Στις ατελείωτες διαπραγματεύσεις μεταξύ του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και των Ευρωπαίων πιστωτών αναφορικά με το ελληνικό ζήτημα εστιάζει η εφημερίδα Frankfurter Allgemeine Zeitung.
“Εδώ και επτά χρόνια ευρωπαϊκά κράτη και ΔΝΤ προσπαθούν να τραβήξουν την Ελλάδα έξω από την κρίση, με ένα μείγμα δανείων βοήθειας, περικοπών και μεταρρυθμίσεων. Εξαιτίας των δανείων (και παρά το ότι μεσολάβησε ένα κούρεμα χρέους ιδιωτών πιστωτών το 2011) το δημόσιο χρέος έχει εκτοξευθεί από το 145% στο 180% του ΑΕΠ” αναφέρει η εφημερίδα της Φρανκφούρτης, και προσθέτει: “Το ότι αυτό το ποσοστό δεν έχει οδηγήσει τη χώρα ακόμη σε χρεοκοπία οφείλεται στο ότι οι Ευρωπαίοι πιστωτές έχουν επιμηκύνει τη διάρκεια των δανείων, οι προθεσμίες αποπληρωμής μετατίθενται για όλο και αργότερα, ενώ τα επιτόκια συνεχίζουν να μειώνονται“.
Σύμφωνα με την εφημερίδα, το ζήτημα του χρέους “αφήνεται να διευθετηθεί σε μια περίοδο, κατά την οποία πιθανώς κανείς από τους σημερινούς πρωταγωνιστές δεν θα βρίσκεται στην ίδια θέση“.
“Οι διαρθρωτικές αλλαγές στην οικονομία και το κράτος, που καταγράφονται στα εκάστοτε μεταρρυθμιστικά προγράμματα των πιστωτών, δεν έχουν προχωρήσει μέχρι στιγμής. Ξανά και ξανά βρίσκονται στη μεταρρυθμιστική ατζέντα τα ίδια προαπαιτούμενα για τις συντάξεις, τους φόρους, τις αλλαγές στον εργασιακό τομέα” υπογραμμίζει η εφημερίδα, διαπιστώνοντας ότι “κάθε φορά η αξιολόγηση καθυστερεί σημαντικά λόγω της αντίστασης που προβάλλει η Αθήνα“.
“Οι εκπεφρασμένες δημόσια προ δύο εβδομάδων προσδοκίες του Γερμανού υπουργού Οικονομικών ότι (σ.σ.: το κλείσιμο της τρέχουσας αξιολόγησης) ήταν θέμα λίγων εβδομάδων έχουν ήδη καταρριφθεί“, παρατηρεί η γερμανική εφημερίδα.
Βάσει του δημοσιεύματος, η συνεχιζόμενη διαμάχη για το μέλλον του ελληνικού προγράμματος έχει προ πολλού απομακρυνθεί από τον αρχικό στόχο της που δεν ήταν άλλος από “την εξυγίανση των δημόσιων οικονομικών, την ανάκαμψη της οικονομίας και την δημιουργία ενός λειτουργικού κράτους“.
Η εφημερίδα δεν αφήνει έξω και τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε: “Όλοι μεριμνούν για τα δικά τους συμφέροντα” αναφέρει και προσθέτει για τον Υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας ότι “δεν ενδιαφέρεται πια για την εξυγίανση της Ελλάδας” κι ότι “Βέβαια ακόμη και το ότι η ζητούμενη εξυγίανση δεν είναι εφικτή στο πλαίσιο του ισχύοντος προγράμματος, είναι κάτι που ο Γερμανός υπουργός δεν θέλει να παραδεχθεί“.
Η FAZ υπενθυμίζει τη γερμανική θέση ότι χωρίς την προοπτική περαιτέρω συμμετοχής του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα η γερμανική βουλή δεν μπορεί να εγκρίνει νέα δάνεια. Ωστόσο, όπως επισημαίνει, “μέχρι στιγμής το Ταμείο δεν έχει ακόμη αποφασίσει τι θα πράξει κι αυτή η κατάσταση ενδέχεται να κρατήσει μέχρι το τέλος του προγράμματος στα μέσα του 2018“.
“Αυτό όμως δεν πρέπει να προκαλεί έκπληξη, γιατί το ΔΝΤ λειτουργεί με τους δικούς του κανόνες”, παρατηρεί η εφημερίδα: “Ένας εξ αυτών ορίζει ότι μια χώρα δεν μπορεί να λαμβάνει επιπλέον δάνεια εάν το χρέος της δεν είναι βιώσιμο. Μπορεί ο τρόπος υπολογισμού του χρέους να είναι συζητήσιμος, αλλά κανείς δεν μπορεί να στερήσει το ΔΝΤ από το δικαίωμα να επιλέγει το ίδιο το πώς θα το υπολογίσει. Το ότι το ΔΝΤ ζητά από τους Ευρωπαίους να προσδιορίσουν τρόπους ελάφρυνσης του χρέους για την περίπτωση που προκύψει ανάγκη το 2018, είναι επίσης κατανοητό“, εκτιμά η εφημερίδα.
Αυτό όμως, όπως σημειώνει, το θεωρεί “χυδαίο” ο Β. Σόιμπλε λαμβάνοντας υπόψη το κόστος μιας τέτοιας ενέργειας για τους Γερμανούς φορολογούμενους. “Ο Σόιμπλε θέλει μεν να διατηρήσει την τεχνογνωσία του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα, αλλά όταν αυτή οδηγεί σε μη επιθυμά αποτελέσματα, τότε το αγνοεί“, αναφέρει.
Το άρθρο καταλήγει στο ότι ο Β. Σόιμπλε, προσπαθεί κάθε τόσο με διάφορα επιχειρήματα να στηρίξει τη θέση του περί παραμονής του ΔΝΤ στο πρόγραμμα χωρίς επιπλέον ελαφρύνσεις, ωστόσο αυτό δεν συνεπάγεται ότι και το ΔΝΤ θα συνάψει ένα νέο πρόγραμμα με τους όρους του Σόιμπλε, εκτιμώντας ότι, έτσι όπως έχουν τα πράγματα, το πιθανότερο είναι να μην υπάρξει κάποια αλλαγή μέχρι τις γερμανικές εκλογές. Στη συνέχεια, μέσα στο φθινόπωρο, το ΔΝΤ θα μπορούσε να κάνει την “έκπληξη” και να βγει από το ελληνικό πρόγραμμα, ο Σόιμπλε να “νίψει τας χείρας του” και η ελληνική κρίση να συνεχίσει να παραμένει άλυτη, όπως και πριν.
