του Αιμίλιου ΠΕΡΔΙΚΑΡΗ
“Τέρμα η πλάκα”, είπε στα στελέχη του στη συνεδρίαση της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ ο Αλέξης Τσίπρας, παρά το γεγονός ότι η “Αριστερή Πλατφόρμα” επιμένει στα… δικά της για συνεργασία του ΣΥΡΙΖΑ με το ΚΚΕ και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
Εκείνο, όμως, που είναι άξιο προσοχής δεν είναι το επισφράγισμα της “κεντρώας” στροφής που επιχειρεί έστω και με άναρχες, ριζοσπαστικές πινελιές ο κ. Τσίπρας. Είναι ότι για πρώτη φορά ο ΣΥΡΙΖΑ επιχειρεί να παρουσιάσει συγκροτημένες και σοβαρές προτάσεις για ένα ζήτημα που τείνει να εξελιχθεί σε κομβικό για την ερχόμενη εκλογική αναμέτρηση, όποτε και αν προκύψει αυτή: το φορολογικό σύστημα.
Ποιες είναι, λοιπόν, οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ; Βασική αρχή είναι ότι δεν έχουν νόημα για τις ρυθμίσεις οφειλών οι 12, 24 ή 48 δόσεις, αλλά ο υπολογισμός της δόσης με βάση το πραγματικό και διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών και επιχειρήσεων. Όπερ σημαίνει την εφαρμογή ενός “ιρλανδικού μοντέλου” που πρόκειται (θεωρητικά) να ισχύσει για τα τραπεζικά δάνεια και για την αποπληρωμή των οφειλών προς την Εφορία.
Με απλά λόγια: τα χρέη νοικοκυριών και επιχειρήσεων δεν διαγράφονται, αλλά “παγώνουν”, στο βαθμό που δεν μπορούν να εξυπηρετηθούν με βάση τις πραγματικές οικονομικές συνθήκες.
Προτείνεται, συγκεκριμένα, για τα νοικοκυριά ο υπολογισμός του καθαρού μηνιαίου οικογενειακού εισοδήματος, χωρίς υποχρεώσεις για στεγαστικό δάνειο ή ενοίκιο και χωρίς ιατρικά έξοδα για σοβαρές ασθένειες και αναλόγως του ύψους του, η πληρωμή ποσού από 10% έως 20% για τις οφειλές προς την Εφορία.
Αν, για παράδειγμα, μια οικογένεια έχει μηνιαίο εισόδημα 1.500 ευρώ και πληρώνει 400 ευρώ στεγαστικό δάνειο ή ενοίκιο, θα πληρώνει το 15% του υπόλοιπου διαθέσιμου εισοδήματος (1.100*15%=165 ευρώ) κάθε μήνα στην Εφορία.
Αυτονόητο είναι ότι το ποσό θα αναπροσαρμόζεται σε περίπτωση αναπροσαρμογής του μηνιαίου εισοδήματος και πως θα πρέπει να τηρείται η ελάχιστη αυτή ρύθμιση για να “παγώσουν” πρόστιμα και προσαυξήσεις.
Ειδικά για τις επιχειρήσεις, ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει συμψηφισμό χρεών, “κυκλοφορία” του χρέους του Δημοσίου προς τις επιχειρήσεις και απεμπλοκή των επιχειρήσεων από τις δεσμεύσεις σε Εφορία και τράπεζες, ώστε να πέσει χρήμα στην αγορά και να μην «παγώνει» de facto η επιχειρηματική δραστηριότητα.
Επίσης, ο ΣΥΡΙΖΑ προτείνει την αποσύνδεση θεώρησης βιβλίων από την ύπαρξη ασφαλιστικής ενημερότητας για τις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις κατά την ίδια λογική.
Οι προτάσεις αυτές μοιάζουν απλές όσο και αυτονόητες. Το ίδιο και ρεαλιστικές, επιτρέποντας και στα νοικοκυριά να ανασάνουν και στις επιχειρήσεις να λειτουργήσουν και στο Δημόσιο να εξασφαλίσει τα χρήματά του, αντί νοικοκυριά και επιχειρήσεις να «σκάνε» και το Δημόσιο τελικά να μην έχει λαμβάνειν το παραμικρό.
Εάν, επιτέλους, τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ κατανοήσουν τη φράση Τσίπρα “τέρμα η πλάκα” και δεν αρχίσουν… ανέκδοτα για έκτακτο φόρο στις καταθέσεις (Γλέζος, Στρατούλης) ή στον τζίρο των επιχειρήσεων (Μηλιός), οι προτάσεις αυτές δεν θα βρουν μόνον οπαδούς στην κοινωνία και στον επιχειρηματικό κόσμο.
Θα βοηθήσουν πρώτα απ’ όλα την ίδια την κυβέρνηση να κατανοήσει στην πραγματική του διάσταση το πρόβλημα, να το εξηγήσει στην τρόικα και να βρεθεί μια ουσιαστική λύση που, κακά τα ψέματα, αυτή θα είναι που θα επανεκκινήσει πραγματικά την οικονομική δραστηριότητα.
