Πολλά και ενδιαφέροντα τα νέα της προηγούμενης βδομάδας. Ξεχώρισαν οι ανακοινώσεις των αποτελεσμάτων 9μήνου των συστημικών τραπεζών και οι λεπτομέρειες του deal μεταξύ Grivalia–Eurobank.
Κατά καιρούς από τη στήλη τονίσαμε το γεγονός ότι εντός του 2019 αναμέναμε την ΑΜΚ τουλάχιστον 2 συστημικών τραπεζών, γεγονός το οποίο φαίνεται να συντελείται με διάφορους “πλάγιους” τρόπους.
Στη μεν περίπτωση της Eurobank με την δημιουργία κατ’ ουσία μίας “bad bank” και την απορρόφηση του ενεργητικού της Grivalia, στη δε περίπτωση της Πειραιώς με την μη αποπληρωμή του κουπονιού των Cocos αξίας 160 εκατ. ευρώ. Η κίνηση αυτή ενδέχεται να προκαλέσει νέες αναταράξεις στη μετοχή της τράπεζας παρά τη χθεσινή ανάσα, η οποία ήδη κινείται σε ιστορικά χαμηλά καθώς αποδεικνύει την αδυναμία εξεύρεσης κεφαλαίων και τη στενή κατάσταση ρευστότητας η οποία επικρατεί στην τράπεζα. Η κίνηση αυτή δίνει ανάσα ρευστότητας αλλά ταυτόχρονα δίνει σήμα αδυναμίας στους επενδυτές.
Πάμε τώρα στην αξιολόγηση των αποτελεσμάτων 9μήνου των τραπεζών. Είναι σαφές ότι οι τράπεζες δέχονται περαιτέρω πίεση στο κομμάτι των εσόδων και ειδικότερα στο κομμάτι των εσόδων από τόκους.
Η Eurobank μαζί με την Alpha Bank παρουσιάζονται πιο ανθεκτικές παρουσιάζοντας σταθεροποίηση και ελαφρά μείωση αντίστοιχα, σε πλήρη αντίθεση με την Εθνική και την Πειραιώς που είδαν τα έσοδά τους από τόκους να κατακρημνίζονται το πρώτο 9μηνο του 2018 σε σύγκριση με το αντίστοιχο 9μηνο του 2017.
Προβληματισμό δημιουργεί επίσης ο λόγος δανείων προς καταθέσεις της Εθνικής ο οποίος έχει κατέλθει αισίως στο 70% δείχνοντας την αρνητική πιστωτική επέκταση που επικρατεί και την συνεχή απομόχλευση του ενεργητικού της τράπεζας. Μία τέτοια εξέλιξη θα ήταν ανακουφιστική μέχρι πριν λίγα χρόνια αλλά πλέον καθίσταται προβληματική καθώς οδηγεί σε συρρίκνωση των εσόδων από τόκους που αποτελούν τον κορμό ενός ισολογισμού κάθε τράπεζας.
Εκεί που όλες οι τράπεζες δείχνουν την ίδια πορεία είναι τα έσοδα από προμήθειες τα οποία συνεχώς αυξάνονται οριοθετώντας τη νέα τακτική των τραπεζών στην εξεύρεση εσόδων, κάτι το οποίο κατά την άποψη της στήλης δεν αποτελεί βιώσιμο μακροπρόθεσμο στόχο παρά μόνο βραχυχρόνια λύση στο πρόβλημα ρευστότητας που αντιμετωπίζουν.
Στο κομμάτι τέλος των NPE η μείωση συνεχίζεται με έμφαση στην κατηγορία των εξαφανισμένων δανειστών, περιουσιακά στοιχεία των οποίων βγαίνουν σε πλειστηριασμό μαζικά από τις τράπεζες προς αποκατάσταση μέρους της ζημίας την οποία έχουν υποστεί. Οι συζητήσεις τόσο κεκλεισμένων των θυρών όσο και ανοιχτά είναι συνεχείς με σκοπό την εξεύρεση βιώσιμης λύσης προκειμένου επιτέλους οι τράπεζες να επιτελέσουν τον πραγματικό τους ρόλο, που δεν είναι άλλος από την παροχή ρευστότητας στην οικονομία προκειμένου να δημιουργηθούν επενδύσεις, θέσεις εργασίας και εν τέλει να παραχθεί νέος πλούτος.
