του Αιμίλιου ΠΕΡΔΙΚΑΡΗ
Ιδιαίτερα φιλόδοξο είναι το αναπτυξιακό σχέδιο που παρουσίασε χθες, Τρίτη, ο Αντώνης Σαμαράς. Αποτελεί αναμφισβήτητα τον “οδικό χάρτη” για την ανασυγκρότηση της χώρας και την πορεία της εκτός Μνημονίου, ωστόσο απαιτεί… υπομονή και επιμονή. Ούτε τα προβλήματα λύθηκαν με μαγικό ραβδάκι ούτε όσα προβλέπει το σχέδιο μπορούν να εφαρμοστούν μέσα σε μια ημέρα, με το πάτημα ενός κουμπιού.
Τουναντίον, όλοι γνωρίζουν ότι για να γίνει αισθητή η έξοδος από την κρίση στην πραγματική οικονομία και στην καθημερινότητά μας, θα πρέπει να περάσει μεγάλο χρονικό διάστημα. Η ανεργία δεν μπορεί να μειωθεί στα επίπεδα που ήταν πριν το Μνημόνιο παρά μόνον εάν περάσουν αρκετά χρόνια. Kαι για να κυκλοφορήσει χρήμα στην αγορά, θα πρέπει πρώτα οι τράπεζες να αποκαταστήσουν πλήρως τη ρευστότητα (προσοχή: όχι τα “θαλασσοδάνεια”) και να μειωθούν οι φορολογικές επιβαρύνσεις.
Κάτι που αποτελεί το δυνατό σημείο της χθεσινής ομιλίας του πρωθυπουργού, με δεσμεύσεις για 33% ανώτατο συντελεστή στα φυσικά πρόσωπα, 15% στις επιχειρήσεις και 12% συντελεστή ΦΠΑ και θα έπρεπε – σταδιακά, έστω – και των δημοσιονομικών επιτρεπόντων, να εφαρμοστούν άμεσα.
Διότι όλα είναι ένας αέναος κύκλος. Για να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας – 770.000 τις υπολόγισε ο πρωθυπουργός σε βάρος εξαετίας – και για να συμβούν όλα αυτά, θα πρέπει πρώτα να έχουν γίνει επενδύσεις. Και για να γίνουν επενδύσεις, θα πρέπει να έχει καταπολεμηθεί η γραφειοκρατία και να έχουν μειωθεί αυτές οι φορολογικές επιβαρύνσεις και ούτω καθ’ εξής…
“Έως το 2021 θα ανακτήσουμε το χαμένο έδαφος”, είπε ο Αντώνης Σαμαράς. Επτά χρόνια είναι πάρα πολλά. Και σ’ αυτά τα επτά χρόνια μπορούν να έχουν γίνει πολλά λάθη, τα οποία θα εκτροχιάσουν την ομαλή πορεία της χώρας προς την ανάκαμψη. Συνεπώς, ο στόχος αναδεικνύει ότι βασικό συστατικό είναι η πολιτική βούληση να υλοποιηθούν οι δεσμεύσεις, όπως και η πολιτική συνέχεια και συνέπεια, σε περίπτωση εναλλαγής στην εξουσία. Πράγμα που παραμένει άγνωστο στην Ελλάδα, αλλά υπάρχει η μαγική λέξη «συναίνεση» που προκρίνεται όλο και περισσότερο τον τελευταίο καιρό και γεννά ελπίδες.
Υπάρχουν, όμως, και πολιτικές παρατηρήσεις για την ομιλία Σαμαρά. Πρώτον, ότι επιλέγει να αλλάξει την ατζέντα εν όψει των εκλογών της Κυριακής. Επιλέγει, δηλαδή, να περιγράψει ξεκάθαρα το σχέδιο και το όραμά του για τα επόμενα βήματα, αποτυπώνοντας σ’ αυτό τη “σταθερότητα” που υποστηρίζει ότι εξασφαλίζει ο ίδιος και η κυβέρνησή του και ακυρώνει ο ΣΥΡΙΖΑ.
Δεύτερον, επιλέγει έναν πολιτικό λόγο που μιλά για τη μέρα μετά το Μνημόνιο και εξηγεί ποιο είναι το πλάνο για την ανασυγκρότηση της χώρας. Χωρίς κραυγές, αλλά και χωρίς ψιθύρους και μισόλογα, όπως την ίδια ώρα κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ που υπόσχεται γενικόλογα και αόριστα πράγματα στη λογική “λεφτά υπάρχουν” (π.χ. την “αυτόματη” επιστροφή του κατώτατου μισθού στα προ κρίσης επίπεδα και μάλιστα στον ιδιωτικό τομέα).
Η συνέχεια στις οθόνες μας. Αρχής γενομένης από την Κυριακή…
