Στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΔΕΕ) παραπέμπει η Κομισιόν την Ελλάδα λόγω του αγνόησης προειδοποιητικών επιστολών για την εναρμόνιση του νομοθετικού και ρυθμιστικού πλαισίου για την φορολογική μεταχείριση εταιρειών όσον αφορά τις ζημιές από την δραστηριότητά τους σε άλλη χώρα-μέλος της ΕΕ.
Κατά παράβαση κοινοτικών οδηγιών και αποφάσεων, η Ελλάδα ορίζει τη φορολογική μεταχείριση όσον αφορά τη -φορολογική- αναγνώριση ζημιών, των φορολογούμενων κατοίκων στην Ελλάδα των οποίων οι επιχειρήσεις έχουν εγκατασταθεί αποκλειστικά στην Ελλάδα και διαφορετικά των φορολογούμενων κατοίκων Ελλάδας των οποίων τουλάχιστον μέρος των επιχειρήσεων έχει εγκατασταθεί σε άλλα κράτη της Ε.Ε. (π.χ. υποκατάστημα) ενώ παρά τις προειδοποιήσεις δεν μερίμνησε για την εναρμόνιση της ελληνικής φορολογικής νομοθεσίας.
Πιο συγκεκριμένα τόσο στην προειδοποιητική επιστολή του 2018 όσο και στην τελική γνωμάτευση του 2019 από την αρμόδια διεύθυνση της Κομισιόν, προκύπτει πως τα επιχειρηματικά κέρδη που παράγονται στην Ελλάδα όσο και τα επιχειρηματικά κέρδη που παράγονται σε άλλο κράτος της Ε.Ε. από ελληνικές επιχειρήσεις υπόκεινται σε φορολόγηση στην Ελλάδα. Αντιθέτως, οι ζημιές περιορίζονται αν έχουν παραχθεί από την δραστηριότητα της εταιρείας στο εξωτερικό (δηλ. στην αλλοδαπή κατά την ελληνική νομοθεσία).
Όπως αναφέρει η σχετική γνωμάτευση, για όσες επιχειρήσεις έχουν δραστηριότητα μόνο στην Ελλάδα η ζημία μεταφέρεται στα οικονομικά στοιχεία προκειμένου να συμψηφισθεί με τα επιχειρηματικά κέρδη διαδοχικά στα επόμενα 5 φορολογικά έτη, εφόσον το συνολικό αποτέλεσμα της δραστηριότητας του φορολογικού έτους είναι ζημία.
Μάλιστα, η ζημία του προγενέστερου έτους συμψηφίζεται κατά προτεραιότητα έναντι της ζημίας μεταγενέστερου έτους, για όσες εταιρείες έχουν αποκλειστικά εγχώρια επιχειρηματική δραστηριότητα.
Όμως, για όσες επιχειρήσεις δεν έχουν αποκλειστική δραστηριότητα στην Ελλάδα και έχουν μέρος αυτής σε άλλη χώρα-μέλος της Ε.Ε., τότε οι ζημιές του συγκεκριμένου φορολογικού έτους συμψηφίζονται μόνον με επιχειρηματικά κέρδη που προκύπτουν στην αλλοδαπή κατά το τρέχον ή μελλοντικό φορολογικό έτος.
Σύμφωνα με την γνωμάτευση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αυτή η πρακτική, που βασίζεται στην ισχύουσα φορολογική νομοθεσία και στο ρυθμιστικό πλαίσιο, ουσιαστικά για τις εταιρείες σημαίνει ότι οι ζημίες που προκύπτουν στο εξωτερικό από την άσκηση επιχειρηματικής δραστηριότητας μέσω μόνιμης εγκατάστασης (υποκαταστήματος) δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον υπολογισμό των κερδών του ίδιου φορολογικού έτους, ούτε να συμψηφιστούν με μελλοντικά κέρδη της εταιρείας.
Και συνεπώς εταιρείας από την ίδια χώρα-μέλος (Ελλάδα) αντιμετωπίζονται με διαφορετικό τρόπο, επιβάλλοντας ένας καθεστώς στρέβλωσης και συνθήκες ανισότητας ακόμα και για εταιρείες με την ίδια επιχειρηματική δραστηριότητα.
Όμως, η διαφορετική φορολογική μεταχείριση ανάμεσα σε εταιρείες σε μια χώρα-μέλος της ΕΕ αντιβαίνει, όπως τονίζεται στο έγγραφο που απέστειλε η Ε.Ε., τις διατάξεις του άρθρου 49 παράγραφος 1 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ) αλλά και τις οδηγίες στο άρθρο 31 παράγραφος 1 της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ). Σύμφωνα με την Κομισιόν η διαφοροποίηση στην φορολόγηση ζημίων όπως την εφαρμόζει η Ελλάδα “συνιστά περιορισμό του δικαιώματος εγκατάστασης”.
Αξίζει να σημειωθεί πως με τα σημερινά δεδομένα η Ελλάδα είτε θα πρέπει να εναρμονίσει άμεσα την φορολογική νομοθεσία, ώστε να μην επιβληθούν κυρώσεις από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είτε θα διατηρήσει την ίδια στάση, που ακολούθησε τα τελευταία 2,5 χρόνια (το 2018 έλαβε προειδοποιητική επιστολή και το 2019 όταν υποβλήθηκε αιτιολογημένη γνωμάτευση) και να εξαναγκαστεί στην συνέχεια η ελληνική κυβέρνηση να εναρμονιστεί με τις κοινοτικές αποφάσεις υπό το βάρος των προστίμων και των πιέσεων, όπως έχει συμβεί σε άλλες περιπτώσεις (π.χ. Ουγγαρία).
