Υπέρ της Ελλάδας προς έκπληξη όλων τάχθηκε ο “πρώην” Γερούν στο θέμα των συντάξεων. Τείνει να γίνει μάστιγα τα τελευταία χρόνια να εκφέρουν άποψη όλοι οι “πρώην” που όταν όμως ήταν “νυν” σιωπούσαν ή περί άλλων τύρβαζαν.
Ο δημόσιος λόγος όταν τον εκφέρει κάποιος που έχει διατελέσει στα ανώτατα αξιώματα οφείλει να είναι συνεκτικός, απολύτως συγκεκριμένος και να είναι ακόλουθος της στάσης που τήρησε ο “πρώην” κατά τη διάρκεια που κατείχε το αξίωμα.
Δυστυχώς ο λαϊκισμός και η υφέρπουσα ανάγκη για διαφύλαξη της υστεροφημίας οδηγούν πολλούς “πρώην” στο ατόπημα της εκφοράς δημόσιου λόγου για εσωτερική κατανάλωση και όχι γιατί ακολουθεί τις πράξεις τους και τα πιστεύω τους. Αρκετά όμως με τους “πρώην” καθώς έχουμε και τους “νυν” κυβερνήτες των κατά τόπους καραβιών. Εκεί και αν επικρατεί τρικυμία εν κρανίω.
Οι εγχώριοι κυβερνήτες ετοιμάζουν την αποχώρησή τους τάζοντας και ελπίζοντας στη δύναμη της λήθης, ενώ οι γείτονές μας Ιταλοί σηκώνουν το αντάρτικο και ποντάρουν στην πίεση που δέχεται πανταχόθεν η καγκελάριος Μέρκελ το τελευταίο διάστημα, πίεση που αναμένεται να ενταθεί μετά τα προχθεσινά αποτελέσματα. Δύσκολη και η εξίσωση του Brexit που δείχνει ένα απρόβλεπτο διαζύγιο να έρχεται πιο κοντά και να αποτελεί “πιλότο” για όσους στο μέλλον θελήσουν να προχωρήσουν στον ίδιο δρόμο.
Δύσκολος καιρός λοιπόν για επενδυτές που ψάχνουν να βρουν αποδόσεις αλλά αντιλαμβάνονται ότι το τέλος της νηνεμίας πλησιάζει και αναζητούν σωσίβιο σε πιο ασφαλή λιμάνια. Για αυτό είδαμε το δεκαετές ομόλογο των ΗΠΑ να σκαρφαλώνει έως το 3,25% αντανακλώντας τη βεβαιότητα περαιτέρω αυξήσεων στα επιτόκια και την υπερθέρμανση της μεγαλύτερης οικονομίας του πλανήτη.
Προσοχή λοιπόν στους κυνηγούς των αποδόσεων και ειδικά των εγχώριων καθώς η μεταβλητότητα καλά κρατεί ειδικά στις τραπεζικές μετοχές και τη “βαριά” ΔΕΗ. Και απ’ ότι μαθαίνουμε πολλοί επενδυτές “εξαερώθηκαν” στα παράγωγα τις προηγούμενες εβδομάδες.
