Η Κίνα φιλοδοξεί να αναδειχθεί στην νούμερο ένα οικονομία παγκοσμίως έως το 2050 και ο δρόμος για τον στόχο αυτό περνά μέσα από την παραγωγή και το εμπόριο.
Σε νέα έκθεση που συνέταξε ο οικονομολόγος Γενς Μπάστιαν με θέμα την κινεζική οικονομική διείσδυση στη ΝΑ Ευρώπη, για λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Ανασυγκρότησης και Ανάπτυξης (EBRD), μελετάτε η “τακτική’ των κινεζικών επενδύσεων στην ΝΑ Ευρώπη.
Σύμφωνα με την έκθεση η Κίνα μέσω των επενδύσεων στις Βαλκανικές χώρες προωθεί την στρατηγική της παρουσία στην Ευρώπη.
Σύμφωνα με την έκθεση στα χρόνια της κρίσης οι Κινέζοι επενδυτές είδαν στην Ελλάδα μια μακροπρόθεσμα κερδοφόρα επενδυτική κίνηση, σε ένα από τα δέκα πιο εμπορικά λιμάνια της Ευρώπης. Μάλιστα ο επόμενος στόχος των Κινεζικών επενδύσεων είναι, σύμφωνα με την έρευνα, το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης.
Η Κίνα την τελευταία δεκαετία έχει δημιουργήσει ένα παγκόσμιο δίκτυο παραγωγής και εμπορίας των εκατομμυρίων προϊόντων που παράγει κάθε μέρα. Αξίζει να σημειώσουμε πως στην Κίνα λειτουργούν ολόκληρα “χωριά εργοστάσια”, στα οποία οι εργαζόμενοι ζουν και δουλεύουν σε περιοχές που ανήκουν σε εργοστάσια και τα οποία είναι αποκλεισμένα από την υπόλοιπη χώρα. Πέρα από την παραγωγή η Κίνα προωθεί ένα παγκόσμιο δίκτυο εμπορίου για τα προϊόντα της. Εμπορικοί κολοσσοί, όπως η AliBaba, έχουν “αγοράσει” ολόκληρες πόλεις στις οποίες ζουν και εργάζονται οι υπάλληλοι της. Το δίκτυο εμπορίου δεν σταματά στην Κίνα. Πολλά λιμάνια στην Ασία την Αφρική είναι κινεζικών συμφερόντων και πλέον επενδύσεις γίνονται και στα ασιατικά αεροδρόμια όπου επενδύονται δισεκατομμύρια για να γίνουν μεγαλύτερα και πιο λειτουργικά.
Στην Ευρωπαϊκή ήπειρο, οι κινεζικές επενδύσεις ξεκινούν από τις αρχές του 2000 και από το 2008-09 και ύστερα έχουν επεκταθεί σε όλο τον Ευρωπαϊκό νότο. Η επένδυση στον Πειραιά ξεκίνησε το 2009, την ίδια στιγμή επενδύσεις έγιναν και κατά μήκος του “ευρωπαϊκού δρόμου του μεταξιού”.
Στοχεύοντας στην διασύνδεση λιμανιών, οδικών και σιδηροδρομικών αρτηριών, κατά μήκος μιας βαλκανικής οδού που θα καταλήγει στις αγορές της κεντρικής και βόρειας Ευρώπης. Αυτό δείχνουν σχετικές επενδύσεις στην Αλβανία, το Μαυροβούνιο και κυρίως τη Σερβία. Το κινεζικό επενδυτικό σχέδιο ολοκληρώνεται από την άλλη πλευρά στη ΝΔ Ευρώπη με επενδύσεις στα λιμάνια της Βαλένθια και του Μπιλμπάο, αλλά και τους σιδηροδρομικούς σταθμούς στη Μαδρίτη και τη Σαραγόσα.
Υπάρχει όμως και η άλλη πλευρά του νομίσματος. Σύμφωνα με την έκθεση της EBRD οι κινεζικές επενδύσεις γίνονται συχνά χωρίς την απαραίτητη διαφάνεια κατά την ανάθεση των έργων. Γι’ αυτό και η Κομισιόν εξετάζει τους όρους της κινεζικής επένδυσης ύψους 1 δις ευρώ για τη σιδηροδρομική σύνδεση Βουδαπέστης και Βελιγραδίου. Και βέβαια μακροπρόθεσμα υπάρχει και το ζήτημα της ενδεχόμενης πολιτικής εξάρτησης από το Πεκίνο των χωρών που ευνοούνται από τις κινεζικές επενδύσεις.
Άλλωστε αποτελεί κοινό μυστικό ότι στα Βαλκάνια η διαφθορά είναι μεγάλη και όταν “μιλάμε για μπίζνες τα νερά θολώνουν επικίνδυνα”.
