Σε τροχιά διόρθωσης εισέρχονται οι διεθνείς τιμές των βασικών αγροτικών εμπορευμάτων, καθώς οι επενδυτές σπεύδουν να τιμολογήσουν το νέο, σαφώς πιο ήπιο γεωπολιτικό σκηνικό που διαμορφώνεται στη Μέση Ανατολή.
Η πιθανότητα μιας επικείμενης διπλωματικής συμφωνίας μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ιράν, η οποία θα μπορούσε να οδηγήσει στην πλήρη επαναλειτουργία του στρατηγικής σημασίας Στενού του Ορμούζ, λειτούργησε ως καταλύτης αποσυμπίεσης για τις αγορές. Η μείωση του συστημικού κινδύνου για το παγκόσμιο εμπόριο είχε άμεσο αντίκτυπο στο Χρηματιστήριο Εμπορευμάτων του Σικάγο, όπου τα προθεσμιακά συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης για το σιτάρι και το καλαμπόκι κατέγραψαν υποχώρηση της τάξεως του 0,7%. Ανάλογη, και μάλιστα εντονότερη, ήταν η αντίδραση στην αγορά των βιομηχανικών και διατροφικών ελαίων.
Το συμβόλαιο για το έλαιο σόγιας, ένα προϊόν με διττή χρησιμότητα καθώς αποτελεί βασική πρώτη ύλη και για την παραγωγή βιοντίζελ, σημείωσε πτώση περίπου 1%, αντανακλώντας τη γενικότερη τάση αποφυγής ρίσκου που κυριαρχεί στα ενεργειακά και αγροτικά παράγωγα.
Το ασιατικό ταμπλό και η απορρόφηση των κραδασμών
Η εικόνα αυτής της γενικευμένης υποχώρησης μεταφέρθηκε αναπόφευκτα και στις ασιατικές αγορές. Στο χρηματιστήριο της Κουάλα Λουμπούρ, το οποίο αποτελεί το παγκόσμιο βαρόμετρο για την εμπορία του φοινικελαίου, τα σχετικά συμβόλαια υποχώρησαν αρχικά έως και 0,8%, προτού περιορίσουν ελαφρώς τις απώλειές τους κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης.
Σύμφωνα με τους αναλυτές της αγοράς εμπορευμάτων, η τρέχουσα πτωτική κίνηση δεν αποτελεί «κεραυνό εν αιθρία», αλλά τη φυσιολογική, τεχνική εξέλιξη μιας διαδικασίας που είχε ξεκινήσει τις προηγούμενες εβδομάδες. Τα μεγάλα θεσμικά χαρτοφυλάκια είχαν ήδη αρχίσει σταδιακά να απορροφούν και να αφαιρούν από τις αποτιμήσεις τους το λεγόμενο «πολεμικό premium», το οποίο είχε εκτινάξει τις τιμές στα ύψη κατά την κορύφωση της στρατιωτικής κρίσης.
Η διασφάλιση των εφοδιαστικών αλυσίδων και η προσδοκία για απρόσκοπτη μεταφορά των φορτίων από τον Περσικό Κόλπο προσφέρουν πλέον την απαραίτητη ορατότητα στους εμπορικούς οίκους, απομακρύνοντας —προς το παρόν τουλάχιστον— τον εφιάλτη μιας νέας, βίαιης πληθωριστικής κρίσης στα βασικά είδη διατροφής που θα επιβάρυνε τους καταναλωτές παγκοσμίως.
