– Διδακτική και για τις ελληνικές τράπεζες, ιστορία των Unicredit και Commerzbank
– Αντιδρά η γερμανική κυβέρνηση σε μελλοντικό έλεγχο από τους Ιταλούς
– Άκαρπη η αναζήτηση άλλων επενδυτών – Κανένα ενδιαφέρον συμμετοχής
– Πιθανή η έξοδος της Unicredit, αν συνεχιστεί η άρνηση της Γερμανίας
– Ποια συμπεράσματα προκύπτουν για τις ελληνικές τράπεζες
– Το ευοίωνο σήμερα, δεν εγγυάται θετική πορεία και αύριο
– Συνεχίζεται το πήγαινε – έλα στο Πακιστάν Ιρανών, αλλά οι αμερικανοί δεν πήγαν
– Στη Μόσχα σήμερα ο υπουργός Εξωτερικών του Ιράν
– Ευτυχώς, χωρίς θύματα η επίθεση κατά Τραμπ στη σύναξη του Λευκού Οίκου
– Και ευτυχώς, οι αγορές δεν λειτουργούσαν
– Ανοιχτά όλα για την πορεία των αγορών στο κλείσιμο του μήνα
– Ολοκληρώθηκε και η σύναξη στους Δελφούς – Μας έμεινε η Κοβέσι να τη θυμίζει
– Κατά 74% (!) αυξήθηκαν οι πολυεκατομμυριούχοι στην Ελλάδα την τελευταία πενταετία
– Επιτυχία ή… κλαυσίγελως, όταν η κοινωνία βρίσκεται σε καθημερινά αδιέξοδα;
– Οι Γάλλοι πουλάνε πυρηνικά και καλά κάνουν – Εμείς γιατί αγοράζουμε;
– Ερωτηματικά προς ενοικίαση, για τις συνέπειες ενός τέτοιου εγχειρήματος
Η διδακτική και για τις ελληνικές τράπεζες, ιστορία των Unicredit και Commerzbank
Η επιθετική στρατηγική του ομίλου της Unicredit, η οποία δεν κάνει τίποτα άλλο από το να ακολουθεί τις επιταγές της ΕΚΤ πρωτίστως, αλλά και της Κομισιόν κατά δεύτερο λόγο, για την ανάγκη δημιουργίας μεγάλων και ισχυρών τραπεζικών ομίλων στην Ευρώπη, σε σχέση με την υπόθεση εξαγοράς της γερμανικής Commerzbank, θέτει επί τάπητος αρκετά και σοβαρά ζητήματα.
Στην Ελλάδα, ο ιταλικός όμιλος έγινε δεκτός μετά βαΐων και κλάδων για την απόκτηση μεγάλου ποσοστού στην Alpha Bank, το οποίο σήμερα κινείται στα όρια του 30%, ίσως και κάτι παραπάνω, με ανοιχτό το ενδεχόμενο – υπό προϋποθέσεις – να αυξήσει περαιτέρω τη συμμετοχή του.
Ταυτόχρονα, η Unicreditέχει θέσει στόχο τον έλεγχο και της γερμανικής Commerzbank, αλλά η γερμανική κυβέρνηση, που κατέχει το 12%, θεωρεί εχθρική την κίνηση και την αποκρούει, καθώς δεν θέλει οι μελλοντικές αποφάσεις της να λαμβάνονται στο Μιλάνο, γεγονός που το θεωρεί έως και υποτιμητικό. Αλλά, οι όποιες προσπάθειες έγιναν για την προσέλκυση άλλης τράπεζας ή έστω ενός ισχυρού χαρτοφυλακίου, έχουν αποτύχει μέχρι σήμερα, καθώς δεν υπάρχουν παίκτες στην τραπεζική αγορά, αλλά και ευρύτερα να ρισκάρουν μια επένδυση που δεν έχει και τις πλέον ελκυστικές προοπτικές.
Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν αποκλείεται η Unicredit να εγκαταλείψει την προσπάθεια ελέγχου της γερμανικής τράπεζας, πουλώντας τη συμμετοχή της και να στραφεί προς άλλες περιπτώσεις, εξέλιξη όμως που θα δημιουργούσε περισσότερα προβλήματα στη γερμανική κυβέρνηση και το γερμανικό και αδύναμο συνολικά τραπεζικό σύστημα, πλην της DeutscheBank.
Εδώ ακριβώς «κολλάει» η περίπτωση των ελληνικών τραπεζών, για τις οποίες συχνά πυκνά ακούμε για ενδιαφέρον εξαγοράς σημαντικού ποσοστού τους από ξένους τραπεζικούς ομίλους ή funds που έχουν συμμετοχές σε άλλα τραπεζικά ιδρύματα. Αλλά, προς το παρόν, δεν υπάρχει κάτι χειροπιαστό, προφανώς οι ξένοι επενδυτές αρκούνται στα (πολύ) μεγάλα μετοχικά κέρδη από τοποθετήσεις τους και φυσικά στα πλούσια μερίσματα που διανέμουν με μεγάλη ευκολία (κράχτης λέγεται) οι ελληνικές τράπεζες.
Με δεδομένη την πτώση των ρυθμών ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας, την άνοδο του πληθωρισμού, την ανεξέλεγκτη ακρίβεια, την ενεργειακή κρίση, τον σκεπτικισμό για το μέλλον των εσόδων των τραπεζών από τη συρρίκνωση των εισοδημάτων, τον ανταγωνισμό των ιντερνετικών τραπεζών, κατά γενική εκτίμηση η ευφορία της πραγματοποίησης μεγάλων κερδών, δεν φαίνεται να τις ακολουθεί και κατά τα επόμενα χρόνια, πιθανόν δε και από την εφετινή χρήση.
Η Ελληνική κυβέρνηση και η Τράπεζα της Ελλάδος διάκεινται ευνοϊκά στην έλευση ξένων επενδυτών στις τράπεζες, ειδικότερα τραπεζικών ομίλων, ποντάροντας ότι έτσι οχυρώνουν τη θέση τους έναντι πιθανών μελλοντικών κρίσεων, αλλά και ότι έτσι διευρύνουν τους ορίζοντες και το πελατολόγιό τους, αξιοποιώντας και την εμπειρία ισχυρότερων τραπεζικών συγκροτημάτων.
Συνεπώς, όπως εύστοχα αναφέρει τραπεζικός παράγων, περιγράφοντας την όλη κατάσταση στον ευρωπαϊκό τραπεζικό χώρο και την περιπέτεια της Commerzbank, ισχύει για τις ελληνικές τράπεζες και τις διοικήσεις τους, το ρητό «συν Αθηνά και χείρα κίνει»…
«Αγοραία» Tips
– Με τα ήξεις αφήξεις μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν, αλλά με εκατέρωθεν δηλώσεις που διέπονται από σαφώς πιο ήπιο πνεύμα,οι αγορές καλούνται από σήμερα να «μεταφράσουν» το κλίμα και να κινηθούν αναλόγως
– Το ευτύχημα ήταν ότι η επίθεση στη σύναξη των ανταποκριτών του Λευκού Οίκου έγινε σε μέρα με κλειστά τα χρηματιστήρια. Μεγαλύτερο ευτύχημα βέβαια ότι δεν υπήρξαν νεκροί – αλλά όλες οι αμερικανικές ηγεσίες, Ρεπουμπλικάνων και Δημοκρατικών, δεν θέλουν να απαγορεύσουν την οπλοχρησία
– Εξαιρετική η πορεία της Credia, αποφέρει μεγάλα κέρδη σε όσους την ακολούθησαν στην αύξηση. Και έχει μπροστά της τις περιπτώσεις της Μάλτας, της Παντελάκης και διάφορους ακόμα στόχους,καθώς το μανατζμεντ παραμένει ιδιαίτερα ανήσυχο
– Ανήσυχο είναι και το μανατζμεντ της AKTOR, και μάλλον μας επιφυλάσσει εκπλήξεις προσεχώς, αν αληθεύουν οι πληροφορίες που φτάνουν στη στήλη.
– Οι τράπεζες περιμένουν τη…σειρά τους, ανάλογα με τις διεθνείς εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, αλλά και τις διαθέσεις χαρτοφυλακίων, που ποντάρουν μεν σε υψηλότερα επίπεδα και με τις αναλύσεις να σιγοντάρουν, αλλά κατά… παράδοξο (;) τρόπο, ρευστοποιούν
– Συνέρχεται και η μετοχή της BALLY’S INTRALOT, μετά από πολύμηνη ταλαιπωρία. Προφανώς αποδίδουν οι συμφωνίες με τραπεζικά ιδρύματα, ενώ και οι σορτάκηδες έχουν σοβαρούς λόγους να εγκαταλείπουν
– Ποσοστό 69,9% κατέχουν συνολικά οι δύο οικογένειες Τσινάβου στην γαλακτοβιομηχανία Κρι Κρι. Ξένοι και εγχώριοι θεσμικοί κατέχουν συνολικά 24% καιένα 6% περίπου κατέχουν ιδιώτες επενδυτές
– Δεν ξέρω αν το παρακάτω στοιχείο, που αλίευσα στην «Καθημερινή», είναι για να χαίρεται ή να προβληματίζεται εντόνως ο καθένας μας. Σύμφωνα λοιπόν, με το δημοσίευμα, οι Έλληνες πολυεκατομμυριούχοι αυξήθηκαν κατά 74% στα πέντε τελευταία χρόνια!
– Ειδικότερα, όπως αναφέρεται: «Στα 20 πιο δυναμικά κέντρα του πλούτου ανά τον πλανήτη για την επόμενη 5ετία συγκαταλέγει η Knight Frank την Ελλάδα, καθώς προβλέπει ότι ο αριθμός των πολυεκατομμυριούχων, που ήδη αυξήθηκε κατά 74% την τελευταία πενταετία, θα σημειώσει περαιτέρω αύξηση 25,3% έως το 2031».
– Απορία, συνοδευόμενη από πολλά ερωτηματικά (για τα οποία θα επανέλθω), σχετικά με τις συμφωνίες Ελλάδας – Γαλλίας, ειδικότερα δε τη μια και σημαντικότερη κατά την άποψη της στήλης: Καλά, η Γαλλία πουλάει τεχνογνωσία για τα πυρηνικά και πουλάει και την ίδια την προμήθεια και κατασκευή των… μικρών πυρηνικών, εμείς, γιατί άραγε αγοράζουμε; Και γιατί, άραγε, έχουμε κάποιους (πολύ) περίεργους δεσμούς με τη Νότια Κορέα;
– Δεν είμαστε σεισμογενής χώρα; Δεν κοστίζουν πανάκριβα τα πυρηνικά αυτά και η παραγόμενη ενέργειά τους είναι δυσανάλογη του κινδύνου και του κόστους; Θλιβερή επέτειο του Τσερνόμπιλ δεν είχαμε προχθές, δεν μαθαίνουμε τίποτα από την ιστορία και τα παθήματα πολλών χωρών, μεταξύ των οποίων και της δικής μας;
– Καλή εβδομάδα, των 4 τελευταίων ημερών του Απριλίου, πρωτομαγιά την Παρασκευή και τριήμερο έτοιμο για νέα απόδραση στις εξοχές. Την καλημέρα μου!
Το Φανάρι του Διογένη
