Με χθεσινή απόφαση της η Ευρωπαϊκή Ένωση πρότεινε ένα νέο φόρο ο οποίος ήταν στοχευμένος στις μεγάλες εταιρείες τεχνολογίες που λειτουργούν εντός των συνόρων της, κατά σύμπτωση(;!) αμέσως μετά τις πρόσφατες αυξήσεις στις εισαγωγές χάλυβα και αλουμινίου από τις ΗΠΑ, οι οποίες έχουν ξεκινήσει ένα εμπορικό πόλεμο με τον υπόλοιπο πλανήτη.
Οι Αμερικανικές εταιρείες τεχνολογίας όπως το Facebook, το Google και η Amazon έχουν γίνει μεγάλοι παίκτες στην Ευρώπη. Κι ενώ οι κυβερνήσεις είναι ανοιχτές στις επιχειρηματικές και επενδυτικές ευκαιρίες των εταιρειών αυτών, έχουν επίσης αρχίσει να διαμαρτύρονται έντονα για το γεγονός ότι οι Αμερικανικές εταιρείες βγάζουν δισεκατομμύρια από τους Ευρωπαίους καταναλωτές και την δραστηριότητα τους χωρίς να αποδίδουν τον ανάλογο φόρο που να δικαιολογεί αυτή την δραστηριότητα.
Οι τεχνολογικές εταιρείες, ειδικά όταν μιλάμε για εταιρείες κολοσσούς όπως οι προαναφερθείσες, έχουν την συνήθεια να διοχετεύουν τα κέρδη τους μέσω χωρών με ειδικά φορολογικά προνόμια, κάτι που έχει “εξοργίσει” τις Ευρωπαϊκές αρχές και έχουν προχωρήσει σε επιβολή προστίμων, χωρίς όμως ιδιαίτερη μέχρι στιγμής επιτυχία. ταυτόχρονα η Αμερικανική κυβέρνηση έχει ξεκινήσει ένα πρόγραμμα επαναπατρισμού των μεγάλων εταιρειών που δραστηριοποιούνται στο εξωτερικό, με σκοπό να φέρει και τους φόρους τους πίσω στις ΗΠΑ.
Σε μια προσπάθεια να αποφύγει την φυγή που θα στερήσει τις εισφορές, αλλά και για να σταματήσει την οικονομική “αιμορραγία” των απλήρωτων φόρων, η Ευρωπαϊκή Ένωση προτείνει οι εταιρείες με ετήσια συνολικά έσοδα άνω των 750 εκατομμυρίων ευρώ να πληρώνουν φόρο 3% για τα έσοδα που πραγματοποιούν από ορισμένες ηλεκτρονικές υπηρεσίες στην Ευρώπη πέραν των πιθανών ελάχιστων φόρων που πληρώνουν επί του παρόντος.
Η συγκεκριμένη απόφαση όμως, έχει ανοίξει ένα κύκλο συζητήσεων σχετικά με την αντισυμβατικότητα της. Σε όλες σχεδόν τις ανεπτυγμένες οικονομίες, οι επιχειρήσεις πληρώνουν φόρους με βάση τα καθαρά κέρδη τους. Η φορολόγηση έναντι του συνολικού τους τζίρου ίσως οδηγήσει τις εταιρείες τεχνολογίας προς την πόρτα της εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς θα έχουν λιγότερα κίνητρα για να επενδύσουν στην Ευρώπη.
Αυτό που δεν ξέρει κανείς να πει με σιγουριά είναι τα ακριβή ποσά για τα οποία γίνεται λόγος, καθώς η λογιστική τους διαδρομή επιτρέπει να κρύβονται ακόμα και εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, ενώ όπως όλα δείχνουν η μέρα της αναμέτρησης με τις επιχειρήσεις τεχνολογίας είναι ίσως πιο κοντά από ότι περιμέναμε. Μετά από μια δεκαετία παχιών αγελάδων και μεγάλης ανοχής στην εξάπλωση των τεχνολογιών, οι κυβερνήσεις “ξύπνησαν” από τον ύπνο τους και θέλουν οι εταιρείες τεχνολογίας να αναλάβουν περισσότερες “κοινωνικές ευθύνες” (ουσιαστικά να συμβάλουν με περισσότερα χρήματα στα κρατικά ταμεία).
Είτε αυτό σχετίζεται με το πως οι μεγάλες εταιρείες (βλέπε κοινωνικά δίκτυα) μεταδίδουν τις ειδήσεις, είτε για να πληρώνουν περισσότερους φόρους οι οποίοι μεταφράζονται σε παροχές για τους πολίτες, οι μεγάλες Τεχνολογικές εταιρείες θα πρέπει πια να συνειδητοποιήσουν πως δεν είναι πια startups, ενώ η “χαρούμενη” διάθεση που κυριαρχεί στις εκδηλώσεις τους, δεν αναιρεί το γεγονός πως πρόκειται για επιχειρήσεις με τεράστιο οικονομικό αποτύπωμα και σημαντικοί παράγοντες τόσο στην παγκόσμιο οικονομία όσο και στην παγκόσμια οικονομία.
