του Γιάννη Λεοντάρη
Ήταν ένα ακόμα συνέδριο τεχνολογίας, από τα δεκάδες (δυστυχώς, αλλά αυτό είναι ένα άλλο… “Opinion”) που διεξήχθη πριν μερικές ημέρες.
Ανάμεσα στους προσκεκλημένους ομιλητές, και ένα κυβερνητικό στέλεχος, από εκείνα που έχουν ρόλο στη διαχείριση της πληροφορικής στο δημόσιο, αλλά και στη θέσπιση των σχετικών κανόνων στο χώρο.
Για όσους έχουν φάει με το… κουτάλι αυτά τα συνέδρια (ανάμεσά τους και η αφεντιά μας) ο λόγος του ήταν εντελώς προβλέψιμος.
Ένας τέτοιος λόγος ξεκινά πάντα με μια αναδρομή στο «στραβό» παρελθόν (πρώτο “καρφί” στις προηγούμενες κυβερνήσεις των αντίπαλων κομμάτων), συνεχίζει με στατιστικά στοιχεία για το πόσο πίσω είναι η Ελλάδα στην ενσωμάτωση της πληροφορικής στη λειτουργία του Δημοσίου και στην προώθησή της σε άλλες διαδικασίες, στις ψηφιακές δεξιότητες κ.λπ. «τα τελευταία χρόνια» (δεύτερο «καρφί» στις προηγούμενες κυβερνήσεις των αντίπαλων κομμάτων, και παράλληλα “μήνυμα” ότι “παραλάβαμε καμμένη γη”, άρα μη ζητάτε και πολλά, πολλά…), και συνήθως καταλήγει με «εξαγγελίες» για κάποια σύσταση επιτροπής (ή επιτροπών) που θα «μελετήσουν» και θα συντάξουν προτάσεις για να πετύχουμε το ένα ή το άλλο, ή με την εξαγγελία κάποιας δημόσιας διαβούλευσης για κάποιου είδους «εθνικό σχέδιο δράσης» το οποίο θα προστεθεί στα τόσα “εθνικά σχέδια δράσης” που έχουν προηγηθεί, και τελικά θα έχει και αυτό την τύχη των προηγούμενων…
Όταν τελείωσε η ομιλία του κυβερνητικού στελέχους και ήρθε η ώρα της “συζήτησης”, ένα στέλεχος από μία μεγάλη ελληνική εταιρεία πληροφορικής δεν… “άντεξε” και τα “έχωσε” στο κυβερνητικό στέλεχος. “Εάν νομίζετε ότι ήρθατε να μιλήσετε σε απλούς πολίτες, ή σε φοιτητές, κάνατε λάθος στο συνέδριο. Δεν περιμέναμε να ακούσουμε από εσάς ούτε πόσο χάλια ήταν τα πράγματα στο παρελθόν (γιατί το ξέρουμε καλύτερα από εσάς), ούτε στατιστικά στοιχεία (γιατί επίσης τα γνωρίζουμε), ούτε εάν έφταιγαν οι προηγούμενοι ή όχι. Περιμέναμε να μας πείτε τί θα κάνετε εσείς στην πράξη, γιατί εσείς κυβερνάτε τώρα, όχι οι προηγούμενοι. Και μη μας πείτε ότι θα συστήσετε κάποια επιτροπή για να κάνει προτάσεις για το ένα ή το άλλο. Ένα χρόνο είστε στην εξουσία, τώρα θα τις κάνετε τις επιτροπές; Χώρια που διαχρονικά σχεδόν όλα τα πορίσματα των επιτροπών καταλήγουν σε κάποιο συρτάρι γιατί πάντα πέφτουν επάνω σε κάποιο «πολιτικό κόστος”.
Περιμένουμε λοιπόν να ακούσουμε συγκεκριμένα πράγματα. Είσαστε έτοιμοι να πράξετε κάτι συγκεκριμένο που να λύσει κάποιο πρόβλημα, ή έστω να έχει κάποια επίδραση στη λύση του; Και αν ναι, τί; Γιατί παράθεση των προβλημάτων ξέρουμε και εμείς να κάνουμε. Λύσεις έχετε να προτείνετε που θα εφαρμόσετε; Ναι ή όχι;
Η απάντηση του κυβερνητικού στελέχους ήταν, περίπου, η “αναμενόμενη”. “Η επίλυση αυτών των προβλημάτων δεν είναι ζήτημα ενός μόνο υπουργείου αλλά απαιτείται συντονισμός και συνεργασία από όλους, εμείς έχουμε τη θέληση να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα, αλλά καταλαβαίνετε ότι τέτοιες λύσεις δε φέρνουν αποτελέσματα από τη μία μέρα στην άλλη” κ.λπ. – κ.λπ. …
Από το συγκεκριμένο συνέδριο δε βγήκαμε σοφότεροι. Αντίθετα, επιβεβαιώσαμε για μια ακόμα φορά πως όποιος δε θέλει να ζυμώσει (κοινώς, να αναλάβει το όποιο “πολιτικό κόστος” των αποφάσεων) δέκα μέρες κοσκινίζει (κοινώς, συστήνει μια επιτροπή, κάνει μια δημόσια διαβούλευση που κανείς δεν εγγυάται την κατάληξή της κ.λπ.)…
