«Η ανάπτυξη 2% το πρώτο τρίμηνο του 2026 οφείλεται στην αύξηση των επενδύσεων, των εξαγωγών και στη μείωση της φορολογίας για τους πολίτες», υποστήριξε ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών Κ. Πιερρακάκης στο πλαίσιο του 2ου διήμερου συνεδρίου «Ελλάδα 2030», με θέμα «Οικονομία & Ανάπτυξη. Μεταρρυθμίσεις, επενδύσεις, πρωτογενής παραγωγή. Η νέα ατζέντα».
Όπως ανέφερε, αν δει κανείς ποιες είναι οι παράμετροι που ωθούν στην ώθηση της ανάπτυξης, θα λέγαμε ότι είναι περισσότερες επενδύσεις, περισσότερες εξαγωγές σε σχέση με εισαγωγές. “Προφανώς υπάρχει και αύξηση στην κατανάλωση. Έχουν παίξει θετικό ρόλο και τα μέτρα της ΔΕΘ, η μείωση των άμεσων φόρων -η μεγαλύτερη φοροαπαλλαγή της Μεταπολίτευσης- με έμφαση στους νέους και στις οικογένειες, και με απαλοιφή των φόρων κλιμακωτά, σε ό,τι αφορά τον ΕΝΦΙΑ στην Περιφέρεια”, σημείωσε ο κ. Πιερρακάκης.
Πρόσθεσε, δε, ότι “η Ελλάδα, έχει υπερδιπλάσιο ρυθμό ανάπτυξης σε σχέση με την Ευρώπη. Με δεδομένα και το ποια είναι η κατάσταση. Γιατί πανευρωπαϊκά έχουμε μία αναδιαμόρφωση των προβλέψεων. Η ανάπτυξη αναθεωρείται προς τα κάτω, λόγω της κρίσης στη Μέση Ανατολή, και ο πληθωρισμός προς τα πάνω. Σε αυτό το πλαίσιο, λοιπόν, είναι πάρα πολύ σημαντικό ότι η Ελλάδα κατορθώνει να κατακτάει υπερδιπλάσιο ρυθμό ανάπτυξης, σε σχέση με την υπόλοιπη Ευρώπη”.
Για το ιδιωτικό χρέος, ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας, τόνισε ότι το σύνολο των μέτρων που έχουν ληφθεί το τελευταίο διάστημα, “είναι η πληρέστερη και η μεγαλύτερη δέσμη μέτρων από την κρίση και μετά”. Δεν έκρυψε πάντως ότι το ζήτημα του ιδιωτικού χρέους τον ανησυχεί, όχι ως συστημικός κίνδυνος αλλά ως κοινωνική πραγματικότητα γιατί “πίσω από κάθε οφειλή κρύβεται κάθε οικογένεια, κάθε πολίτης και κάθε επιχείρηση που φέρει αυτή την οφειλή. Άρα, αυτό αυτονόητα και αυταπόδεικτα μας απασχολεί -και με απασχολεί. Το ιδιωτικό χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ, βέβαια, είναι χαμηλότερο από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο”.
Για την ακρίβεια ο κ. Πιερρακάκης παραδέχτηκε από ότι αποτελεί “ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα, οποιοσδήποτε δεν το αναγνωρίζει αυτό, είναι τυφλός”, σημειώνοντας πως τα μέτρα πολιτικής μπορούν να κινηθούν προς δύο κατευθύνσεις: Το ένα να εφαρμόσεις ενέργειες, οι οποίες μπορούν να συγκρατήσουν τις τιμές και από την άλλη να ενισχύεις το διαθέσιμο εισόδημα των πολιτών.
Πρόσθεσε, πάντως, ότι η κυβέρνηση δεν θα υπονομεύσει την πορεία της οικονομίας γιατί “στο τέλος, αυτό θα δράσει υπονομευτικά ακριβώς για εκείνους, οι οποίοι έχουν ανάγκη την αρωγή και τη στήριξη της πολιτείας.”
