρβαση των προβλημάτων.
Είναι λοιπόν απορίας άξιο που το Υπουργείο Οικονομικών και η ΑΑΔΕ απάντησαν ακριβώς με αυτόν τον τρόπο στην ανακοίνωση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Φοροτεχνικών Ελεύθερων Επαγγελματικών (ΠΟΦΕΕ) για τα προβλήματα των φορολογικών δηλώσεων. Εν ολίγοις απάντησαν «κάθε χρόνο τα ίδια προβλήματα υπάρχουν, τι μύγα σας τσίμπησε φέτος;», χαρακτηρίζοντας μια στεγνά τεχνοκρατική μονοσέλιδη ανακοίνωση, ως δήθεν συντεχνιακής λογικής δημοσίευση.
Πλέον όμως, στην ηγεσία του Υπουργείου Οικονομικών βρίσκονται πολιτικοί που υπόσχονται να συγκρουστούν με τις παθογένειες. Αυτή η «μύγα» θα ήταν αρκετή και μάλιστα θα έπρεπε να γεμίζει τους Υπουργούς με αποφασιστικότητα να λύσουν τα προβλήματα, αντί να τους εξοργίζει. Επίσης, το ότι τα προβλήματα στις φορολογικές δηλώσεις παρατηρούνται δέκα χρόνια τώρα, έχει κάνει πλέον και τα όρια της υπομονής να εξαντλούνται και την ψευδαίσθηση ότι είμαστε τάχα σε ένα μεταβατικό στάδιο να καταρρίπτεται.
Το πρόβλημα επίσης φέτος εντείνεται από την βιασύνη του Υπουργείου και της ΑΑΔΕ να διαφημίσουν την αυτόματη υποβολής της δήλωσης, που φέρνει φορολογούμενους αντιμέτωπους με υπερβολικό φόρο, χωρίς να καταλαβαίνουν το γιατί. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο πατέρας που είδε εκκαθάριση με φόρο δεκάδων χιλιάδων ευρώ, επειδή το 2023 έκανε γονική παροχή χρημάτων στην κόρη του και αγνοούσε, όχι μόνο ότι η αυτόματη υποβολή της δήλωσης δεν συμπληρώνει την ανάλωση κεφαλαίου προηγούμενων ετών, αλλά και την ίδια την έννοια της ανάλωσης κεφαλαίου προς κάλυψη τεκμηρίων.
Τέλος, για μια ακόμα φορά οι λογιστές αντιμετωπίζουμε από την αρχή την χρονιάς μεγάλες αλλαγές άμεσης εφαρμογής. Κλείδωμα ΦΠΑ, τεκμαιρόμενος τρόπος φορολόγησης ατομικών επιχειρήσεων, ψηφιακή κάρτα εργασίας, αλλαγές στην βραχυχρόνια μίσθωση κλπ. Ταυτόχρονα εμείς μόνο μπορούσαμε να βοηθήσουμε τους πελάτες μας που εμφανίζονταν ανασφάλιστοι χωρίς λόγο.
Τέλος, ακόμα και αν δεν μπορούσαμε να βοηθήσουμε, γίναμε δέκτες του άγχους και της αγωνίας των πελατών μας για τα προβλήματα διασύνδεσης POS με ταμειακές κα φορολογικούς μηχανισμούς.
Όλα τα παραπάνω μας έκαναν ακόμα πιο δύσκολο, το ακατόρθωτο: να μπορέσουμε να οργανώσουμε στοιχειωδώς την περίοδο υποβολής των φορολογικών δηλώσεων, όταν η έναρξη της εφαρμογής ανακοινώνεται αιφνιδιαστικά, χωρίς να γνωρίζουμε τα έντυπα και τις οδηγίες εκ των προτέρων. Θα θελήσει το κράτος να τα βάλει στα σοβαρά με αυτές τις παθογένειες ή θα προτιμήσει την ασφάλεια να δυσφημίζει όσους διαμαρτυρόμαστε για αυτές, ως δήθεν φορείς μιας κακώς νοούμενης συντεχνιακής λογικής;
