Ανάμεσα σε έξοδα για στέγαση, πληρωμές υπηρεσιών κοινής ωφέλειας, πληρωμές εφορίας, ασφαλειών, δανείων και άλλων, οι Αμερικάνοι πολίτες μόνο, πλήρωσαν πέρυσι σε λογαριασμούς, περίπου 3,7 τρισ. δολάρια. Και μπορεί η αγορά να κινείται ακόμα με αργούς ρυθμούς, όμως αλλάζει πιο γρήγορα από ποτέ, καθώς οι πελάτες των τραπεζών απομακρύνονται όλο και περισσότερο από τις πληρωμές με μετρητά ή προσωπικές επιταγές καθώς κινούνται όλο και πιο μαζικά σε πληρωμές μέσω διαδικτύου.
Χρησιμοποιώντας για αυτές τις πληρωμές, με άνεση τόσο τις εφαρμογές των τραπεζών τους είτε εφαρμογές τρίτων.
Μπροστά τους υπάρχει μια αγορά τρισεκατομμυρίων η οποία αυξάνεται με αργούς μεν αλλά σταθερούς ρυθμούς, καθώς ο όγκος ψηφιακών πληρωμών αυξάνεται κλιμακωτά. Ήδη οι μισοί λογαριασμοί πληρώνονται ψηφιακά και το μερίδιο αυτό πιθανότατα να αυξηθεί στο 75% μέχρι το 2022. Όπως δείχνουν τα στοιχεία, οι περισσότεροι καταναλωτές θεωρούν ότι είναι ευκολότερο να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους απευθείας μέσα από τους λογαριασμούς τους. Όμως παρά το γεγονός πως μέχρι στιγμής χρησιμοποιούν σε ικανοποιητικό βαθμό τις εφαρμογές των τραπεζών για να το πραγματοποιήσουν, οι ίδιες οι εφαρμογές των παραδοσιακών τραπεζών είναι περιορισμένων επιλογών και δεν μπορούν να προσελκύσουν τα δυναμικά ανερχόμενο νεανικό καταναλωτικό κοινό.
Χάρη στην αυξανόμενη εξοικείωση των πελατών με τις ψηφιακές πληρωμές, την αύξηση της αγοραστικής δύναμης μεταξύ των νέων καταναλωτών που ενδιαφέρονται περισσότερο για την ψηφιακή πληρωμή των λογαριασμών τους και την αύξηση των επιλογών ψηφιακών πληρωμών, περίπου τα τρία τέταρτα των λογαριασμών θα καταβάλλονται ψηφιακά μέχρι το 2022, κάτι που αντιπροσωπεύει μια τεράστια ευκαιρία για όλο το χρηματοπιστωτικό οικοσύστημα.
Θεωρητικά η μετατόπιση αυτή θα πρέπει να ωφελεί τις τράπεζες, οι οποίες έχουν θεωρητικά έτοιμα, δοκιμασμένα συστήματα, όμως δεν συμβαίνει κάτι τέτοιο. Όλες οι τράπεζες προσφέρουν συστήματα μεταφοράς χρημάτων με ψηφιακό τρόπο και είναι ένα δημοφιλές χαρακτηριστικό, ενώ οι μεταφορές γίνονται με σιγουριά και ασφάλεια. Όμως και πάλι αυτό δεν είναι αρκετό. Ακόμα και με την εμπειρία και την σιγουριά να τις στηρίζει, οι τράπεζες χάνουν έδαφος από νέες υπηρεσίες και τρίτους “παίκτες” στην αγορά. Και θα συνεχίσουν να το κάνουν μέχρι να καταλάβουν πως οι παραδοσιακές μέθοδοι και οι χρεώσεις δεν είναι καθόλου δελεαστικές για την νέα γενιά καταναλωτών που έρχεται δυναμικά να “γεμίσει” την αγορά.
Αυτό από μόνο του κάνει την καινοτομία σημαντική για τις τράπεζες, καθώς η λήψη μέτρων για την αύξηση του ποσοστού ελευθερίας των πελατών δεν είναι κάτι που θα δεχτούν με προθυμία να παραχωρήσουν οι παραδοσιακοί τραπεζίτες, που έχουν γαλουχηθεί με πολύ διαφορετικούς τρόπους. Η ανάγκη υπάρχει και μαζί της έχει φανεί και η διάθεση για αλλαγή, όμως καθώς “δεν μπορείς να μάθεις νέα κόλπα σε ένα γέρικο σκυλί” η διαδικασία ενέχει πολλά προβλήματα και μπορεί να οδηγήσει σε δαπανηρά λάθη, καθώς τέτοιου είδους διαδικασίες απαιτούν ισχυρές τεχνολογικές επενδύσεις.
Αν όμως οι τράπεζες παίξουν το παιχνίδι σωστά, αν αφήσουν στην άκρη τις παραδοσιακές λειτουργίες και δώσουν στα νέα στελέχη την ευκαιρία να ανοίξουν τον δρόμο, τότε θα έχουν μπροστά τους μια σημαντική ευκαιρία για να προσελκύσουν και να διατηρήσουν νέους πελάτες, κάτι που αυτόματα σημαίνει αύξηση της υγιούς ζωής των τραπεζών και συρρίκνωση της φθοράς.
