του Αιμίλιου ΠΕΡΔΙΚΑΡΗ
Διαβάζοντας κάποιος τη σύνθεση της νέας κυβέρνησης, με ειλικρίνεια απορεί: «Για ποιο λόγο έγιναν οι εκλογές»;
Ακόμη και ένας ανασχηματισμός θα είχε περισσότερες αλλαγές στο υπουργικό σχήμα από αυτές που ανακοίνωσε ο Αλέξης Τσίπρας, σηματοδοτώντας ουσιαστικά μια επανεκκίνηση του κυβερνητικού έργου από τις 20 Αυγούστου, όταν εκείνος και σύσσωμο το υπουργικό συμβούλιο παραιτήθηκαν για να πάμε στις κάλπες.
Τουλάχιστον, όταν είπε στην προεκλογική περίοδο ότι δεν ζητεί δεύτερη ευκαιρία, αλλά μια πρώτη για να κυβερνήσει, ήταν ειλικρινής. Διότι έκανε τελικά τις εκλογές για να ξεφορτωθεί τους λαφαζανικούς και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου από τη Βουλή και για να επανακτήσει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία μαζί με τους ΑΝΕΛ – έστω και περικομμένη κατά οκτώ βουλευτές σε σχέση με τον Ιανουάριο. Και τώρα, συνεχίζει από το σημείο από το οποίο σταμάτησε, με τα ίδια πρόσωπα.
Τα περιβόητα «ανοίγματα» και οι συναινέσεις πήγαν αντίστοιχα… περίπατο, καθώς δεν μπορεί να θεωρηθεί άνοιγμα προς το μεσαίο χώρο και το ΠΑΣΟΚ η υπουργοποίηση της Θεοδώρας Τζάκρη ούτε η εκπαραθύρωση από την κυβέρνηση του Γιάννη Πανούση – ο οποίος ενόχλησε πολλούς συντρόφους του στον ΣΥΡΙΖΑ με όσα είπε για την «κυβερνώσα» Αριστερά και το πλήρωσε…
Η νέα κυβέρνηση είναι απολύτως κομματική. Έχει ταυτότητα ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Δεν θα πρέπει να αναμένουμε, λοιπόν, καμία αλλαγή πολιτικής, σε κανένα τομέα. Αναμένουμε, όμως, πιο γοργά βήματα, διότι η συμφωνία απαιτεί την εφαρμογή της και οι εταίροι πλέον δεν… αστειεύονται.
Το μόνο θετικό του κυβερνητικού σχήματος είναι η σύνθεση του οικονομικού επιτελείου, το οποίο είναι ακριβώς το ίδιο που πέτυχε τη συμφωνία, μετά την απομάκρυνση Βαρουφάκη, και διαθέτει διαρκή ανοιχτό δίαυλο με τους δανειστές. Ο Γιώργος Χουλιαράκης μάλιστα, αποτελεί το σύνδεσμο, δεδομένου ότι και τη διαπραγμάτευση χειρίστηκε και διατέλεσε υπηρεσιακός υπουργός Οικονομικών έως σήμερα.
Θετικό στοιχείο αποτελεί, επίσης, η παρουσία του Νίκου Βούτση στην προεδρία της Βουλής. Αν και θεωρείται σκληρό κομματικό στέλεχος, τουλάχιστον δεν είναι… Κωνσταντοπούλου και εξασφαλίζει μια μίνιμουμ συνεννόηση ανάμεσα στο Μαξίμου, την κυβέρνηση και το Κοινοβούλιο, ώστε να μη ζήσουμε ξανά θλιβερές στιγμές, όπως τα ξενύχτια στις κρίσιμες ψηφοφορίες του καλοκαιριού.
Επίσης θετικό στοιχείο αποτελεί η παραμονή του υπηρεσιακού υπουργού αναπληρωτή Μετανάστευσης, Γιάννη Μουζάλα. Η θητεία της Τασίας Χριστοδουλοπούλου υπήρξε καταστροφική και τουλάχιστον σ’ αυτό το κρίσιμο πόστο πλέον υπάρχει ένας άνθρωπος με βαθιά γνώση του αντικειμένου και ο οποίος έδειξε σ’ αυτό το μικρό χρονικό διάστημα της «υπηρεσιακής» θητείας του πως έχει διάθεση να παράξει έργο.
Σε κάθε περίπτωση, η κυβέρνηση θα κριθεί από το έργο της. Το γεγονός ότι στις θέσεις τους παραμένουν τα ίδια πρόσωπα και ο Αλέξης Τσίπρας μιλά για «πρώτη ευκαιρία», σημαίνει ότι τα ψέματα τελείωσαν. Χρειάζεται έργο και αποτέλεσμα. Κι όσο πιο γρήγορα το κατανοήσουν αυτό οι υπουργοί, οι υφυπουργοί και οι συνεργάτες τους, τόσο το καλύτερο για τον τόπο.
