Ένα ξεχασμένος φάκελος με φυλλάδια τραπεζών που διαφήμιζαν αποδόσεις σε προθεσμιακούς λογαριασμούς σε ένα από τα συρτάρια του γραφείου στάθηκε η αφορμή για την σύντομη αυτή ιστορική αναδρομή, φέρνοντας στη μνήμη μας πώς ήταν και τι πρόσφερε το ελληνικό τραπεζικό σύστημα πριν από μια δεκαπενταετία περίπου.
Ήταν η λεγόμενη «χρυσή εποχή» για το εγχώριο τραπεζικό σύστημα που είχε τη δυνατότητα να προσφέρει στους καταθέτες επιτόκια που προσέγγιζαν ακόμη και το 10% κλιμακωτά για ποσά έως 100.000 ευρώ σε περίπτωση που δεσμευόντουσαν για ένα έτος. Οι περίφημες προθεσμιακές καταθέσεις που είχαν κάνει θραύση εκείνη την εποχή προσφέροντας μηνιαίο εισόδημα σε χιλιάδες τραπεζικούς πελάτες, καθώς οι τράπεζες είχαν τη δυνατότητα να τα προσφέρουν λόγω και των συνθηκών που επικρατούσαν σε ευρωπαϊκό επίπεδο στον τομέα των επιτοκίων.
Χαρακτηριστικό ήταν επίσης ότι με 100.000 ευρώ σε προσθεσμιακό λογαριασμό μπορούσε να εξασφαλίσει κάποιος εγγυημένη απόδοση ακόμη και 500 ευρώ το μήνα, ποσό που ξεπερνούσε τα έσοδα που θα μπορούσε να λαμβάνει από την ενοικίαση ενός διαμερίσματος. Ακόμη και 20.000 ευρώ μπορούσαν να αποφέρουν περίπου 80 ευρώ το μήνα.
Για να γίνει αντιληπτό τι σημαίνουν αυτές οι αποδόσεις αρκεί να αναφέρουμε ότι εγγυημένη απόδοση 500 ευρώ το μήνα σήμερα σε προθεσμιακή κατάθεση έχει όποιος έχει κατάθεση 1.000.000 ευρώ!
Καθώς πλέον και στην χώρα μας τα επιτόκια καταθέσεων έχουν υποχωρήσει σε μηδενικά σχεδόν επίπεδα, όταν σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες είναι σε αρνητικά επίπεδα. Δηλαδή, οι καταθέτες υπό προϋποθέσεις πληρώνουν στην τράπεζα τους κάποια ετήσια προμήθεια για να διατηρούν καταθετικό λογαριασμό!
Αρνητικά επιτόκια τα οποία τουλάχιστον για την ώρα δεν θα έρθουν στην χώρα μας, όπως έχουν δηλώσει επιτελικά στελέχη τραπεζών, απαντώντας σε ερωτήματα δημοσιογράφων στη διάρκεια δημόσιων τοποθετήσεων τους και παρεμβάσεων τους.
Νέα εποχή, νέα φιλοσοφία
Στο σημείο αυτό έρχεται να αλλάξει και ο ρόλος που επιτελεί ένα τραπεζικό κατάστημα σε σχέση με την περασμένη 20ετία, που αποτελούσε περισσότερο ένα κέντρο συναλλαγών. Ο πελάτης πήγαινε στο κατάστημα για να καταθέσει τα χρήματα του, να πληρώσει τις υποχρεώσεις του και να κάνει συναλλαγές στα ταμεία. Καθώς το γενικότερο περιβάλλον άλλαξε με χαρακτηριστικό παράδειγμα τα επιτόκια καταθέσεων όπως αναφέρθηκε παραπάνω, ο ρόλος του καταστήματος γίνεται πλέον συμβουλευτικός.
Το μέσο νοικοκυριό που διαθέτει κάποιο ποσό προς κατάθεση, ακόμη και 60 ευρώ σε μηναία βάση σε βάθος χρόνου, όπως λένε οι τράπεζες, έχει μια πληθώρα επιλογών. Επιλογές που θα οδηγήσουν σε ένα υπολογίσιμο ποσό σε βάθος 10 και άνω ετών που θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για σπουδές παιδιών ή κάλυψη αναγκών που θα υπάρχουν τότε. Επίσης υπάρχει πληθώρα επενδυτικών επιλογών σε αμοιβαία κεφάλαια και άλλα προϊόντα ανάλογα με το ρίσκο που επιθυμεί να αναλάβει ο καθένας.
Για όλα αυτά είναι απαραίτητη η ενημέρωση από μέρους των τραπεζών προς την πελατεία τους, προς το μέσο νοικοκυριό και τον απλό πελάτη και μάλιστα αναλυτική. Η ενημέρωση αυτή γίνεται πλέον από εξειδικευμένα πιστοποιημένα τραπεζικά στελέχη, πολλά από τα οποία είναι πρώην ταμίες που είχαν απλά ρόλο διεκπεραίωσης. Τώρα έχοντας λάβει την απαραίτητη εκπαίδευση έχουν παραγωγικό και ενεργό ρόλο στην διαχείριση περιουσίας της πελατειακής βάσης της τράπεζας που εκπροσωπούν.
Οι συναλλαγές πλέον έχουν περάσει στην πλειονότητα στα ψηφιακά δίκτυα, με τις τράπεζες να έχουν επενδύσει στη διάρκεια των τελευταίων τριών ετών πάνω από ένα δις.ευρώ στο ψηφιακό τους μετασχηματισμό που τις οδηγεί πλέον σταθερά στην «επόμενη μέρα» του τραπεζικού συστήματος που όπως δείχνουν όλες οι ενδείξεις στην Ελλάδα έχει ήδη… ανατείλει!
