Ένα από τα σενάρια της 26ης Ιανουαρίου – της επόμενης ημέρας των εκλογών – είναι και η διενέργεια “επαναληπτικών” εκλογών, σε περίπτωση μη σχηματισμού κυβέρνησης, όπως είχε γίνει το καλοκαίρι του 2012.
Σενάριο το οποίο εμμέσως πλην σαφώς απέκλεισε η ΕΚΤ με την ανακοίνωσή της για τη χρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών, ασκώντας πίεση στα κόμματα, αφού η ιδιαιτερότητα της προεδρικής εκλογής “σπρώχνει” τη δεύτερη εκλογική αναμέτρηση στο Μάρτιο και τις πολιτικές εξελίξεις με το σχηματισμό κυβέρνησης στο… Καλό Πάσχα!
Πώς γίνεται αυτό;
Μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου και εάν δεν καρποφορήσει η διαδικασία των διερευνητικών εντολών για το σχηματισμό κυβέρνησης, η Βουλή θα συνέλθει στις 5 Φεβρουαρίου. Αντίστοιχα, το Μάιο του 2012 είχε συνέλθει για να… διαλυθεί αμέσως και να προκηρυχθούν οι εκλογές του Ιουνίου.
Αυτή τη φορά, όμως, θα πρέπει πρώτα να εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Έτσι, σε διάστημα τουλάχιστον 20 ημερών, θα διεξαχθούν τρεις ψηφοφορίες προκειμένου να εκλεγεί Πρόεδρος. Και αυτό, διότι στην πρώτη ψηφοφορία απαιτούνται πάλι 180 ψήφοι, στη δεύτερη 151 και μόνο στην τρίτη και τελευταία, οριστικά, απλή πλειοψηφία (π.χ. 120 βουλευτές).
Με δεδομένο ότι δεν θα έχει σχηματιστεί κυβέρνηση, πιο πιθανό σενάριο μοιάζει η εκλογή Προέδρου στην τελευταία ψηφοφορία. Συνεπώς, η Βουλή δεν θα διαλυθεί πριν τα τέλη Φεβρουαρίου και από την προκήρυξη των εκλογών έως τη διεξαγωγή τους θα μεσολαβήσουν τουλάχιστον 22-25 μέρες. Πράγμα το οποίο σημαίνει ότι η “επαναληπτική” εκλογική αναμέτρηση θα γίνει μετά τις 20 Μαρτίου, με υπηρεσιακή κυβέρνηση (όπως το 2012, υπό τον Παναγιώτη Πικραμμένο).
Αν εξαντληθεί δε και σ’ αυτήν την περίπτωση η διαδικασία των διερευνητικών εντολών μέχρι το σχηματισμό κυβέρνησης, οι νέοι υπουργοί και ο πρωθυπουργός δεν θα εγκατασταθούν στα υπουργεία και στο Μαξίμου πριν την 1η Απριλίου – και δεν είναι ψέμα αυτό…
Όμως, το Πάσχα εφέτος πέφτει 12 Απριλίου. Πράγμα το οποίο σημαίνει, ουσιαστικά, πως τίποτε δεν θα κινηθεί έως τα μέσα με τέλη Απριλίου. Τέσσερις, δηλαδή, μήνες πρακτικής ακυβερνησίας…
