Η ανάγκη για τις ελληνικές τράπεζες να “ξεφορτωθούν” όσο πιο γρήγορα, όσο πιο πολλά “κόκκινα” δάνεια έχει απασχολήσει τόσο τις ίδιες και τους επενδυτές τους, όσο και τα media.
Και φυσικά έχει απασχολήσει τους άμεσα ενδιαφερόμενους, που δεν είναι άλλοι από τους οφειλέτες των κόκκινων δανείων.
Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις που οι οφειλέτες έχουν προσεγγίσει τις τράπεζες για να έρθουν σε μια μορφή διακανονισμού και να εξοφλήσουν την οφειλή τους πληρώνοντας ένα μέρος του δανείου, όμως παίρνουν αρνητική απάντηση από τις τράπεζες.
Την ίδια στιγμή οι ίδιες τράπεζες, πουλάνε σε χαμηλή τιμή πακέτα “κόκκινων” δανείων σε funds, σε τιμές αρκετά χαμηλότερες από αυτές που είχαν προτείνει οι δανειολήπτες. Πριν λίγες μέρες, για παράδειγμα, η Attica bank συμφώνησε στην πώληση πακέτου κόκκινων δανείων ύψους 700 εκατ ευρώ, έναντι 46 εκατομμυρίων. Δηλαδή στο 6,7% της αξίας τους. Πόσοι δανειολήπτες, μικρών έστω δανείων, θα ήταν πρόθυμοι να αποπληρώσουν ακόμα και το 10% της οφειλής τους προκειμένου να “καθαρίσουν”; Ο joker ξέρει αρκετούς.
Αυτό που ξέρει όμως επίσης ο Joker, είναι πως οι τράπεζες έχουν “πνιγεί”. Οι μειώσεις προσωπικού, σε συνδυασμό με τα ολοένα μειωμένα χρονικά περιθώρια για την διευθέτηση των ΜΕΔ, έχουν φέρει τους εναπομείναντες εργαζόμενους στις τράπεζες σε οριακές καταστάσεις.
Όπως έμαθε ο Joker, σε γνωστή συστημική τράπεζα, πριν ένα περίπου χρόνο, υπήρχαν 6 υπάλληλοι για να διεκπεραιώσουν ένα πακέτο 100 δανείων. Σήμερα, ένα χρόνο μετά, οι ίδιοι 6 υπάλληλοι, έχουν από 150-200 υποθέσεις ο καθένας, και μόλις ένα κλάσμα του χρόνου για να βρουν λύσεις.
Ποιος πήρε αυτές τις αποφάσεις για τις τράπεζες; Ποιος πίεσε τις καταστάσεις και οι τράπεζες αναγκάστηκαν να μειώσουν προσωπικό σε σημείο που να τους κοστίζει πια πολύ περισσότερα χρήματα από όσα γλύτωσαν;
Οι απαντήσεις έχουν ονοματεπώνυμο και βρίσκονται και από τις δύο πλευρές της συναλλαγής.
