Τουλάχιστον προβληματισμό προκαλούν τα οικονομικά αποτελέσματα α’ εξαμήνου και β’ τριμήνου 2025, τα οποία ανακοίνωσε προ μερικών ημερών ο Όμιλος Fourlis, με την επιχειρηματική, χρηματιστηριακή, αλλά και εν γένει επενδυτική κοινότητα να εκφράζουν ανοικτά την ανησυχία τους σχετικά με το παρόν, αλλά -πρωτίστως- το μέλλον του Ομίλου.
Μάλιστα, την ίδια αίσθηση έχει και η χρηματαγορά, καθώς η τιμή της μετοχής της Fourlis διαπραγματεύεται -σχετικά- χαμηλά, ακολουθώντας μια διαρκή πτωτική πορεία, ενώ την ίδια στιγμή το «σήμα» περί πώλησης της (σ.σ. μετοχής) διατηρείται σταθερά. Και όλο αυτό με εξαιρετικά χαμηλούς όγκους διαπραγμάτευσης, δείγμα πως δεν υπάρχει κάποιου είδους κακόβουλης στόχευσης από μέρους ευκαιριακών παραγόντων της χρηματαγοράς.
Τι δείχνουν τα οικονομικά αποτελέσματα πρώτου εξαμήνου του τρέχοντος έτους; Αύξηση πωλήσεων και επιστροφή στην κερδοφορία, με ταυτόχρονη μείωση των EBITDA, ενώ σε ότι αφορά στις υποχρεώσεις μίσθωσης, αυτές έχουν… εκτοξευθεί σε σχέση με τα τέλη του περασμένου έτους. Όσο για τα ROA και ROE, διαμορφώνονται σε ιδιαίτερα χαμηλά επίπεδα.
Μια απλή υπενθύμιση: Το μεν ROA (Return on Assets) «μετρά» την κερδοφορία μιας εταιρείας από το σύνολο των περιουσιακών της στοιχείων, ενώ το δε, ROE (Return on Equity) «μετρά»το πόσο αποδοτικά χρησιμοποιεί μια εταιρεία τα χρήματα των μετόχων προκειμένου να παράγει κέρδη. Η δε, βασική διαφορά τους έγκειται στο γεγονός ότι το ROA συμπεριλαμβάνει το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων (ήτοι και το χρέος), ενώ το ROE εστιάζει μόνο στα ίδια κεφάλαια.
Μονά-ζυγά χαμένοι δηλαδή οι μέτοχοι της Fourlis…
Εκτεθειμένος ο Mr Aldemar
Το τριήμερο 29-31 Οκτωβρίου έχουν προγραμματιστεί να λάβουν χώρα οι εκλογές για την ανάδειξη νέας διοίκησης στο Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΞΕΕ). Ενός θεσμού με ιδιαίτερο βάρος και αισθητό αποτύπωμα τόσο στην εγχώρια τουριστική βιομηχανία, όσο και στα οικονομικά δεδομένα της πατρίδας μας. Εξάλλου, όταν ο τουριστικός τομέας αντανακλά -τουλάχιστον- το 12% του Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος (ΑΕΠ) της πατρίδας μας, δίχως να υπολογίζεται ο πολλαπλάσιος βαθμός επίδρασης, τότε τα λόγια είναι περιττά.
Μέχρι πρότινος ήταν γνωστό πως ο νυν (και αει…) Πρόεδρος του ΞΕΕ, Αλέξανδρος Βασιλικός, θα κατερχόταν εκ νέου προκειμένου να (επανα)διεκδικήσει την εμπιστοσύνη των μελών του ξενοδοχειακού κλάδου, δια της ψήφου τους. Μάλιστα, στον ορίζοντας διαφαινόταν πλήρη νηνεμία, καθώς κάποιο αντίπαλο δέος δεν είχε ξεπροβάλλει.
Μεταξύ μας, δύσκολο υπό τις παρούσες συνθήκες και δεδομένα να βρεθεί πρόσωπο το οποίο θα μπορούσε όχι να εκθρονίσει, αλλά να κοιτάξει -απλά- στα μάτια τον Α. Βασιλικό, το έργο και η παρουσία του οποίου εκτιμώνται πολλαπλώς από τα υπόλοιπα μέλη του ΞΕΕ, αλλά και από πλευράς κυβερνητικών παραγόντων και του υπουργείου Τουρισμού. Μάλιστα, το τελευταίο φρόντισε εμμέσως (πιο ξεκάθαρα δεν γίνεται…) να περάσει τροπολογία σύμφωνα με την οποία παρείχε το δικαίωμα για τρίτη θητεία στην προεδρία, αντί του ορίου των δύο θητειών που ίσχυε μέχρι πρότινος. Αποτέλεσμα; Ο κ. Βασιλικός να προετοιμάζεται για έναν… υγιεινό περίπατο κατά την διάρκεια της ψηφοφορίας και κατ’ επέκταση για την πραγματοποίηση μιας τρίτης συνεχόμενης θητείας στο «τιμόνι» του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Ελλάδος.
Κι όμως, αίφνης, την περασμένη εβδομάδα, ο έτερος γνωστός Αλέξανδρος του τουρισμού, Αγγελόπουλος, Διευθύνων Σύμβουλος της Aldemar, απέστειλε επιστολή προς το προεδρείο του ΞΕΕ, γνωστοποιώντας πως προκρίνει ως υποψήφια για τη θέση του Προέδρου, την Χριστίνα Τετράδη, Πρόεδρο της Ένωσης Ξενοδόχων Λαγανά Ζακύνθου, επί 8ετία Αντιπρόεδρο του ΞΕΕ και μια από τις πλέον αναγνωρίσιμες όσο και αποδεκτές προσωπικότητες στην τουριστική βιομηχανία.
Κι εκεί που όλοι προέβλεπαν… ανακατοσούρα και δυνητική αναταραχή στα δεδομένα πέριξ του ΞΕΕ, η κα Τετράδη απέστειλε επιστολή με την οποία ναι μεν αναφέρει πως κάθε άλλο παρά δεν την συγκινεί η θέση του Προέδρου του Επιμελητηρίου, εντούτοις όμως τάσσεται στο πλευρό του σημερινού (και επόμενου) Προέδρου, Αλέξανδρου Βασιλικού.
Αρκετοί θεωρούν πως υπήρξαν δεύτερες σκέψεις και μια περισσότερο ρεαλιστική καταμέτρηση των… κουκιών από μέρους των αντιπολιτευόμενων δυνάμεων προς τον κ. Βασιλικό, ενώ δεν λείπουν (και δεν είναι λίγοι) και όσοι κάνουν λόγο περί συμφωνίας μεταξύ του Προέδρου και της Αντιπροέδρου με το βλέμμα στο μέλλον της διαδοχής του πρώτου από την έτερη.
Με αυτά και με αυτά, εκτεθειμένος είναι ο Α. Αγγελόπουλος, ο οποίος βγήκε μεν μπροστά, ωστόσο σε μια κίνηση που προσομοιάζει με… άλμα στο κενό.
Μάλιστα, πλείστοι παράγοντες της τουριστικής βιομηχανίας αναρωτιούνται γιατί δεν κατέρχεται ο ίδιος ο CEO της Aldemar ως υποψήφιος Πρόεδρος, καθώς διαθέτει (και με το παραπάνω) την γνώση, την εμπειρία, τις προτάσεις και τα insights προκειμένου να καταλάβει τον Προεδρικό θώκο του ΞΕΕ.
Βέβαια, σπεύδουν να συμπληρώσουν πως αυτό που λείπει είναι το likeabilityτης προσωπικότητας. Δεν ξέρω, αυτοί τα ισχυρίζονται, εμείς τα μεταφέρουμε…
Στ’ άρματα, στ’ άρματα για το καζίνο Αμαρουσίου!
Καλοκαίρι (ημερολογιακά, τουλάχιστον) τέλος, Φθινόπωρο (πάντοτε ημερολογιακά) καλώς ήρθες.
Καιρός, λοιπόν, για ορισμένες συλλογικότητες και συνήθεις προσωπικότητες να επιδοθούν στο αγαπημένο τους… σπορ, ήτοι την επαναστατική γυμναστική επί παντός επιστητού.
Μάλιστα, καθώς η ανθρωπογεωγραφία τους πληθαίνει στα βόρεια Προάστια της Αττικής, ευκαιρία να το αποδείξουν στην πράξη. Για αυτό, λοιπόν, με αφορμή την επικείμενη έναρξη των διαδικασιών για την κατασκευή του νέου χώρου στο κτήμα Δηλαβέρι, στο Μαρούσι, στο οποίο θα μετεγκατασταθεί το νυν Καζίνο της Πάρνηθας, “πριν ακόμη καθαρογραφούν οι σχετικές αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ)” (οποίο έγκλημα…), είναι αρκετό προκειμένου η Επιτροπή Αγώνα κατά της μετεγκατάστασης του Καζίνο Πάρνηθας στο Μαρούσι να κηρύξει επανάσταση. Έστω σε υπερτοπικό, όσο και εξαιρετικά περιορισμένη κλίμακα.
Πρώτο βήμα… αντάρτικου; Απευθύνει κάλεσμα στις ενώσεις, τους συλλόγους, τους φορείς, τις παρατάξεις και τους κατοίκους που στηρίζουν τη δράση της στη Γενική Συνέλευση που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 28 Σεπτεμβρίου στην αίθουσα συνεδριάσεων του παλαιού δημαρχείου Χαλανδρίου.
Σημειώνεται πως το κτήμα Δηλαβέρι βρίσκεται στον Δήμο Αμαρουσίου και ουχί στον (πάντα φιλικά προσκείμενο προς κάθε αριστερόστροφη, αντικαπιταλιστική, αντιιμπεριαλιστική, αντικεφαλαιουχική και εν γένει αντι- κίνηση, αρκεί να μην θίγει τα όσια και τα ιερά της Αριστεράς…) Δήμο Χαλανδρίου.
Α, μιας και ο λόγος για τον τελευταίο (σ.σ. Δήμο Χαλανδρίου), μαθαίνω πως οι επαγγελματίες της περιοχής είναι -ευγενικά διατυπωμένο- στα κάγκελα με την διοίκηση του Συμεών Ρούσσου, καθώς απειλούνται άμεσα με λουκέτο ελέω μιας σειράς δράσεων, κινήσεων και εν γένει αποφάσεων που έχει λάβει κατά την 8ετη θητεία του.
Περισσότερα προσεχώς…
Ενέργεια δεν είναι μόνο τα καύσιμα…
Έκπληξη σε αρκετούς προκάλεσε η απόφαση της Revoil να προβεί στην στρατηγική εξαγορά της εταιρείας «Μαλτέζος», η οποία έχει συνδέσει επί δεκαετίες το brand name της με τους ηλιακούς θερμοσίφωνες στη χώρα μας. Πολλοί αναρωτιούνταν περί του εάν υποκρύπτεται κάτι πίσω από την εν λόγω κίνηση. Παράγοντες της αγοράς θεωρούν πως πρόκειται για μια επένδυση, η οποία δίνει τη δυνατότητα σε έναν «παραδοσιακό» παίκτη του κλάδου των πετρελαιοειδών να εμπλουτίσει και διευρύνει τόσο το scope, όσο και το διαθέσιμο προϊοντικό μείγμα του και δη εισερχόμενος στην ευρύτερη αγορά ενέργειας και στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ).
Παράλληλα, μια πτυχή η οποία διαφεύγει απ’ ορισμένους έχει να κάνει με το γεγονός πως η δραστηριοποίηση στον τομέα της Μαλτέζος, αυτομάτως συνεπάγεται με την διαδικασία σχεδιασμού, επεξεργασίας και εν τέλει ανάπτυξης καινοτόμων τεχνολογιών αιχμής, οι οποίες με τη σειρά τους υπόσχονται σημαντικά περιθώρια ανάπτυξης. Και κατ’ επέκταση νέες συνεργασίες, έσοδα και κέρδη. Δίχως, φυσικά, να υποτιμάται το γεγονός πως η Μαλτέζος ήδη διαθέτει αποτύπωμα σε αγορές του εξωτερικού, το οποίο με την στήριξη και την δυναμική του Ομίλου Revoil, δύναται να ενισχύσει σε πολλαπλάσιο βαθμό.
Μια ακόμη σημαντική παράμετρος της συμφωνίας εξαγοράς της Μαλτέζος, αναδεικνύεται και σε σχέση με το γεγονός πως με βάση τα αποτελέσματα λειτουργικής κερδοφορίας (EBITDA) της προαναφερθείσας εταιρείας για το 2024, το συνολικό τίμημα (2,5-3 εκατομμύρια ευρώ) ανάγεται σε πολλαπλασιαστή 2,5 έως 3, στοιχείο το οποίο κρίνεται ως απόλυτα ελκυστικό.
Σημειώνεται πως η REVEnergy, θυγατρική της ομώνυμης Revoil, δημιουργήθηκε προ εννεαμήνου, έχοντας ως σκοπό την εξέταση της διείσδυσης και επένδυσης σε εταιρείες και αγορές οι οποίες έχουν συνάφεια με ολόκληρο το φάσμα της ενεργειακής μετάβασης. Μάλιστα, έπειτα από την εξαγορά της εταιρείας Μαλτέζος, η αξία της REVEnergy εκτιμάται πως προσεγγίζει τα 30 εκατομμύρια ευρώ, ήτοι το 77-80% της συνολικής αξίας της μητρικής εταιρείας!
