του Ηλία Κούκουτσα
Τελικά ο πρωθυπουργός προχώρησε στον ανασχηματισμό που όλοι περίμεναν σαν γεγονός αλλά όχι σαν αποτέλεσμα, καθώς τα πρόσωπα που επέλεξε να στελεχώσουν τα υπουργεία έχουν ένα κοινό χαρακτηριστικό. Είναι φρέσκα, είναι σχετικά άπειρα και προπάντων, είναι εύκολα αναλώσιμα.
Ο πρωθυπουργός θωράκισε κάποια από τα πιο σημαντικά υπουργεία που θα χρειαστούν μέχρι τις επικείμενες εκλογές με πρόσωπα της απολύτου εμπιστοσύνης του, με εμπειρία, που έχουν “τριφτεί” με τις πολιτικές εξελίξεις το τελευταίο διάστημα. Είναι ενδεικτικό πως κανένα από τα κορυφαία υπουργεία παρέμειναν στους μέχρι τώρα υπουργούς, εκτός από αυτό των Εσωτερικών, ενώ δεν είδαμε ούτε μια αλλαγή προσώπου ανάμεσα σε αυτά τα υπουργεία. Ο μοναδικός που έδειξε να χάνει άδικα τον υπουργικό του θώκο, ήταν ο Κοντονής, ενώ για Κουρουμπλή, Κονιόρδου και Αποστόλου το κουδούνι της λήξης ήταν μάλλον αναμενόμενο.
Και αφού ο πρωθυπουργός επέλεξε την βασική του ενδεκάδα, έριξε στις καθυστερήσεις στο παιχνίδι τους αναπληρωματικούς. Ξεπλήρωσε χάρες, έπαιξε με τα πρόσωπα, ικανοποίησε τάσεις μέσα και έξω από το κόμμα του, ενώ έφτασε στο σημείο να υπουργοποιήσει την Κατερίνα Παπακώστα, κλείνοντας το μάτι στην Καραμανλική πτέρυγα της Νέας Δημοκρατίας που μπορεί να μην είναι απόλυτα ικανοποιημένη με τους χειρισμούς Μητσοτάκη, ελπίζοντας να ραγίσει το κάστρο της ΝΔ από μέσα.
Ταυτόχρονα ο πρωθυπουργός υπερτόνισε το ΠΑΣΟΚ που κρύβει μέσα του ο ΣΥΡΙΖΑ, θέλοντας να αποτρέψει την ροή πιθανών ψηφοφόρων προς το ΚΙΝΑΛ το οποίο δείχνει να κερδίζει έδαφος αργά αλλά σταθερά, και να αντλήσει ψηφοφόρους από μια δεξαμενή που μέχρι τώρα ο ΣΥΡΙΖΑ έκανε “πάρτι”.
Μπορεί αυτές οι αποφάσεις να έχουν στο τέλος της ημέρας (δηλαδή πίσω από το παραβάν, εκεί που όλα φτάνουν στο τέλος τους) μικρό αποτέλεσμα, όμως ο Αλ. Τσίπρας ξέρει πως δεν χρειάζεται να έχει μεγάλο κέρδος, αφού κάθε ψήφος που θα πάρει θα είναι διπλή, καθώς ταυτόχρονα είναι μια ψήφος λιγότερη από το απέναντι του αντίπαλο κόμμα.
Από εκεί και πέρα, ο πρωθυπουργός έπαιξε το παιχνίδι των εντυπώσεων. Υπουργοποίησε πολλούς νέους βουλευτές δίνοντας ενέργεια, ζωντάνια και νέο αίμα στην κυβέρνηση. Ταυτόχρονα αύξησε τον αριθμό των γυναικών στην κυβέρνηση, παρουσιάζοντας την πιο “θηλυκή” κυβέρνηση στην ιστορία της Ελλάδας.
Ο πρωθυπουργός και το επιτελείο του έπαιξαν πολλά παιχνίδια φτιάχνοντας την λίστα της κυβέρνησης, ικανοποιώντας όσο το δυνατόν περισσότερους από τους σχηματισμούς που την αποτελούν και παρουσίασε μια κυβέρνηση από πολλές μονάδες, χωρίς όμως να “κατεβάσει” ομάδα στο “γήπεδο”.
Αν έχει κάποιο χαρακτηριστικό η νέα κυβέρνηση είναι πως πρόκειται για μια κυβέρνηση αναλώσιμων. Η κυβερνητική γραμμή δεν πρόκειται να αλλάξει στο παρά πέντε και οι υπουργοί έμειναν στην θέση τους για να συνεχίσουν την δουλειά τους. Είναι άλλωστε χαρακτηριστικό πως κανένα από τα υπουργεία που έχουν άμεση σχέση με τους θεσμούς δεν είχε αλλαγή προσώπων.
Και οι υπόλοιποι; Αυτοί είναι απλοί κομπάρσοι, με τους οποίους η ιστορία δεν πρόκειται να ασχοληθεί στο μέλλον, παρά μόνο με τις αντιδράσεις που προκάλεσε η αναγγελία των ονομάτων τους.
