του Κωστή ΛΥΜΠΟΥΡΙΔΗ
Η πολυδιαφημισμένη διαπραγμάτευση του Σύριζα, η πρόταση που δεν θα απέρριπταν ούτε μία στο εκατομμύριο, μας έφτασε στο απόλυτο αδιέξοδο. Πλέον η κατάσταση για την χώρα είναι το απόλυτο lose-lose situation: εάν μεν δεν υπάρξει συμφωνία, οι τράπεζες θα κλείσουν και το Ελληνικό Δημόσιο θα χρεοκοπήσει την επόμενη βδομάδα. Εάν υπάρξει συμφωνία, η Κυβέρνηση Σύριζα-Ανέλ δεν δέχεται να περιλαμβάνονται εκεί περικοπές δαπανών, αλλά μόνο φόροι, που θα ρίξουν ξανά τη χώρα σε βαθιά και μακρά ύφεση.
Τα ψέματα έχουν κοντά ποδάρια, λέει ο λαός. Το λέει, το ξέρει, αλλά παραδόξως το ψηφίζει. Μετά το «λεφτά υπάρχουν», ο σοφός ελληνικός λαός αφέθηκε να πέσει θύμα των λαοπλάνων που θα έσκιζαν τα μνημόνια μέρα μεσημέρι. Πόσο χειρότερα θα μπορούσε να είναι από μια Κυβέρνηση που επίσης αύξησε τους φόρους, ανέβαλε ή αρνήθηκε να κάνει μεταρρυθμίσεις, αλλά πάντως κρατούσε τη χώρα σε ένα σταθερό ευρωπαϊκό πλαίσιο; Αποδεικνύεται ότι γίνεται πολύ χειρότερα και πλέον μπορούμε μόνο να ευχόμαστε η ζημιά που θα γίνει να είναι ανατρέψιμη.
Υπάρχουν στιγμές που είναι ιστορικές για τα έθνη. Μπορεί οι γενιές μας να μην ζήσανε ιδιαίτερες ιστορικές αποφάσεις, μπορεί έτσι να καλλιεργήθηκε η εντύπωση ότι όλα είναι κανονισμένα, όλα βαδίζουν με έναν αυτόματο πιλότο, αλλά δεν είναι έτσι. Οι αποφάσεις μας, ατομικές και συλλογικές μέσω της κάλπης, διαμορφώνουν άμεσα το μέλλον μας. Και εμείς δυστυχώς έχουμε την αυτοκαταστροφική τάση να εκλέγουμε να μας κυβερνήσουν άνθρωποι εμφανώς μειωμένων δυνατοτήτων, που μοναδικό τους ταλέντο είναι να λένε με εξαιρετική πειστικότητα τα ψέματα που θέλουμε να ακούσουμε για να δραπετεύσουμε από την σκληρή πραγματικότητα.
Και έρχεται η ώρα που βρισκόμαστε ως έθνος μπροστά στην άβυσσο και το τιμόνι κρατούν παλαιοκομμουνιστές, ιδεοληπτικοί σοβιετόφιλοι, μπαχαλάκηδες, αριστεριστές κατ’επάγγελμα καταληψίες, όχι με κάποιο πραξικόπημα, αλλά επειδή απέσπασαν την ψήφο μας με την υπόσχεση ότι θα καταργήσουν τον ΕΝΦΙΑ, θα κάνουν σεισάχθεια στο δανειάκι μας και θα σκίσουν το κακό Μνημόνιο που μας αύξησε τους φόρους. Είναι αυτή η ώρα που πρέπει να ληφθούν οι δύσκολες αποφάσεις. Ένα βήμα μπροστά ισοδυναμεί με απονενοημένο διάβημα.
Στην απελπισία μπροστά στην άβυσσο, πρέπει να ξέρουμε ότι υπάρχουν λύσεις. Όχι εύκολες, όχι μη επώδυνες, αλλά υπάρχουν οπωσδήποτε λύσεις που μπορούν να μας ξαναοδηγήσουν στην ευημερία. Ένα μικρότερο και πιο αποτελεσματικό κράτος. Ένα δικαιότερο ασφαλιστικό που δεν θα πληρώνει συντάξεις 1.500 ευρώ με τους φόρους εργαζομένων των 500 ευρώ. Λιγότερη γραφειοκρατία, στοιχειώδης οργάνωση και χαμηλότερη φορολογία για προσέλκυση επενδύσεων. Άνοιγμα των αγορών, κατάργηση των φόρων υπέρ τρίτων, απλοποίηση διαδικασιών. Να αφήσουμε τον Έλληνα να δημιουργήσει, να παράξει πλούτο.
Ζούμε σε προνομιακό τόπο. Στο χέρι μας είναι να ευημερήσουμε ξανά. Αρκεί να συνειδητοποιήσουμε ότι η ευημερία δεν επιτυγχάνεται με το να μπούμε όλοι στο Δημόσιο, να μασάμε επιδοτήσεις και να βγαίνουμε στη σύνταξη στα 50. Ήταν μια ουτοπία που κατέρρευσε με πάταγο.
