Νέα “ασπίδα-προστασίας” για το ακατάσχετο των συντάξεων που κατατίθενται σε τραπεζικό λογαριασμό των δικαιούχων δημιούργησε απόφαση-σταθμός του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, με την οποία έκρινε ότι οι ακατάσχετες απαιτήσεις, όπως είναι οι συντάξεις που κατατίθενται κάθε μήνα σε τραπεζικό λογαριασμό, δεν εκχωρούνται και δεν υπόκεινται σε συμψηφισμό και ως εκ τούτου είναι άκυρη οποιαδήποτε άλλη ενέργεια, συμφωνία ή εντολή για την είσπραξη της απαίτησης.
Η υπόθεση κατέληξε στην αίθουσα του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης μετά από αγωγή που υπέβαλλε συνταξιούχος ο οποίος διαπίστωσε ότι ο τραπεζικός του λογαριασμός ήταν μηδενικός για δύο συνεχόμενους μήνες καθώς η τράπεζα προχώρησε (και μάλιστα χωρίς την ενημέρωσή του) στην αφαίρεση ποσού ίσου με το σύνολο της μηνιαίας του σύνταξης.
Όπως αναφέρεται στη δικαστική απόφαση, η τράπεζα προέβη στις δυο αναλήψεις από τον λογαριασμό του ενάγοντος λόγω ληξιπρόθεσμων οφειλών του σε στεγαστικό δάνειο.
Όπως αναφέρει ο συνταξιούχος είχε δηλώσει τον ίδιο λογαριασμό τόσο για την καταβολή της σύνταξης του από το ελληνικό δημόσιο όσο και για την αποπληρωμή του στεγαστικού του δανείου. Σε δυο περιπτώσεις η τράπεζα αφαίρεσε ολόκληρο το ποσό που αντιστοιχούσε στη μηνιαία σύνταξή του, μηδενίζοντας το υπόλοιπο για να καλυφθεί το ληξιπρόθεσμο ποσό.
“Ο νομοθέτης αποσκοπεί στην προστασία ενός ελάχιστου εισοδήματος των προσώπων που βιοπορίζονται από την εργασία ή τη σύνταξή τους και είναι αναγκαίο για τη συντήρηση των ιδίων και των οικογενειών τους. Οι νομοθετικές αυτές ρυθμίσεις, εν όψει του πρόδηλου κοινωνικού συμφέροντος που εξυπηρετούν, είναι αναγκαστικού δικαίου και συνεπώς οποιαδήποτε αντίθετη συμφωνία των μερών είναι άκυρη” τονίζεται χαρακτηριστικά στο σκεπτικό της δικαστικής απόφασης.
Το δικαστήριο εφάρμοσε την ισχύουσα νομοθεσία περί ακατάσχετου μισθών, συντάξεων ή ασφαλιστικών παροχών.
