Οι κυβερνήσεις των κρατών της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θα πρέπει να απαγορεύσουν υπηρεσίες όπως της ενοικίασης ιδιωτικών σπιτιών Airbnb ή την εφαρμογή για αναζήτηση μεταφορικού μέσου Uber, παρά ως μέτρο έσχατης λύσης, είπε η ΕΕ σε νέες κατευθυντήριες γραμμές της, που προσπαθούν να περιορίσουν τις απαγορεύσεις στην οικονομία του διαμοιρασμού, γνωστή ως “sharing economy”.
Σε έγγραφα που είδε το Reuters, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είπε ότι κάθε περιορισμός από κράτη-μέλη της ΕΕ αυτών των νέων διαδικτυακών υπηρεσιών θα πρέπει να είναι δικαιολογημένη και να αποβαίνει προς όφελος του δημοσίου στον συγκεκριμένο τομέα.
“Οι πλήρεις απαγορεύσεις μιας δράση αποτελούν μέτρο έσχατης λύσης το οποίο θα πρέπει να εφαρμόζεται μόνο όταν και όπου δεν μπορούν να χρησιμοποιηθούν λιγότερο περιοριστικές απαιτήσεις για να ωφεληθεί το κοινωνικό σύνολο”, σύμφωνα με το προσχέδιο.
Στην περίπτωση υπηρεσιών που νοικιάζουν δωμάτια όπως το Airbnb, η Επιτροπή είπε ότι η απαγόρευση ολιγοήμερων ενοικιάσεων διαμερισμάτων “φαίνεται δύσκολο να δικαιολογηθεί” όταν θα ήταν πιό σωστό να τεθούν όρια στον μέγιστο αριθμό ημερών που επιτρέπεται να νοικιαστεί ένα διαμέρισμα.
Στη νέα αυτή τάση της “sharing economy”, οι πελάτες χρησιμοποιούν το διαδίκτυο για να κλείσουν υπηρεσίες όπως τη μετάβασή τους με αυτοκίνητο, όπου απλοί πολίτες αντικαθιστούν επαγγελματίες ταξιτζήδες, ή ενοικιάσεις κατοικιών, το οποίο μειώνει τη ζήτηση ξενοδοχείων.
“Αυτές οι υπηρεσίες μπορούν να υποπέσουν σε διάφορους κλάδους, και υπό το ρυθμιστικό βάρος όλων αυτών των κλάδων”, είπε η Επιτροπή.
Μια τέτοια περίπτωση αποτελεί η Uber, η οποία παρουσιάζεται ως διαδικτυακή υπηρεσία που συνδέει οδηγούς και πελάτες, σε αντίθεση με μια υπηρεσία μεταφορών, η οποία θα την ανάγκαζε να ακολουθήσει αυστηρότερους κανονισμούς που αφορούν τους οδηγούς, την οδήγηση και την ασφάλιση.
Αργότερα φέτος ή του χρόνου αναμένεται η απόφαση του ανώτατου δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης για το αν η Uber αποτελεί εταιρεία μεταφορών ή διαδικτυακή υπηρεσία.
Η ένωση Γερμανών ξενοδόχων IHA είπε, σε απάντησή της στις κατευθυντήριες γραμμές της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, “το παρόν νομικό κενό αποβαίνει εις βάρος των καταναλωτών, κατοίκων και φορολογούμενων, και στρεβλώνει τον ανταγωνισμό εις βάρος της υπέρμετρα ρυθμιζόμενης βιομηχανίας ξενοδοχείων”.
