του Γιάννη Λεοντάρη
Το σενάριο των εκλογών, όπως και αν αυτές προκύψουν, δεν έχει σταματήσει να πλανάται πάνω από την πολιτική ζωή της χώρας, και πιθανότατα θα συνεχίζει να ακούγεται όσο η κυβέρνηση δεν τα βρίσκει με τους θεσμούς και η αξιολόγηση δεν κλείνει.
Τις εκλογές εμφανίζεται να ζητά, σε διάφορους τόνους, το κόμμα της ΝΔ, με την κυβέρνηση να απορρίπτει αυτό το ενδεχόμενο και να “προκαλεί” τη ΝΔ να καταθέσει, άμα θέλει, πρόταση μομφής στη Βουλή. Από τα υπόλοιπα κόμματα της Βουλής, ευθέως εκλογές δε ζητά σχεδόν κανένα, και “περιορίζονται” σε κριτική κατά της κυβέρνησης (σε υψηλούς, ενίοτε, τόνους).
Ποιός όμως θέλει πραγματικά να γίνουν εκλογές στη χώρα, με την έννοια ότι εκτιμά πως θα έχει ουσιαστικό όφελος από αυτές;
Η ΝΔ εκτιμά ότι, βάσει δημοσκοπήσεων τουλάχιστον, σε ενδεχόμενες εκλογές τώρα θα άγγιζε ίσως και την αυτοδυναμία. Ακόμα όμως και αν την πετύχει, θα βρεθεί αντιμέτωπη με τις απαιτήσεις των δανειστών, και πλέον όλοι ξέρουν ότι οι δανειστές δεν πρόκειται να μεταβάλλουν τη στάση τους ανάλογα με το ποιός κυβερνά στη χώρα… Πόσο σίγουρο θεωρείτε ότι η ΝΔ θα ήθελε να εισπράξει εκείνη το πολιτικό κόστος αποφάσεων που είναι αποτέλεσμα μιας πολιτικής στην οποία εκείνη δε συμμετείχε;…
Η δημοκρατική συμπαράταξη προσπαθεί ακόμα να βρει έναν κοινό βηματισμό ανάμεσα στις συνιστώσες της, με το συνέδριο να έχει μεν εξαγγελθεί, αλλά ακόμα κανείς να μην ξέρει πότε ακριβώς θα γίνει. Και η “χημεία” μεταξύ των κομμάτων που απαρτίζουν τη δημοκρατική συμπαράταξη μοιάζει να απασχολεί περισσότερο τη “συμμαχία”, από το ενδεχόμενο εκλογών, κάτι που μοιάζει λογικό…
Το ΚΚΕ είχε και έχει τη στάση που είχε πάντα. ‘Όχι” σε (σχεδόν) όλα και ένα διαρκές αίτημα για “ριζική αλλαγή της κοινωνίας”, κάτι “περιλαμβάνει” μεν εκλογές, τις οποίες ωστόσο το κόμμα δεν τις ζητάει και ευθέως. Ίσως επειδή τα δημοσκοπικά αποτελέσματα δεν είναι εκείνα που προσδοκούσε.
Η Χρυσή Αυγή είναι ίσως το μόνο κόμμα που δε θα είχαν κανένα πρόβλημα εάν γίνονταν σήμερα εκλογές, με την έννοια ότι δε φαίνεται να χάνει δημοσκοπικά κάτι σε σχέση με τα ποσοστά της στις τελευταίες εκλογές, αντίθετα σε ορισμένες περιπτώσεις παρουσιάζεται και πιο ισχυρή. Ωστόσο ούτε και αυτή δε ζητά ευθέως εκλογές.
Το “Ποτάμι” και η Ένωση Κεντρώων ασκούν μεν αυστηρή κριτική προς την κυβέρνηση, ωστόσο αποφεύγουν προσεκτικά να μιλούν για εκλογές, ίσως επειδή οι δημοσκοπήσεις φέρνουν τα 2 αυτά κόμματα εκτός Βουλής, λιγότερο ή περισσότερο οριακά. Επομένως είναι λογικό να μη θεωρούν ότι στην παρούσα φάση ένα τέτοιο ενδεχόμενο θα τα ωφελούσε.
Τελικά ίσως τα μόνα κόμματα που να έχουν κάποιο λόγο (με ή χωρίς εισαγωγικά) να θέλουν εκλογές, είναι αυτά που κυβερνούν. Διότι ναι μεν οι δημοσκοπήσεις τα δείχνουν τα χάνουν σημαντικά σε εκλογική δύναμη (με τους Ανεξάρτητους Έλληνες να παλεύουν ακόμα και για την πολιτική τους επιβίωση), ωστόσο σε αυτή την περίπτωση πιθανότατα θα “ξεφορτωθούν” την “καυτή πατάτα” της διαπραγμάτευσης με τους θεσμούς η οποία, μάλλον, αργά ή γρήγορα θα τα οδηγήσει (ως κυβέρνηση) στη λήψη δύσκολων αποφάσεων που θα έχουν σημαντικό πολιτικό κόστος για αυτά, αλλά και θα έρχονται σε αντίθεση τόσο με την ιδεολογία που διατείνονται ότι πρεσβεύουν, όσο και με τις εξαγγελίες τους (προεκλογικές και μη)…
Τέλος, δε θα πρέπει να παραβλέψουμε ότι ξεκάθαρα κατά των εκλογών βρίσκεται και η συντριπτική πλειοψηφία των παραγωγικών φορέων, παρά το γεγονός ότι ασκούν ιδιαίτερα σκληρή κριτική στη μέχρι τώρα κυβερνητική πολιτική.
Τυχαίο;…
