Μόνο το μικρό κολωνάκι που βρίσκεται σε κάποιο σημείο της Πλατείας Κολωνακίου, από το οποίο πήρε και το όνομα της, έχει απομείνει όρθιο στην φημισμένη πλατεία της Αθήνας.
Τα έργα που ξεκίνησαν τον Οκτώβριο για την κατασκευή του σταθμού Κολωνακίου για τη νέα Γραμμή 4 του Μετρό είχαν ως αποτέλεσμα η πλατεία να ισοπεδωθεί εντελώς και μαζί της και τα δένδρα, όπως διαπιστώνει κανείς και από τις φωτογραφίες του EMEA.gr.
Το εργοτάξιο ξεκινά τις εργασίες ακόμη και πριν βγει το φως του ηλίου όπως και η ζωή στην πιο γνωστή και πολυσύχναστη πλατεία της Αθήνας. Ο νέος σταθμός μετρό Κολωνάκι χωροθετείται επί της πλατείας Κολωνακίου, στη συμβολή των οδών Σκουφά, Πατριάρχου Ιωακείμ, Καψάλη, Κουμπάρη, και Κανάρη. Η Γραμμή 4 θα εξυπηρετεί πολλά σημαντικά κτίρια και εγκαταστάσεις, όπως νοσοκομεία, τα Δικαστήρια, το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο, το Υπουργείο Πολιτισμού, τη Νομική Σχολή του ΕΚΠΑ, το Μουσείο Μπενάκη (κτίριο Κουμπάρη), το Βρετανικό Συμβούλιο, την Πανεπιστημιούπολη.
Μια πλατεία που ακόμη και τις γιορτινές ημέρες της πανδημίας παραμένει ζωντανή γεμάτη κόσμο ακόμη και αυτές τις ημέρες που η μουσική δεν ακούγεται από τα μπαράκια της εξαιτίας των νέων μέτρων αναχαίτισης της πανδημίας. Τα περίπτερα της πλατείας καθώς και ένας από τους φούρνους παραμένουν ανοικτά 24 ώρες το 24ωρο ακόμη και τις αργίες.
Ενώ οι καφετέριες όπως το dacapo, αλλά και όσες βρίσκονται στην πλατεία καθώς και άλλες όπως η Barallagi στην Μηλιώνη ανοίγουν από πολύ πρωί για να υποδεχτούν τους πελάτες τους και τους εργαζόμενους, με κάποιες από αυτές να μην κλείνουν καθόλου. Περπατώντας στους στολισμένους δρόμους του Κολωνακίου σας μεταφέρουμε εικόνες από τις βιτρίνες των καταστημάτων, των γκαλερί που τους τελευταίους μήνες αυξήθηκαν σε αριθμό καθώς προστέθηκαν σε όσες ήδη λειτουργούσαν η γκαλερί Λεφάκη στη Τσακάλωφ και η Kapopoulos Fine Arts Athens στην Σκουφά.
Μια πλατεία που όπως διαβάζουμε στο βιβλίου του Αλέκου Λιδωρίκη «Αθήνα: Περιηγήσεις και Ίχνη» (Εκδόσεις Παρουσία) άρχισε να διαμορφώνεται στο διάστημα 1858-1862, με κάποια από τα κτήρια της που χτίστηκαν αρκετά αργότερα στις πρώτες δεκαετίες του περασμένου αιώνα με χαρακτηριστικά τεχνοτροπίας art deco, να διασώζονται μέχρι σήμερα και πλήρως ανακαινισμένα να δίνουν μια ξεχωριστή ομορφιά της ευρύτερη περιοχή της Πλατείας. Ένα σημείο που θυμούνται οι παλαιοί και δεν υπάρχει εδώ και δεκαετίες είναι μια νησίδα, με μακρόστενο σχήμα, ονομαστή ως «μπιντές», όπου έβαζε τα τραπεζάκια του το «Ελληνικό», που λειτουργούσε στη γωνία της Πατριάρχου Ιωακείμ και της πλατείας. Όπως διαβάζουμε στο βιβλίου του Αλέκου Λιδωρίκη δεν υπήρχε γνωστός παλιός Αθηναίος που να μην είχε περάσει στα νιάτα του από το σημείο αυτό ή να μην είχε φάει λουκουμάδες στην Λυκόβρυση.
Καθώς ο ήλιος ανατέλλει ο κόσμος αρχίζει να γεμίζει την περιοχή. Επώνυμοι και ανώνυμοι πολίτες σταθερά χρόνια τώρα δεν χάνουν ούτε ένα πρωϊνό καφέ πέριξ της πλατείας που αγαπούν. Μιας πλατείας που με την έναρξη της νέας γραμμής του μετρό θα ξεκινήσει μια νέα πορεία στο χρόνο, θα κατακλυστεί με ακόμη περισσότερο κόσμο που θα ακούν από τους μεγαλύτερους δεκάδες ιστορίες από τα παρελθόν της.
