του Γιάννη Λεοντάρη
Σοβαρά επεισόδια στον πρόσφατο τελικό του κυπέλλου ποδοσφαίρου ανάμεσα σε “φιλάθλους” του ΠΑΟΚ και της ΑΕΚ. Επεισόδια στα γήπεδα των μπασκετικών ΟΣΦΠ και ΠΑΟ, αλλά και πολλές καταγγελίες για βιαιοπραγίες εναντίον ποδοσφαιριστών, διαιτητών κ.α. μέσα σε ποδοσφαιρικά γήπεδα κατά τη διάρκεια διεξαγωγής των αγώνων.
Δεκάδες χιλιάδες ευρώ τα πρόστιμα που πλέον πέφτουν από τους αθλητικούς δικαστές (που πλέον είναι τακτικοί δικαστές, με βάση τον τελευταίο νόμο Κοντονή), ενώ η “χασούρα” των ΠΑΕ (οι περισσότερες από τις οποίες οικονομικά είναι ήδη στο “κόκκινο”) διευρύνεται και από τις ποινές κεκλεισμένων των θυρών στα γήπεδα των ομάδων, που επιφέρει απώλειες εισιτηρίων αλλά και εισπράξεων από χορηγούς.
Απέναντι σε όλα αυτά, οι επικεφαλής των ΠΑΕ (όλοι τους γνωστοί και πετυχημένοι επιχειρηματίες) λειτουργούν σα να θέλουν οι ομάδες – εταιρείες που διοικούν να έχουν ζημιές και να υφίστανται συνέχεια χτυπήματα στην αξιοπιστία τους και την εταιρική τους φήμη, με αποτέλεσμα οι “κανονικοί” φίλαθλοι – πελάτες (με την καλή έννοια) των ΠΑΕ να είναι πλέον σπάνιο είδος στα γήπεδα, όπου στις περισσότερες περιπτώσεις το κυρίαρχο στοιχείο είναι αυτοί που θέλουν να λέγονται “φίλαθλοι”, αλλά μόνο τέτοιοι δεν είναι…
Κατά τη θητεία του ως υφυπουργός αθλητισμού ο Γιώργος Κοντονής “πέρασε” πολλά πράγματα κατά τις βίας που επί δεκαετίες καρκινοβατούσαν. Υποχρέωσε όλες τις ΠΑΕ να διαθέτουν σύστημα χορήγησης αποκλειστικά ονομαστικού εισιτηρίου, καθώς και την εγκατάσταση και λειτουργία καμερών σε όλα γα γήπεδα της πρώτης κατηγορίας, ενώ επέβαλλε και τη θέσπιση τακτικών δικαστών στις θέσεις των αθλητικών δικαστών προκειμένου να τελειώσει το φαινόμενο της πρακτικής ατιμωρησίας των ΠΑΕ για θέματα δικής τους ευθύνης.
Έτσι πλέον μία ΠΑΕ μπορεί έχει τη δυνατότητα και να ξέρει ποιοί ονομαστικά έχουν αγοράσει εισιτήρια για έναν αγώνα στο γήπεδό της, αλλά και σε ποιές θέσεις κανονικά πρέπει να κάθονται.
Επίσης με το εγκατεστημένο σύστημα καμερών έχει τη δυνατότητα να καταγράφει τυχόν επεισόδια και να ζητεί την ποινική δίωξη των υπαίτιων από την αστυνομία, στην οποία υποχρεωτικά καταλήγει το οπτικοακουστικό υλικό μετά από κάθε αγώνα.
Τί σημαίνει πρακτικά αυτό; Αφενός ότι μπορεί να εντοπίζει τους ταραξίες, και μετά την ταυτοποίησή τους από την αστυνομία, είτε να στρέφεται νομικά εναντίον τους για ενδεχόμενη άμεση ή έμμεση οικονομική βλάβη, είτε να τους αποκλείσει από την είσοδό τους στο γήπεδο βάζοντας τα στοιχεία τους σε σχετική “μαύρη λίστα” (εφόσον τα εισιτήρια είναι ονομαστικά και απαιτείται αστυνομική ταυτότητα για την έκδοσή τους), είτε και τα 2.
Τί βλέπουμε όμως; Ένα καθεστώς πλήρους ατιμωρησίας (από τις ΠΑΕ) για τους “μπαχαλάκηδες”, και το μόνο που ενδιαφέρει τις ΠΑΕ να είναι να πέσουν εκείνες στα “μαλακά” όσο γίνεται…
Και αναρωτιέμαι: εάν εγώ πήγαινα με άλλους 5-6 φίλους μου και με μία βαριοπούλα ο καθένας κάναμε “καλοκαιρινή” την είσοδο των εταιρειών τους, δε θα στρέφονταν τότε νομικά εναντίον μας; Προφανώς και θα το έκαναν.
Γιατί λοιπόν δεν το κάνουν και για τις ποδοσφαιρικές εταιρείες τους; Τους αρέσει να βλέπουν να τις καταστρέφουν ορισμένοι ανεγκέφαλοι; Διότι εάν εφάρμοζαν την ίδια πρακτική και στις “κανονικές” τους εταιρείες, μέσα σε λίγο διάστημα θα τις είχαν ρίξει στο γκρεμό…
