του Ηλία Κούκουτσα
Ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ βρίσκεται τις τελευταίες μέρες σε επίσημη επίσκεψη στη Γερμανία, όπου η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ τον καλωσόρισε σαν “Μακεδόνα” πρωθυπουργό, ενώ τις τελευταίες μέρες ο Ερντογάν με τον πρόεδρο της ΠΓΔΜ σε συνάντηση τους εκτόξευσαν καλυμμένες και μη απειλές σε βάρος της χώρας, με αφορμή την ονομασία της γειτονικής χώρας.
Κι εμείς; Εμεις έχουμε άλλες δουλειές, πιο σοβαρές.
Εμείς έχουμε στήσει ένα τσίρκο στη βουλή και προσπαθούμε να δούμε ποιος την έχει πιο μεγάλη.. την συνείδηση καθήκοντος. Με αφορμή ένα σκάνδαλο, προσπαθούμε όχι να το λύσουμε, αλλά να κατηγορήσουμε τους πολιτικούς μας αντιπάλους για να βγούμε εμείς μετά στα παράθυρα και να θριαμβολογήσουμε.
Στο μεταξύ το ζήτημα της Μακεδονίας θα συνεχίσει να χρονίζει, μέχρι που να το λύσουν άλλοι για μας κι εμείς να μείνουμε να κατηγορούμε τους ξένους που μας κάνουν ότι θέλουν και πόσο οι κακοί ξένοι πληγώνουν τα όσια και ιερά μας.
Μήπως όμως απλά δε μας νοιάζουν τα όσια και ιερά μας;
Όσο η εξωτερική μας πολιτική αναλώνεται σε “ελαμωρισμούς” αυτά θα είναι τα αποτελέσματα.
Η Τουρκία ανοίγει πάλι θέματα στο Αιγαίο; “Έλα μωρέ τώρα” θα τη βρούμε την άκρη, σιγά μη γίνει πόλεμος
Η ΠΓΔΜ κάνει την “πάπια” στο θέμα του ονόματος; “Έλα μωρέ τώρα”, θα την βρούμε την άκρη.
Μόνο που την άκρη την βρήκαν οι γείτονες εδώ και καιρό. Με την λογική του «πες, πες κάτι θα μείνει» και την ανοχή της τότε κυβέρνησης που αντί να λύσει το θέμα επιτόπου το παρέπεμψε στις καλένδες για να λυθεί μαγικά μόνο του, κέρδισαν το όνομα Μακεδονία, χωρίς παράγωγα και χωρίς γεωγραφικούς ή χρονικούς περιορισμούς.
Σε όλο τον κόσμο ονομάζονται «Μακεδονία». Μια απλή φόρμα να προσπαθήσεις να συμπληρώσεις στο ίντερνετ, στην τοποθεσία αναγράφει σκέτα Μακεδονία. Χωρίς αστεράκια, εισαγωγικά, ούτε καν ΠΓΔΜ. Και τώρα που έχουν κατοχυρώσει το όνομα Μακεδονία παντού, οι γείτονες κάνουν τους γαλαντόμους. Το συζητάνε. Που αν δεν τους έκαιγε η είσοδος σε ΕΕ και ΝΑΤΟ, όχι μόνο δεν θα άλλαζαν το όνομα του αεροδρομίου, θα έβαζαν και σανό να φάει το πλαστικό άλογο του Μεγαλέξανδρου στην κεντρική πλατεία των Σκοπίων.
Κι εμείς; Εμείς κάνουμε αυτό που ξέρουμε καλύτερα από κάθε λαό στην Ευρώπη. Εμφύλιο.
Αντί να έχουν πάρει φωτιά οι καρέκλες σε συμβούλια πολιτικών αρχηγών και να βρίσκονται λύσεις στα εθνικά θέματα, που είναι και αρκετά αυτές τις μέρες, εμείς χτυπιόμαστε μεταξύ μας.
Θα μου πεις , τι να κάνουν; Το πρόβλημα με τα Σκόπια έπρεπε να έχει λυθεί όταν ακόμα λέγονταν Σκόπια, στις αρχές της δεκαετίες του ’90.
Σε μια οικονομία που μόλις έβγαινε από τον δικό της πόλεμο, χωρίς βοήθεια από πουθενά και με μια Ελλάδα με καλπάζουσα οικονομία (έστω δανεικών) που είχε τον ρόλο της δεσπόζουσας χώρας στην περιοχή, θα έπρεπε να έχουμε φερθεί αλλιώς.
Πόσο δύσκολο δηλαδή ήταν να αναλάβει η χώρα μας τις υποδομές των γειτονικών χωρών; Να αναλάβει τις τράπεζες; Τις μεταφορές; Το εμπόριο;
Ποια χώρα θα έβγαινε να μιλήσει και να διεκδικήσει επιθετικά κάτι από την Ελλάδα, όταν όλη της η οικονομία στηρίζεται στην Ελλάδα;
Ποια χώρα θα μιλήσει για σύνορα στον Θερμαϊκό αν ξέρει πως την επόμενη στιγμή θα φύγουν οι Ελληνικές επιχειρήσεις από το έδαφος της γυρίζοντας την στην εποχή του χαλκού;
Όταν φως, νερό, τηλεπικοινωνίες, εμπόριο, μεταφορές, τράπεζες και οι υποδομές αυτών σε υλικό και ανθρώπινο επίπεδο στηρίζονται στη χώρα μας;
Όταν το συντριπτικό ποσοστό της απασχόλησης στηρίζεται σε Ελληνικές επιχειρήσεις;
Όταν έχεις κανονίσει και προσφέρεις εκπαίδευση και μαθαίνεις στις νέες γενιές να ζούμε όλοι μαζί χωρίς διεκδικήσεις;
Για να γίνουν όμως όλα αυτά, θα πρέπει να έχεις πολιτικούς αλλά και λαό που να μπορεί να σκεφτεί σε ορίζοντα δεκαετίας τουλάχιστον. Που να μπορεί να κάτσει να μιλήσει και να συνεννοηθεί, ανεξάρτητα από πολιτικές πεποιθήσεις και συμφέροντα.
Αποδεικνύεται πως η μοναδική φορά που Έλληνας πολιτικός είδε 10 χρόνια μπροστά, ήταν ο Κων/νος Μητσοτάκης όταν είπε πως “σε 10 χρόνια το θέμα της ονομασίας θα έχει ξεχαστεί” και είχε δίκιο.
Το θυμόμαστε όταν είναι να ξεχαστούμε και να κοιτάξουμε μακρυά από εκεί που πρέπει και βγαίνουμε μαζικά στους δρόμους διεκδικώντας τη χίμαιρα.
Και 3 μέρες μετά βάλαμε τις σημαίες στο πατάρι και ασχολούμαστε με τη Novartis
Ή μήπως θα πρέπει να θυμίσουμε πως το τελευταίο γράμμα στο ΠΓΔΜ που δεχόμαστε όλοι χωρίς πρόβλημα, σημαίνει Μακεδονία;
