Μπορεί να ηχεί κομματάκι ξεπερασμένο, ωστόσο σίγουρα έχετε γίνει κοινωνοί της φράσης πως «πίσω από κάθε σπουδαίο άνδρα, κρύβεται μια ακόμη πιο ισχυρή γυναίκα». Στην περίπτωσή μας δυσκολεύομαι να εκτιμήσω την δυναμική ή έστω την βαρύτητα των αντίρροπων δυνάμεων. Γιατί από τη μια υπάρχει ο «ευθυτενής», ένα low profile στέλεχος ευρισκόμενο σε κομβική θέση επί διετία, τον οποίο τύχη αγαθή τον έφερε αντιμέτωπο με την μεγαλύτερη πρόκληση της ίδιας της ανθρωπότητας τελευταία, με αποτέλεσμα τα φώτα της δημοσιότητας εκ των πραγμάτων να πέσουν επάνω του. Και από την άλλη, η συμβία, που έχει μάθει να ζει στα φώτα, εξ’ επαγγέλματος, μα και προσωπική αναγκαιότητα.
Τα πράγματα μέχρι ενός σημείου έδειχναν να εξελίσσονται ομαλά, παρά το εξαιρετικά απαιτητικό φορτίο που καλούνταν να κουβαλήσει ο «ευθυτενής», με αρκετές επιτυχίες, μα και χτυπητές αστοχίες. Το βασικό πρόβλημα, ωστόσο, αποτέλεσε η εμμονή του να… πετά την μπάλα στην εξέδρα, παίζοντας αέναες καθυστερήσεις, σε ότι αφορά την αποτελεσματική διαχείριση μετά της προωθήσεως τους προς την Δικαιοσύνη, σειράς φακέλων που θα λειτουργούσαν απονευρωτικά σε πολιτικούς αντιπάλους.
Εάν προσθέστε την αυτοκόλλητη -σε σημείο παρεξηγήσεως- φιλία του με τον πολιτικό του προϊστάμενο, ο οποίος εκπαραθυρώθηκε -ουσιαστικά- από το υπουργικό του γραφείο προ εξαμήνου (και βάλε), τότε γίνεται κατανοητό το πλαίσιο στο οποίο και θα έπρεπε να λειτουργεί έκτοτε. Αποτέλεσμα; Ο «ευθυτενής» να …κουνήσει μαντήλι.
Βέβαια, δεν επήλθε η επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος προκειμένου να εμφανίσει ξαφνικά χαρακτηριστικά ευαισθησίας ή μεταμέλειας, παραιτούμενος εκ της θέσεώς του, αλλά αντιθέτως θεώρησε ως δεδομένο πως θα ακολουθούσε το ταίρι του σε πιο… glamorous tasks. Αμ δε!
Βλέπετε, η γραμμή που προκρίθηκε κεντρικά ήταν να… κοπεί μαχαίρι κάθε επαγγελματική σχέση μαζί του. Έκτοτε, αγνοείται και προσπαθεί να χαράξει τη νέα του ρότα, η οποία κι αυτή κάθε άλλο παρά εμφανής είναι…
Σε αυτό το σημείο εισέρχεται η λαμπερή σύζυγος, η οποία στο δίπτυχο των επαγγελματικών της μετεριζιών, έχει βαλθεί να αποδείξει σε κάθε έναν και με κάθε τρόπο πως ανέκρουσε πρύμνα και επέλεξε την φουλ αντιπολιτευτική αντεπίθεση. Εντελώς ξαφνικά; Κάθε άλλο.
Μόλις ο «ευθυτενής» βρέθηκε εκτός νυμφώνος, έντονες τσιρίδες ακούστηκαν στο Μετς, με απόληξη στα ρηχά νερά του Νέου Φαλήρου. Επί καθημερινής βάσεως, αρχικά στα αυτιά και με κάθε ευκαιρία και στα μάτια, οι βολές είναι ευθείες όσο και φανερές.
Βέβαια, το ερώτημα που προκύπτει είναι ποιο το ζητούμενο και ποια η κατάληξη. Έχω δε την αίσθηση πως σε αμφότερες τις ερωτήσεις, οι απαντήσεις θα είναι εις βάρος του ζεύγους. Πολλώ δε μάλλον από τη στιγμή που η έννοια της «ντροπής» και της «αχαριστίας» τείνουν να αποτελέσουν τα κύρια χαρακτηριστικά γνωρίσματα τους, ενώ ολοένα και περισσότεροι ενδιαφερόμενοι πυκνώνουν τα τηλεφωνήματα, γνωστοποιώντας την όχλησή τους εκεί που πρέπει.
Ξέρετε, εκεί παραδίπλα στο Μετς, στην Ηρώδου Αττικού, αλλά και στο τελείωμα της Λεωφόρου Κηφισού, στον κόμβο του Νέου Φαλήρου. Όσο για τις εξελίξεις προσεχώς;
Προβλέπω τα όμορφα γαλάζια μάτια να γεμίσουν με δάκρυα επί μακρόν… Η δε τσιρίδα, συνοδεία της ενοχλητικά μονότονης, όσο και άχρωμης, μα και δίχως συναισθήματα χροιά της φωνής θα συνοδεύουν μονίμως από τούδε στο εξής τον «ευθυτενή».
Ας πρόσεχαν. Αμφότεροι…
