Ο Άλντους Χάξλεϋ στο περίφημο δυστοπικό του ομώνυμο βιβλίο, περιγράφει ένα παγκόσμιο κράτος όπου έχει επιτευχθεί η «ευτυχία» των μαζών με την εφαρμογή των επιστημονικών κατακτήσεων σε όλους τους τομείς της ζωής. Βασικά γνωρίσματα του παλαιού πολιτισμού, όπως η τέχνη, η λογοτεχνία και τα πνευματικά ιδεώδη, έχουν εξαφανισθεί.
Προς το παρόν δείχνει να έχουμε γλυτώσει αυτή την εκδοχή της τεχνολογίας και της ομοιομορφίας, αν και ακόμα είναι νωρίς να είμαστε σίγουροι, καθώς κάποιες κατευθύνσεις δείχνουν λίγο ανησυχητικές.
Το ανθρώπινο σώμα γίνεται σιγά σιγά το πρότυπο για την αλληλεπίδραση με τις συσκευές. Η ψηφιακή τεχνολογία έχει αρχίσει και λειτουργεί με ανθρώπινες ορολογίες, καθώς οι χιλιάδες αισθητήρες για τα πάντα που κατασκευάζονται “ακούνε”, “βλέπουν”, “μυρίζουν” και με αυτό τον τρόπο επιτρέπουν την αλληλεπίδραση τόσο με τον χρήστη όσο και με το περιβάλλον.
Έχει αρχίσει να πλησιάζει η “επαυξημένη” ακοή, καθώς η ανάγκη για να μπορούμε να επικοινωνούμε με ανθρώπους από όλο τον κόσμο, χωρίς γλωσσικούς περιορισμούς έχει φέρει πιο κοντά την τεχνολογία των αυτόματων μεταφραστών. Στην Βαρκελώνη είδαμε ακουστικά τα οποία ακούνε και μεταφράζουν σε σχεδόν πραγματικό χρόνο τι λέει ο συνομιλητής μας, με την τεχνολογία να δείχνει μεν ακόμα πρώιμη, αλλά με μεγάλα περιθώρια βελτίωσης μέσα στο 2018.
Ένας στους δύο χρήστες της τεχνολογίας και των δικτύων, πιστεύουν πως πολλοί influencers χρησιμοποιούν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αποκλειστικά και μόνο για να προωθήσουν την δική τους ατζέντα και εκμεταλλεύονται την επιρροή τους προς τον κόσμο.
Οι ψηφιακές διαφημίσεις έχουν παραγίνει ”έξυπνες” και επεμβαίνουν πάρα πολύ στην ψηφιακή ζωή των καταναλωτών. Οι αλγόριθμοι και τα προγράμματα παρακολούθησης των ψηφιακών μας συνηθειών έχουν αρχίσει και περνάνε τα εσκαμμένα και γίνεται ενοχλητικό, σε βαθμό που ίσως φέρει ακόμα και νομοθετικές παρεμβάσεις.
Τόσο το λογισμικό με τα προγράμματα τεχνητής νοημοσύνης, όσο και οι ίδιες οι μηχανές έχουν αρχίσει και προσπαθούν να μοιάσουν όσο πιο πολύ γίνεται στους ανθρώπους και να μιμηθούν την ανθρώπινη συμπεριφορά. Η αλληλεπίδραση με κάτι τόσο τεχνητό που όμως φέρεται σαν μικρό παιδί, είναι αρκετά “άβολο”.
Οι απίστευτες ποσότητες πληροφοριών που υπάρχουν στο δίκτυο και ο απλόχερος τρόπος με τον οποίο γίνονται προσβάσιμες από τους ανθρώπους, έχει μειώσει πάρα πολύ την καμπύλη εκμάθησης. Μαθαίνουμε νέα πράγματα και τα ξεχνάμε την επόμενη στιγμή τόσο γρήγορα που δεν έχουν προλάβει να “τυπωθούν” στο μυαλό μας. Έχουμε φτάσει στο παράδοξο του “μορφωμένου αναλφαβητισμού”.
Τα ρομπότ έχουν αρχίσει και κάνουν όλο και πιο πολύ αισθητή την παρουσία τους και μπαίνουν πιο βαθιά μέσα στην καθημερινότητα μας. Ήδη με την μορφή ψηφιακών βοηθών έχουν αρχίσει και μπαίνουν σε όλο και περισσότερα σπίτια καθημερινά, ενώ είναι θέμα χρόνου η φωνή με την οποία μιλάμε να αποκτήσει και φυσική παρουσία.
Τα κινητά έχουν γίνει πανίσχυρα και είναι σε θέση να υποστηρίξουν δυνατότητες που πριν λίγα χρόνια θα χρειάζονταν σέρβερ για να ολοκληρωθούν. Σιγά σιγά η χρήση και οι λειτουργίες εικονικής ή επαυξημένης πραγματικότητας θα αυξηθούν πάρα πολύ και ίσως δεν αργήσει ο χρόνος που θα έχουμε την δυνατότητα να φοράμε τα VR γυαλιά μας και να “κυκλοφορούμε” μέσα στις φωτογραφίες που έχουμε τραβήξει με το κινητό μας.
Drones παντού. Μικρά και μεγάλα, για ψυχαγωγικό, εμπορικό ακόμα και για μεταφορά ανθρώπων, έχουν αρχίσει και πληθαίνουν με αποτέλεσμα να μην αργεί η ώρα που θα γίνει απαραίτητη η χάραξη εναέριων “δρόμων”. Προς το παρόν απέχουμε από τις εικόνες επιστημονικής φαντασίας με τις πόλεις γεμάτες ιπτάμενες μηχανές, όμως έχουμε αρχίσει και βαδίζουμε προς αυτή την κατεύθυνση.
Η τεχνολογία γύρω μας βελτιώνεται και εξελίσσεται με γεωμετρικούς ρυθμούς και το μόνο που δεν ακολουθεί με την ίδια ταχύτητα είναι οι μπαταρίες μας. Έχουμε πάρα πολύ μεγάλες ενεργειακές ανάγκες και δεν έχουμε τις μπαταρίες για να τις εξυπηρετήσουμε. Μέσα στα επόμενα χρόνια η ανάγκη για έξυπνες μπαταρίες, γρήγορη φόρτιση και ελάχιστη κατανάλωση θα γίνουν το πιο “ζεστό” θέμα της βιομηχανίας της τεχνολογίας.
