του Κώστα ΖΑΡΕΙΦΟΠΟΥΛΟΥ*
Ο περισσότερος κόσμος, ακόμη και οι περισσότερο οικονομικά καταρτισμένοι, όταν έχουν στο μυαλό κινήσεις νομισμάτων θεωρούν κινήσεις ήπιες και σε στενά πλαίσια αγοράς και πώλησης. Σίγουρα η Πέμπτη 15 Ιανουαρίου θα μείνει στη μνήμη μας ως μια μέρα τελείως διαφορετική.
Με αιφνιδιαστική κίνηση η Κεντρική Τράπεζα της Ελβετίας απέσυρε το “floor” στην ισοτιμία EUR/CHF (ευρώ-ελβετικό φράγκο) το οποίο υπήρχε στο 1,20 εδώ και 3,5 χρόνια και προχώρησε σε νέα μείωση των βασικών επιτοκίων της κατά 0,75%. Με απλά λόγια η κενρική τράπεζα της Ελβετία για να αντιμετωπίσει την ανατίμηση του Φράγκου τα 3,5 αυτά χρόνια και για να τονώσει φυσικά την οινονομία της και ιδιαίτερα τις εξαγωγές, είχε αποφασίσει να πουλάει ευρώ (μεταξύ άλλων) έτσι ώστε η ισοτιμία του φράγκου ως προς το ευρώ να μην κατέλθει ΕΠΟΥΔΕΝΙ κάτω από το 1,2.
Το απότέλεσμα, σήμερα λοιπόν, ήταν το εξής, το ευρώ βρέθηκε να χάνει έως και κοντά στο 30% μέχρι να έρθει να ισορροπήσει στο parity όπως λέγεται στα νομίσματα δηλαδή κοντά στο 1προς 1 και κοντά στο -15%. Απόδωση. Σε συνδιασμό με αυτό και λόγω της προβληματικής κατάστασης του ευρώ την δεδομένη χρονική συγκυρία, η πίεση μεταφέρθηκε και σε άλλα ζεύγη εκτός Ελβετικού Φράγκου με την κυριότερη ισοτιμία στο πλανήτη EUR/USD να ταρακουνάται και από το 1,18 να καταλήσει μέχρι και το 1,1580 πριν ισορροπήσει και αυτό το ζεύγος γύρω στο 1,17.
Η δικαιολογία των ιθυνόντων της SNB είναι, ότι κατέληξε στο συμπέρασμα, ότι η επιβολή και η διατήρηση της ελάχιστης συναλλαγματικής ισοτιμίας για το ελβετικό φράγκο έναντι του ευρώ δεν είναι πλέον δικαιολογημένη.
Συγκεκριμένα ο επικεφαλής της SNB, Thomas Jordan, τόνισε ότι “οι αποφάσεις που έλαβε η Κεντρική Τράπεζα της Ελβετίας (SNB) δεν ήταν αποτέλεσμα πανικού αλλά καλά μελετημένης σκέψης και πρόσθεσε ότι τα αρνητικά επιτόκια είναι ένα ισχυρό εργαλείο που θα έχει αυξημένα αποτελέσματα για την χώρα Εκτίμησε ότι το Ελβετικό Φράγκο θα υποχωρήσει ξανά από τα τρέχοντα επίπεδα, ενώ αρνήθηκε να απαντήσει στην ερώτηση αν η SNB παρεμβαίνει στην αγορά συναλλάγματος”.
Αν το δούμε και λίγο με καθαρό μυαλό, θα δούμε ότι η κίνηση αυτή δεν είναι και τόσο αναπάντεχη καθώς, όλα τα “μεγάλα” νομίσματα στις ισοτιμίες spot διεθνώς είχαν ανατιμηθεί σε διψήφια ποσοστά ως προς το ευρώ, για τους γνωστούς λόγους του αποπληθωρισμού και της μείωσης της ανταγωνιστικότητας της ευρωζώνης. Το μόνο νόμισμα που ήταν εκτός αυτής της διακύμανσης όλους αυτούς τους μήνες ήταν το Ελβετικό Φράγκο και το έκανε βέβαια αρκετά εμφατικά σε μία μόνο συνεδρίαση.
Τώρα, αυτό που πρέπει να μας απασχολείσει, εκτός του αν μπορούμε να εκμεταλευτούμε τις εντονότατες αυτές διακυμάνσεις, είναι το γεγονός της μεγάλης αύξησης του κόστους στα δάνεια στο εν λόγω νόμισμα, εξέλιξη που αποτελεί αρνητικό γεγονός για Έλληνες δανειολήπτες σε φράγκο. Ο προβληματισμός είναι έντονος καθώς η δυσκολία στην αποπληρωμή μεγαλύτερων δόσεων ενδέχεται να επιφέρει διόγκωση των “κόκκινων” δανείων σε Ελβετικό Φράγκο. Τα εν λόγω δάνεια που πρόσφεραν ελκυστικά επιτόκια έγιναν ευρέως γνωστά από το 2005 και μετά καθώς οι καταναλωτές έβλεπαν πως είχαν όφελος τόσο από τα χαμηλά επιτόκια όσο και από το αδύναμο ελβετικό φράγκο εκείνης της περιόδου (ευρώ/φράγκο > 1,5 το 2007). Τα συγκεκριμένα στεγαστικά δάνεια οριοθετούνται από τραπεζικούς κύκλους περί τα 6 δισ. ευρώ.
Τέλος, προσοχή χρειάζεται στις μετοχές σε ελβετικό νόμισμα καθώς η πτώση στο χρηματιστήριο της Ζυρίχης προσεγγίζει το 10% καθώς ο αντίκτυπος στην ανταγωνιστικότητα των Ελβετικών εταιρειών και κυρίως των εξαγωγικών πολυεθνικών είναι ακόμη νωρίς να υπολογιστεί.
* ο Κώστας Ζαρειφόπουλος είναι επενδυτικός σύμβουλος στην EUROCORP ΑΧΕΠΕΥ
