Παρά το γεγονός ότι οι διαπραγματεύσεις με τους εταίρους βρίσκονται στη κόψη του ξυραφιού, ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί μια “θεσμική” στροφή.
Όχι μόνο με τις συναντήσεις του με τους εταίρους και τους ξένους ηγέτες – στις οποίες ξεχνά την “εύκολη” γλώσσα που χρησιμοποιεί στο εσωτερικό – αλλά και με τις συναντήσεις του με επιχειρηματίες και οικονομικούς παράγοντες, τις οποίες πληροφορείται ο Joker.
Πολύ συχνά περνούν έτσι το κατώφλι του Μαξίμου Έλληνες, κατά κύριο λόγο, επιχειρηματίες, με βασικό ερώτημα και αγωνία εκ μέρους του πρωθυπουργού εάν θα συνεισφέρουν στην ανάπτυξη.
Η απάντηση ασφαλώς και είναι θετική (τουλάχιστον από τους περισσότερους), όμως οι επιχειρηματίες και οι οικονομικοί παράγοντες θέλουν να γνωρίζουν ποιες είναι ακριβώς και οι προθέσεις της κυβέρνησης για τη διαπραγμάτευση. Θέλουν – και μοιάζει λογικό – διασφάλιση, καθώς αγωνιούν για τις υπάρχουσες επενδύσεις τους και δεν τολμούν, εάν δεν υπάρχει αυτή η διασφάλιση, να βάλουν το χέρι στην τσέπη για νέες επενδύσεις.
Ο Joker πληροφορείται, όμως, ότι μέχρι σήμερα ο πρωθυπουργός δεν έχει καταφέρει να πείσει όσους πέρασαν την πόρτα του γραφείου του, καθώς αμφιταλαντεύεται. Και αυτό μοιάζει ανασταλτικός παράγοντας για οποιαδήποτε επένδυση, εσωτερικού ή εξωτερικού, στη χώρα, κρατώντας την οικονομία “παγωμένη”.
Συμπέρασμα; Όσες συναντήσεις με επιχειρηματίες και αν κάνει ο Αλέξης Τσίπρας, δεν θα είναι παρά μόνον εθιμοτυπικές, εάν δεν ξεκαθαρίσει ο ίδιος στον εαυτό του πρώτα τι είναι αυτό που θέλει από τη διαπραγμάτευση και τους εταίρους. Εάν η συμφωνία δεν έλθει πιο κοντά και εάν η αβεβαιότητα δεν αρθεί γρήγορα.
Όπως λέει και το παλιό ανέκδοτο, “σύνθημα ΟΚ, ας περάσουμε στο παρασύνθημα”.
