Προεκλογικών υποσχέσεων και παροχών συνέχεια είχαμε την προηγούμενη βδομάδα με κυβέρνηση και αντιπολίτευση να πλειοδοτούν σε νέες παροχές.
Παρόλη την προσπάθεια της αξιωματικής αντιπολίτευσης να “συγκρατηθεί” έναντι του μπαράζ εξαγγελιών της συγκυβέρνησης, σύρθηκε και αυτή σε επιδοματικές υποσχέσεις.
Η αλήθεια είναι ότι για μία ακόμα φορά στην πολιτική ζωή του τόπου είναι εμφανής η ανάγκη να στηριχθεί το μέτριο, το μίζερο, το “στάσιμο”. Όσο καλοδουλεμένα κι αν φαίνονται τα σχέδια της αντιπολίτευσης, τόσο μεγαλώνει η καχυποψία όταν πλησιάζει η ώρα των εκλογών. Γιατί καλώς ή κακώς τα μάτια των επενδυτών είναι στραμμένα στο μακροπρόθεσμο πλάνο, το οποίο για μία ακόμα φορά απουσιάζει από την ατζέντα των κομμάτων.
Σε μία εποχή που οι αλλαγές είναι ραγδαίες και οι τεχνολογικές εξελίξεις επιφέρουν ταχύτατες διαφοροποιήσεις στα κράτη δεν υπάρχει χρόνος για χάσιμο. Την ίδια ώρα, η Ευρωζώνη δείχνει να εισέρχεται σε πτωτικό κύκλο και εμείς που ήδη χάσαμε τον ανοδικό της κύκλο παλεύουμε ασθμαίνοντας να βρούμε τον βηματισμό μας.
Ίσως ήταν μία καλή ιδέα να γίνει επιτέλους μία συζήτηση σε κορυφαίο επίπεδο, προκειμένου να συμφωνηθεί ένα πλαίσιο για τα ζητήματα της παιδείας, του ασφαλιστικού και του φορολογικού. Ένα πλαίσιο το οποίο θα δεσμεύει τις μελλοντικές κυβερνήσεις και θα εγγυάται σταθερότητα και σιγουριά σε όποιον θέλει να επενδύσει στην Ελλάδα. Φυσικά κάτι τέτοιο θα απαιτούσε ισχυρές συναινέσεις και ισχυρή δέσμευση από πλευράς όλων.
Όσο επιμένουμε σε επιδοματικού χαρακτήρα λογικές , πρόσκαιρου και καιροσκοπικού ενδιαφέροντος δεν μπορούμε να ελπίζουμε ότι θα δημιουργηθούν στέρεες βάσεις για την επίτευξη μακροπρόθεσμης βιώσιμης ανάπτυξης. Και η απουσία ελπίδας και προοπτικής ενός λαού είναι αυτή τελικά που οδηγεί σε ανατροπές, αναταράξεις και χρεωκοπίες.
