Νέος “πλειστηριασμός” με μπαράζ θετικών εκθέσεων για τις τράπεζες
Μόνο “αθώο” δεν είναι το μπαράζ συνεχούς στήριξης και πατροναρίσματος των τραπεζών
Όλα αυτά καλά και άγια, αλλά, είναι φανερό και απολύτως έκδηλο πλέον σε όποιον έχει έστω και στοιχειώδη γνώση της αγοράς, ότι οι απανωτές και θετικές εκθέσεις ξένων οίκων, αλλά και ελληνικών και μάλιστα με συχνότητα που εντυπωσιάζει (αλλά και υποψιάζει), δεν αποσκοπούν μόνο σε μια απαραίτητη και αντικειμενική ενημέρωση, αλλά στη διατήρηση ενός μομέντουμ που εξυπηρετεί συγκεκριμένα σχέδια. Τα οποία δεν είναι άλλα, από τη σταδιακή μείωση θέσεων ισχυρών παικτών στις τραπεζικές μετοχές, οι οποίες όπως είναι πασίγνωστο, δεν γίνονται σε αρνητικό κλίμα, σε αυτές τις περιόδους γίνονται οι αγορές.
Η στήλη φυσικά και τάσσεται υπέρ μιας θετικής πορείας των τραπεζικών μετοχών και της χρηματιστηριακής αγοράς γενικότερα, αρκεί να συντρέχουν ταυτόχρονα άλλες δύο συνθήκες: Να υπάρχει και να διατηρείται, όσο αυτό είναι δυνατόν, μια ανεκτή και αναλογική πορεία Γενικού Δείκτη και τραπεζικού δείκτη, γιατί δεν αποτελεί υγιές στοιχείο ο κλαδικός τραπεζικός δείκτης να καταγράφει π.χ. ημερήσια άνοδο 5% και ο Γενικός Δείκτης να σημειώνει ισχνή άνοδο της τάξης του 1%.
Αυτή η συμπεριφορά πιστοποιεί ότι στο ελληνικό χρηματιστήριο, όποιες μετοχές ή κλάδοι έχουν “αμέριστη” καθημερινή στήριξη και πολύ περισσότερο συνεχή θετικά δημοσιεύματα, αναφερόμενα στις εκθέσεις ξένων και εγχώριων αναλυτών, έχουν κατά τεκμήριο και εκ του αποτελέσματος προνομιακή μεταχείριση, που λειτουργεί σε βάρος των υπόλοιπων εισηγμένων εταιρειών, ακόμα και ισχυρών, που δεν απολαμβάνουν παρόμοιων προνομίων.
Για να μην πάμε πιο κάτω, στον μεγαλύτερο αριθμό εισηγμένων, που για να δουν ένα θετικό δημοσίευμα, έστω κάποιων γραμμών, μπορεί να περιμένουν ακόμα και ένα χρόνο, με τη δημοσίευση του επόμενου ισολογισμού τους.
Κάποια στιγμή, λοιπόν, δεν πρέπει να μιλήσουμε για όσα συμβαίνουν στο ωραίο μας χρηματιστήριο, ή, επειδή τώρα το χρηματιστήριό μας έγινε μέλος μιας ισχυρότερης κοινοπραξίας, της Euronext, δεν μας πολυενδιαφέρει τι γίνεται στα 2/3 των εισηγμένων εταιρειών;
Η στήλη – και πολλοί άλλοι ακόμα πιστεύω του χώρου μας – έχει υπόψη της συγκεκριμένα παραδείγματα, τα οποία μαρτυρούν πως δουλεύει ακόμα το ελληνικής προελεύσεων σύστημα και η… αυθεντική πατέντα: Επίσκεψη σε μια εισηγμένη και εν πολλοίς ξεχασμένη επενδυτικά εταιρεία, α ή β δυναμικότητας και αν επέλθει συμφωνία “είτε με χαρτιά είτε με χρήμα”, η μετοχή της βγαίνει από την αφάνεια και ξεπετάγεται προς τέρψιν όλων, Το τέλος παρόμοιων εγχειρημάτων, δεν είναι πάντα…ευτυχές, γιατί το θέμα στο τέλος είναι ποιος θα φορτωθεί τον μουτζούρη, δηλαδή, τα χαρτιά…
ΧΑ: Οι νέες εκθέσεις, δεν απέτρεψαν (ή έφεραν;) νέα πτώση
Χθες είχαμε άλλες δύο εκθέσεις για την πορεία των τραπεζών και των μετοχών τους, όπου βεβαίως δίνονται και νέες αυξημένες τιμές-στόχοι από τους αναλυτές. Δεν προλαβαίνει, δηλαδή, να πάρει ανάσα ο επενδυτής, υφιστάμενος, ή υποψήφιος και κάθε μέρα σχεδόν δέχεται… πυροβολισμούς, για να πειστεί ότι εδώ και τώρα είναι η ευκαιρία.
Σαφώς και οι αγορές και όλοι οι συμπράττοντες θέλουν την κατάλληλη “τροφή” για τις περαιτέρω επενδυτικές αποφάσεις και κινήσεις τους, αλλά στη δική μας αγορά το θέμα έχει παραγίνει. Και αυτό το ασπάζονται πολλά από τα χρηματιστηριακά στελέχη, ασχέτως αν αυτή η κατάσταση τους φέρνει πελάτες και έσοδα, αλλά δεν παύει να τους ενοχλεί “η συστηματική και ακατάπαυστη προβολή 10-15 τίτλων και ειδικά των τραπεζών, σε βάρος όλων των υπολοίπων εισηγμένων εταιρειών”, όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν.
Παρά την στήριξη από τις δύο νέες εκθέσεις των Euroxx και Eurobank Equities, η χρηματιστηριακή αγορά έκλεισε με απώλειες κατά 0,63%, αλλά με αυξημένο τζίρο σε σχέση με την συνεδρίαση της Τετάρτης και αρνητικούς πρωταγωνιστές τα τραπεζικά χαρτιά. Υπήρξαν και πάλι, σημαντικές μεν, αλλά ελεγχόμενες κινήσεις κατοχύρωσης σημαντικών βραχυπρόθεσμων κερδών, κυρίως στις τράπεζες, από ξένα χαρτοφυλάκια.
Αλλά, μέσα σε αυτή την κατάσταση επιφυλακτικών κινήσεων, καταγράφηκαν και ενδιαφέρουσες κινήσεις και τοποθετήσεις σε άλλα χαρτιά, που οι επενδυτές θεωρούν ότι αδικούνται οι αποτιμήσεις τους και ότι μπορούν να αποτελέσουν κατά κάποιο τρόπο αντίβαρο στον τραπεζοκεντρικό χαρακτήρα των συνεδριάσεων.
Γερμανία, Ισπανία, Ιταλία, Αυστρία, Πορτογαλία: Ζητούν φορολόγηση των ενεργειακών υπερκερδών
Η συχνή αλλαγή ατζέντας στην πολιτική επικαιρότητα (με τελευταίο επεισόδιο την υπόθεση Λαζαρίδη) έβαλε κάπως στο περιθώριο τη συζήτηση για την επιβολή έκτακτης φορολογίας των “ουρανοκατέβατων” κερδών των ενεργειακών εταιρειών.
Αλλά, επειδή το φαινόμενο δεν είναι φυσικά μόνο ελληνικό, κάποιες χώρες, από τις ισχυρότερες στην Ε.Ε., οι ηγεσίες των οποίων δεν διστάζουν να τα βάλουν με κολοσσούς, όταν διακυβεύεται η διαβίωση των πολλών.
Στις αρχές Απριλίου, πέντε από τα ισχυρότερα κράτη-μέλη της Ε.Ε., ήτοι η Γερμανία, η Ισπανία, η Ιταλία, η Αυστρία και η Πορτογαλία, ζήτησαν από την Κομισιόν την επαναφορά και την αυστηροποίηση του φόρου στα έκτακτα κέρδη των ενεργειακών εταιρειών. Υπάρχει, δηλαδή και τίθεται επισήμως θέμα για αυτό το θέμα, που στην Ελλάδα θεωρείται από ορισμένους, κάτι σαν…κυνηγητό επιχειρήσεων και σαν… άδικο μέτρο. Ενώ θα έπρεπε για όλα τα πολιτικά κόμματα και τους κοινωνικούς φορείς, να αποτελεί μια πάγια τακτική, καθώς αυτά τα κέρδη δεν προέρχονται από την κανονική και συνήθη λειτουργία των ενεργειακών επιχειρήσεων, αλλά από συγκυρίες, όπως ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή.
Στο ίδιο μήκος κύματος, υπέρ της φορολόγησης των “ουρανοκατέβατων” κερδών των ενεργειακών ομίλων, πετρελαϊκών εταιρειών και διυλιστηρίων, έχει ταχθεί και ο διεθνής φορέας ICRICT, δηλαδή η Ανεξάρτητη Επιτροπή για τη Μεταρρύθμιση της Διεθνούς Εταιρικής Φορολογίας, θεωρώντας ότι αποτελεί αναγκαίο μέτρο μπροστά στην αύξηση των τιμών ενέργειας λόγω του πολέμου στη Μέση Ανατολή.
Μάλιστα, με δεδομένο ότι οι κρίσεις διαδέχονται η μία την άλλη, μετά την πανδημία covid-19, ο ICRICT προτείνει «έναν μόνιμο και αυτόματο μηχανισμό» που θα ενεργοποιείται πάνω από ένα συγκεκριμένο όριο τιμών.
Και όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει ο διεθνής φορέας για τη μεταρρύθμιση της εταιρικής φορολογίας διεθνώς, η αύξηση των τιμών επηρεάζει δυσανάλογα τους εργαζόμενους, τους αγρότες και τις χώρες που εισάγουν ορυκτά καύσιμα, ενώ μια μικρή ομάδα μεγάλων εταιρειών και κρατών παραγωγών συσσωρεύει υπερκέρδη σε βάρος τους.
Στην Ελλάδα, με τη βενζίνη σταθερά πάνω από τα 2 ευρώ, η σχετική συζήτηση μοιάζει να έχει επισκιαστεί από άλλα γεγονότα και προς το παρόν να έχει ατονήσει, αλλά είναι βέβαιο ότι θα επανέλθει μετά τις αψιμαχίες των ημερών στη Βουλή και τις δικογραφίες της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας για την εμπλοκή πολιτικών προσώπων στο σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ.
Τα καράβια από την Περσία παραμένουν εγκλωβισμένα, ενώ ο Τραμπ μιλάει πάλι για “καλή συμφωνία”
Τελικά, τι γίνεται, υπάρχει αποκλεισμός των Στενών του Ορμούζ ή όχι, ή μήπως τη μια ημέρα υπάρχει, την άλλη ο Τραμπ μας πληροφορεί ότι δεν υπάρχει και την αμέσως επόμενη, μαθαίνουμε από τα διεθνή ειδησεογραφικά πρακτορεία ότι οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις επέκτειναν τον ναυτικό αποκλεισμό κατά του Ιράν; Και μάλιστα τώρα πλέον οι όποιοι έλεγχοι και αποκλεισμοί, θα περιλαμβάνουν και φορτία που θεωρούνται λαθραία, ανήκοντα το πιθανότερο στον περίφημο «σκιώδη στόλο».
Τα πλοία αυτού του στόλου, δεν μεταφέρουν βέβαια μόνο πετρέλαιο ή διαλύτες πετρελαίου, αλλά πολλές φορές και όπλα, οπλικά συστήματα, πυρομαχικά, πυρηνικά υλικά και μέταλλα – σίδηρο, χάλυβα και αλουμίνιο.
Η κατάσταση παραμένει, πάντως, συγκεχυμένη, καθώς οι διελεύσεις έχουν αυξηθεί τις τελευταίες ημέρες, αλλά απέχουν μακράν από το να υπάρξει μια ροή, που να πλησιάζει την επιθυμητή κατάσταση, που σταδιακά θα επανέφερε τις μεταφορές στα Στενά κοντά στα προ του πολέμου επίπεδα. Το μπλοκάρισμα στα Στενά του Ορμούζ συνεχίζει να περιορίζει και την προσφορά και τα αποθέματα σε Ασία, Ευρώπη και ΗΠΑ λιγοστεύουν επικίνδυνα, ενώ οι τιμές του brent και του αμερικανικού αργού πλησίασαν πάλι χθες τα 100 δολάρια, ειδικά το πρώτο. Και αυτό γιατί οι αγορές δεν πείθονται εύκολα από τις δηλώσεις Τραμπ ότι “οδεύουμε προς μια καλή συμφωνία με το Ιράν”.
Προφανώς, έχουμε πολλά ακόμα επεισόδια να δούμε σε αυτό ειδικά το μέτωπο, που είναι και το πλέον ενδιαφέρον για τη διεθνή κοινότητα, την ενεργειακή επάρκεια, τις οικονομίες, τις μεταφορές, τις επιχειρήσεις και τις κοινωνίες των πολιτών.
Το Φανάρι του Διογένη
