του Νικόλαου Σπυρόπουλου,
Συγγραφέα & Γραμματέα της Επιτροπής Πληροφορικής και Νέων Τεχνολογιών του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών
Η νέα φορολογική πραγματικότητα στην Ελλάδα δεν αφήνει περιθώρια. Το κράτος, με τα νέα ψηφιακά εργαλεία ελέγχου, έχει βάλει στο στόχαστρο όσους επιμένουν να παίζουν το παιχνίδι της παρανομίας. Από τα δεδομένα του myDATA και την ηλεκτρονική τιμολόγηση, μέχρι τις τραπεζικές κινήσεις και τα αρχεία του ΓΕΜΗ, του ΕΦΚΑ και του Κτηματολογίου, η Εφορία στήνει ένα ασφυκτικό δίκτυο παρακολούθησης.
Το beach bar με το «βουλγάρικο» POS
Πρόσφατα, ένα μικρό beach bar εντοπίστηκε να λειτουργεί με POS βουλγάρικης προέλευσης που δεν συνδεόταν με την ταμειακή. Το αποτέλεσμα; Πρόστιμο 20.000 ευρώ.
Δεν ήταν «λάθος». Ήταν καθαρή φοροδιαφυγή. Η επιχείρηση απέκρυπτε έσοδα, ανταγωνιζόμενη αθέμιτα τους επαγγελματίες που τηρούν τη νομιμότητα. Και δεν σταματά εκεί: τέτοιες επιχειρήσεις συχνά στήνονται σε θολά νομικά καθεστώτα, αφήνοντας πολίτες και εργαζόμενους απροστάτευτους. Αν αύριο σημειωθεί δηλητηρίαση ή ατύχημα, ο πελάτης δεν θα βρει το δίκιο του πουθενά.
Η Εφορία «βρήκε λαβράκι» και το τοπίο δείχνει να καθαρίζει. Όμως, πίσω από τέτοιες υποθέσεις φοροδιαφυγής, κρύβεται ένας άλλος κίνδυνος: μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά.
Όταν το λάθος μοιάζει με δόλο
Αντίθετα με το beach bar, χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις που λειτουργούν νόμιμα κινδυνεύουν να τιμωρηθούν για ένα τεχνικό πρόβλημα όπως :
- Ένα POS που χάνει σύνδεση με το δίκτυο.
- Ένα τιμολόγιο που δεν ανέβηκε εγκαίρως στο myDATA.
- Μια τριπλοκαταχώριση στην ΑΑΔΕ από λάθος ή κόλλημα της πλατφόρμας που δεν έχει υποστήριξη.
- Μια μέρα χωρίς πρόσβαση λόγω αλλαγής τηλεφωνίας ή βλάβης του δικτύου.
Όλα αυτά, στα μάτια της Εφορίας, ισοδυναμούν με φοροδιαφυγή. Ένα λάθος μετατρέπεται σε «κακούργημα» και οι κυρώσεις μπορεί να οδηγήσουν ακόμα και σε λουκέτο.
Ο Ρόλος του Ιδιωτικού Παρόχου Ηλεκτρονικής Τιμολόγησης και η «δικλείδα ασφαλείας» για τις νομοταγείς επιχειρήσεις .
Εδώ μπαίνει στο παιχνίδι ο ιδιωτικός πάροχος ηλεκτρονικής τιμολόγησης. Σε αντίθεση με το «τυφλό» κράτος, ο Ιδιώτης Πιστοποιημένος Πάροχος Ηλεκτρονικής Τιμολόγησης, ο οποίος έχει την ευθύνη για την διαβίβαση των παραστατικών της επιχείρησης, μπορεί να λειτουργήσει ως ισοσταθμιστής:
- Πιστοποιεί αν ένα πρόβλημα είναι τεχνικό ή ανθρώπινο λάθος και όχι απόπειρα φοροδιαφυγής.
- Αναλαμβάνει την ευθύνη διαβίβασης, προστατεύοντας την επιχείρηση από αστοχίες.
- Τεκμηριώνει με ανεξάρτητο τρόπο τις συναλλαγές, αποδεικνύοντας ποιος είναι ο πραγματικά συνεπής.
- Δεν μπορεί να κάνει διπλοκαταχώρηση ενός τιμολογίου ή απόδειξης ακόμα και να θέλει γιατί έτσι έχει σχεδιαστεί τεχνικά η διάφανη λειτουργία του.
Με λίγα λόγια, οι Ιδιωτικοί Πάροχοι Ηλεκτρονικής Τιμολόγησης είναι οι μόνοι που μπορούν να ξεχωρίσουν τα «ξερά» από τα «χλωρά».
Η ουσία
Το κράτος δεν θέλει να κλείνει επιχειρήσεις· θέλει συνεπείς φορολογούμενους. Όμως, χωρίς την παρέμβαση των ιδιωτικών παρόχων, οι αλγόριθμοι της Εφορίας κινδυνεύουν να τσακίσουν αδιακρίτως και τους τίμιους και τους παραβάτες.
Η μάχη κατά της φοροδιαφυγής πρέπει να είναι αμείλικτη. Αλλά για να μην καούν τα χλωρά μαζί με τα ξερά, η αγορά χρειάζεται θεσμικούς «μεταφραστές» ανάμεσα στο Κράτος την Επιχείρηση και την Τεχνολογία. Και σε αυτόν τον ρόλο συμβάλουν οι ιδιωτικοί πάροχοι ηλεκτρονικής τιμολόγησης.
