Δεν ξέρω αν αφορά τον δικό μου κύκλο γνωριμιών, αλλά όλο και πιο έντονα ακούω ή διαβάζω γύρω μου, πολλούς ανθρώπους που λένε: “δεν είναι δυνατόν να τα ζούμε όλα αυτά” (ευγενικά το μεταφέρω).
Αυτό, το αναφέρουν με αφορμή όσα γίνονται στο ελληνικό κοινοβούλιο της χώρας, αλλά και έξω από αυτό, καθώς επίσης και καθημερινά στους δρόμους της πρωτεύουσας της χώρας όπου για “ψύλλου πήδημα” 100 ή 200 άνθρωποι (μερικές φορές και λιγότεροι) κλείνουν τους δρόμους προκαλώντας μεγάλη ταλαιπωρία σε υπερ-πολλαπλάσιο αριθμό συμπολιτών τους. Αν και προφανώς οι ίδιοι δεν ενδιαφέρονται για τον αντίκτυπο των πράξεων τους, καθώς θεωρούν πως μονάχα αυτοί έχουν δίκαιο υπερασπιζόμενοι τις επιλογές τους, όποιες και να είναι αυτές.
Ακόμη και αν αυτές αφορούν τις εξελίξεις στην μακρινή Βενεζουέλα και το Νικολά Μαδούρο που οι σύμμαχοι της Ελλάδας, έχουν καταδικάσει με κάθε δυνατό τρόπο. Βεβαίως κάποιοι Έλληνες Ευρωβουλευτές φρόντισαν να “βροντοφωνάξουν” την αντίθεση τους, προκαλώντας τον εκνευρισμό των επιτελών της ΕΕ την οποία μετέφεραν στην ελληνική κυβέρνηση.
Ταυτόχρονα, οι Έλληνες πολίτες παρακολουθούν με ιδιαίτερη έκπληξη όσα λέει, τις τελευταίες ημέρες, εκπρόσωπος του ελληνικού κοινοβουλίου που μας ενημέρωσε με κάθε δυνατό τρόπο για τις διαταραχές που του προκάλεσε η κατανάλωση μιας Γκαζόζας την οποία ωστόσο φαίνεται να μπερδεύει με κάθε τι που περιέχει ανθρακικό και είναι διάφανο.
Κανονικά, τέτοιες αναφορές, θα έπρεπε να μας προκαλούν γέλια και μόνο, αλλά μετά από 10 χρόνια κρίσης οι πολίτες είναι – πολύ – κουρασμένοι και αυτό που ζητούν λύσεις για να βγουν από αυτή και όχι διασκεδαστές! Αν και από αυτούς έχουν πολλούς!
