του Ιπποκράτη ΧΑΤΖΗΑΓΓΕΛΙΔΗ*
Δεν είμαι αριστερός, ούτε πιστεύω στις αστειότητες των πάσης φύσεως συνωμοσιολόγων. Όμως, ενώ η συνωμοσία δεν μπορεί να είναι τρόπος αναλύσεως της ιστορίας και των πολιτικών εξελίξεων, είναι αδιαμφισβήτητο ότι πολλές μικρές συνωμοσίες λαμβάνουν χώρα καθημερινώς. Δεν αρκούν για να διαμορφώσουν τις πολιτικές εξελίξεις, αλλά μπορούν π.χ. να επιδράσουν στο επιχειρηματικό τοπίο. Τα τελευταία 40 χρόνια, η χώρα μας υποφέρει από μια σωρεία τέτοιων μικρών συνωμοσιών ή, αν προτιμάτε να το πούμε με ποιο απλά λόγια, η χώρα υποφέρει από μια βαθειά διαπλοκή του πολιτικού συστήματος με την οικονομία. Το πλέον κρίσιμο και επικίνδυνο σημείο αυτής της διαπλοκής δεν είναι, βεβαίως, ο κατασκευαστικός κλάδος, ούτε καν τα μέσα μαζικής επικοινωνίας όπως πολλοί θα υπέθεταν. Είναι το χρηματοπιστωτικό σύστημα, εκεί που το χρήμα συγκεντρώνεται και ανακατανέμεται! Η ανακοίνωση του Ομίλου Λάτση, αναφερόμενη σε ψεύδη και συκοφαντίες υποκρύπτει, κατά την άποψή μου, μια τέτοια υπόθεση.
Δεν έχω τη διάθεση να αντιδικήσω με τον Όμιλο Λάτση, ούτε είμαι αρνητικώς προκατειλημμένος απέναντί του ή έναντι οιουδήποτε επιχειρηματικού ομίλου. Όμως, οι επιχειρηματικοί όμιλοι θα πρέπει να μάθουν να δέχονται την κριτική, στο βαθμό που οι δραστηριότητές τους αποκτούν πολιτικές διαστάσεις και, ενδεχομένως, διαπλέκονται με πρόσωπα και κόμματα.
Είναι προφανές ότι η ανακοίνωση του Ομίλου Λάτση είναι πολύ προσεγμένη, κατά πάσα πιθανότητα αποτέλεσμα εργασίας συμβούλων επικοινωνίας και μάλιστα με ειδίκευση στη διαχείριση κρίσεων και στην ανάλυση λόγου. Τους αξίζουν συγχαρητήρια.
Όμως, ακόμη και ο καλύτερος σύμβουλος δεν έχει την ικανότητα ή τη δυνατότητα να παραπλανήσει ανθρώπους που γνωρίζουν το αντικείμενο, δηλαδή ανθρώπους της χρηματοπιστωτικής αγοράς. Υπ’ αυτή την έννοια, η ανακοίνωση του Ομίλου υποτιμά όλους όσους γνωρίζουν το θέμα και, προφανώς, απευθύνεται στην πλειοψηφία της κοινής γνώμης, η οποία λειτουργεί συναισθηματικώς ή με γνώμονα τα πολιτικο-ιδεολογικά της κριτήρια.
Δεν θέλω, ούτε και μπορώ σε ένα μικρό κείμενο, να αναλύσω την πορεία του Ομίλου Λάτση στο χρηματοπιστωτικό μας σύστημα. Όμως, καιρός είναι να γραφθεί και στο τύπο μια αλήθεια που οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ γνωρίζουμε εδώ και πολλά χρόνια: Η EUROBANK ήταν μια κακή τράπεζα που βάσισε την κερδοφορία της σε ένα βαθύτατα αντιπαραγωγικό και επιθετικώς κερδοσκοπικό μοντέλο, άσχετο με την υποχρέωση του τραπεζικού συστήματος να στηρίζει την παραγωγή. Αυτό ήταν επιλογή του Ομίλου Λάτση, στο βαθμό που ανέθεσε την διοίκηση της τραπέζης σε μια ομάδα ανάλγητων και επιθετικών στελεχών, χωρίς παραγωγική και αναπτυξιακή κουλτούρα, όπως απαιτεί μια εμπορική τράπεζα και ιδίως σε μια οικονομία όπως η ελληνική. Η EUROBANK πρωτοστάτησε στην μετατροπή του απαρχαιωμένου τραπεζικού μας συστήματος σε ένα αδηφάγο κερδοσκοπικό σύστημα που δεν μπορούσε να δει πέρα από τον ορίζοντα των βραχυπρόθεσμων υπερκερδών. Όποια κουλτούρα χρηματοδοτήσεως της παραγωγής υπήρχε καταστράφηκε, με την Τράπεζα Εργασίας να αποτελεί την χαρακτηριστικότερη περίπτωση.
Ας μην διαμαρτύρεται ο Όμιλος Λάτση για τις ζημίες της τραπέζης του από το PSI. Οι επενδύσεις της EUROBANK σε ομόλογα ήταν επιλογή της διοικήσεώς της, η οποία είχε την εμπιστοσύνη των μετόχων, όπως και σε κάθε ιδιωτική τράπεζα. Ότι συνέβη ήταν ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ευθύνη, έχασε γιατί ανέλαβε υπερβολικό κίνδυνο. Ουδείς οφείλει κάτι στον Όμιλο Λάτση ή όποιον άλλο ζημιώθηκε από ίδια επιλογή. Αν δεν το έχουν καταλάβει… ο καπιταλισμός είναι σκληρός! Για όλους…
Επίσης, τα 6 δις, που η EUROBANK έχασε λόγω PSI, δεν ανήκαν στην οικογένεια Λάτση, αλλά στην τράπεζα. Αν διαφωνεί ο κ. Λάτσης, ας δημοσιεύσει πλήρη ανάλυση του θέματος. Ο Όμιλος Λάτση ζημιώθηκε μόνον όσα χρήματα είχε καταβάλει στο μετοχικό κεφάλαιο της τραπέζης πλέον του -ασφαλούς- κόστους ευκαιρίας, δηλαδή επιτόκιο αμερικανικών ομολόγων.
Τέλος, ας μην εγκαλεί ο Όμιλος Λάτση τους όποιους ανωνύμους για την μη ολοκλήρωση της συγχωνεύσεως με την ΕΘΝΙΚΗ. Ως μέλος της διοικήσεως και μεγαλομέτοχος της EUROBANK γνωρίζει επακριβώς τι έγινε με την αναστροφή της συγχωνεύσεως και γιατί αυτή η αναστροφή δεν υπήρξε πλήρης. Πως ενώ η συγχώνευση ακυρώθηκε οι μέτοχοι της EUROBANK βρέθηκαν να είναι μέτοχοι της ΕΘΝΙΚΗΣ; Όλως τυχαίως, για άλλη μια φορά, όπως συνέβη και με την ΠΕΤΡΟΛΑ, ο Όμιλος Λάτση ανταλλάσσει μετοχές δικής του προβληματικής εταιρείας με μια ισχυρή εταιρεία συμφερόντων του δημοσίου!!! Ευφυέστατη επιχειρηματική κίνηση, αλλά ας μην παριστάνει το θύμα. Και αν θεωρεί ότι υπάρχουν ποινικές ευθύνες ας καταγγείλει τους υπευθύνους στη δικαιοσύνη.
Και μια τελευταία, παρατήρηση/ερώτηση: σκοπεύει, ο Όμιλος Λάτση, να συμμετάσχει στην αύξηση κεφαλαίου της EUROBANK; Αν την εμπιστεύεται, όπως ο ίδιος λέει, ας την ενισχύσει.
* Ο Ιπποκράτης Χατζηαγγελίδης είναι χρηματοπιστωτικός σύμβουλος επιχειρήσεων.
