του Αιμίλιου ΠΕΡΔΙΚΑΡΗ
Το κοινωνικό μέρισμα από το πρωτογενές πλεόνασμα και η έξοδος στις αγορές ήταν τα πρώτα μέρη του σχεδίου της κυβέρνησης για αλλαγή του κλίματος. Χθες βράδυ ξεδιπλώθηκε άλλο ένα μέρος, με την ανακοίνωση από τον πρωθυπουργό της δέσμης μέτρων για τους αστέγους.
Η κίνηση αυτή θα έπρεπε να μοιάζει αυτονόητη. Πλην όμως είτε λόγω οικονομικής στενότητας είτε λόγω έλλειψης πολιτικής βούλησης δεν είχε προχωρήσει ως σήμερα – με τον ΣΥΡΙΖΑ μόνο να ψελλίζει κάτι παρόμοιο στο προεκλογικό πρόγραμμά του το 2012, αλλά συνοδεύοντάς το με γενικές και ανεδαφικές εξαγγελίες για μαζικές διαγραφές στεγαστικών δανείων κτλ.
Σύμφωνα με το πλάνο της κυβέρνησης, πλέον δημιουργείται ο θεσμός της κοινωνικής κατοικίας, ο οποίος προβλέπει την αξιοποίηση όλων των διαθέσιμων ακινήτων του Δημοσίου που μπορούν να φιλοξενήσουν αστέγους. Όσοι στεγαστούν, μάλιστα, στα συγκεκριμένα ακίνητα, θα τύχουν πλήρους ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης και όπως είπε ο ίδιος ο Αντώνης Σαμαράς, οι αρμόδιες αρχές έχουν ήδη εντοπίσει τα 35 πρώτα ακίνητα για τη συγκεκριμένη δράση.
Το δεύτερο σκέλος του σχεδίου είναι παρόμοιο με το πρώτο και περιλαμβάνει απλώς τη συνεργασία με την ιδιωτική πρωτοβουλία, ούτως ώστε να αξιοποιηθούν για τη στέγαση όσων το έχουν ανάγκη ακίνητα από δωρεές ιδιωτών προς το Δημόσιο.
Το τελευταίο μέρος του σχεδίου αφορά την πιλοτική μετατροπή του Δρακοπούλειου Κέντρου Αιμοδοσίας στην Πλατεία Βάθη, προκειμένου να λειτουργήσει άμεσα ως ξενώνας αστέγων για λίγες ημέρες, μέχρι να μεταφερθούν σε άλλους χώρους. Το σχέδιο προβλέπει, επίσης, τη δημιουργία ανάλογων κέντρων σε Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Γιάννενα και Λάρισα.
Όλο αυτό το πλάνο μοιάζει με αυτό που κάποτε είχε πει ο Γιώργος Παπανδρέου ως “επανάσταση του αυτονόητου”. Κάλλιο αργά παρά ποτέ, διότι εάν η κυβέρνηση δεν δώσει βάρος στην κοινωνική συνοχή, η αλλαγή που συντελείται αργά ή σταθερά στην οικονομία δεν θα μπορέσει να ολοκληρωθεί και να αφορά την καθημερινότητα.
Οι χθεσινές εξαγγελίες – εάν πραγματοποιηθούν και δεν παραμείνουν προεκλογικά πυροτεχνήματα – θα αποτελέσουν ένα θετικό βήμα προς αυτήν την κατεύθυνση. Αποτελεί, όμως, εξίσου κομβικής σημασίας η κυβέρνηση και δη το οικονομικό της επιτελείο να κατανοήσουν τα παράλογα της φορολογίας και να διορθώσουν άμεσα εξωφρενικές, γραφειοκρατικές στρεβλώσεις που εξοργίζουν.
Όπως αυτή με τους 450.000 ανέργους που απασχολήθηκαν σε προγράμματα κατάρτισης και λόγω ενός κενού στο φορολογικό νόμο κινδυνεύουν τώρα να φορολογηθούν με βάση τα τεκμήρια και ως… ελεύθεροι επαγγελματίες και να πληρώσουν μίνιμουμ 1.200 ευρώ φόρο εισοδήματος για το 2013 – όταν εισέπραξαν 300-400 ευρώ μηνιαίως και για λίγους μήνες!
Εάν δεν υπάρξουν κινήσεις προς αυτήν την κατεύθυνση, αυτή της κοινής λογικής και του αυτονόητου, όλες οι υπόλοιπες εξαγγελίες και η προσπάθεια να αλλάξει το κλίμα θα έχουν πάει στο βρόντο…
