του Αιμίλιου ΠΕΡΔΙΚΑΡΗ
Ενάμιση μήνα μετά τις εκλογές, η κυβέρνηση είναι γεγονός ότι ακόμη αναζητεί τα πατήματά της. Σ’ αυτόν τον πυκνό πολιτικό χρόνο, όμως, που πέρασε, υπήρξαν καλά και κακά νέα – όχι μόνο για την ίδια την κυβέρνηση, αλλά για όλους μας.
Τα καλά νέα για όλους μας είναι ότι στην πρώτη διαπραγμάτευση-θρίλερ με τους δανειστές επήλθε (μια κάποια) συμφωνία. Και η συμφωνία αυτή επήλθε, διότι η κυβέρνηση και τα στελέχη της – με πρώτον τον ίδιο τον πρωθυπουργό – προσγειώθηκαν στην πραγματικότητα και αντιμετώπισαν με ρεαλισμό τις προκλήσεις και τις πιέσεις από την πλευρά των εταίρων.
Τα κακά νέα, όμως, από την ίδια τη συμφωνία είναι δύο: πρώτον, ότι ουσιαστικά βάλαμε τα προβλήματα κάτω από το χαλί για τέσσερις μήνες, όσο ακριβώς και η παράταση που πήραμε. Και δεύτερον, ότι μπορεί – όπως λέει και ο λαός – να άλλαξε ο Μανωλιός και να έβαλε τα ρούχα του αλλιώς, αλλά επιτήρηση εξακολουθεί να υπάρχει. Έστω και αν η τρόικα μετονομάστηκε σε «θεσμούς». Και μνημόνιο εξακολουθεί να υπάρχει. Έστω και αν αυτό μετονομάστηκε σε «δημιουργική ασάφεια»…
Ο κανόνας είναι απλός: με τη γλώσσα της «πιάτσας», όσο έχεις ανάγκη για την επιβίωσή σου τα χρήματα των δανειστών σου, δεν σε παίρνει να κάνεις το κοκοράκι. Και όσοι λένε ότι η Ελλάδα αυτή τη στιγμή δεν έχει ανάγκη τα χρήματα των δανειστών, δεν γνωρίζουν πού πατάνε και πού βρίσκονται. Ακόμη και όσοι υποστηρίζουν ότι μπορεί να υπάρξει διέξοδος στις αγορές αγνοούν (ή παραβλέπουν) ότι το κόστος δανεισμού στις αγορές μπορεί να είναι χειρότερο από μια συμφωνία με τους πιστωτές. Εξ ου και ο αγώνας που δίδεται αυτές τις μέρες για την εξασφάλιση ρευστότητας και την αποπληρωμή των ληξιπρόθεσμων δόσεων του ΔΝΤ…
Ευτυχώς, τη λογική αυτή φαίνεται να την κατανόησαν έγκαιρα ο Αλέξης Τσίπρας και οι στενοί του συνεργάτες, οι οποίοι είναι υπεύθυνοι για τις κρίσιμες αποφάσεις. Όπως θα πρέπει επίσης να κατανοήσει ο Γιάν(ν)ης Βαρουφάκης ότι η υπερβολική έκθεσή του στη δημοσιότητα κινδυνεύει να έχει αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που ο ίδιος θέλει να πετύχει. Με άλλα λόγια; Οι «δουλειές» αυτές είναι για το παρασκήνιο και όχι για το προσκήνιο…
Στα θετικά στοιχεία της κυβέρνησης καταγράφονται επίσης η διάθεσή της να προχωρήσει σε μέτρα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης ή ακόμη και η σθεναρή διεκδίκηση στη διαπραγμάτευση.
Όμως, κινήσεις όπως αυτές που προανήγγειλε χθες ο υπουργός Υγείας για συμμετοχή των ασφαλισμένων στα φάρμακα ανάλογα με το εισόδημα, κάθε άλλο παρά… αριστερή λογική έχουν. Όπως επίσης και άλλες που έχουν γίνει ή έχουν ελαφρά τη καρδία προαναγγελθεί.
Χρειάζεται, με απλά λόγια, μια χρυσή τομή. Μια ισορροπία. Και η κυβέρνηση έχει ακόμα λίγο χρόνο στη διάθεσή της για να τη βρει. Αλλά πραγματικά λίγο, διότι το τετράμηνο της παράτασης έχει ήδη αρχίσει και τρέχει.
