Μελέτη με τίτλο: “Γραμμική Φορολόγηση: Μια νέα αρχή;” η οποία πραγματοποιήθηκε για λογαριασμό του Ελλνοβρετανικού Επιμελητηρίου παρουσίασε το ΙΟΒΕ.
Η μελέτη του ΙΟΒΕ που πραγματοποιήθηκε από τον καθηγητή Ν. Καραβίτη αναλύει τις παθογένειες του ελληνικού φορολογικού συστήματος μέχρι τώρα, τις οποίες εντοπίζει στην πολυδιάσπαση του συστήματος και τον διαφορετικό τρόπο φορολόγησης ομοειδών εισοδημάτων, την αδιαφάνεια, την πολυπλοκότητα, αλλά κυρίως την αδυναμία συλλογής εσόδων, παρά τους υψηλούς φορολογικούς συντελεστές.
Σύμφωνα με την μελέτη η πρωταρχική λειτουργία του φορολογικού συστήματος είναι η συλλογή εσόδων με την πρόκληση των ελάχιστων δυνατών παραμορφώσεων στην οικονομία. Τα έσοδα που συλλέγει το φορολογικό σύστημα είναι αυτά τα οποία στη συνέχεια θα χρησιμοποιηθούν για την εκτέλεση των λειτουργιών του κράτους και κυρίως του κοινωνικού του ρόλου. Στη μελέτη αναλύεται πώς το φορολογικό σύστημα έχει αποδειχθεί ανεπαρκές για την αναδιανομή του εισοδήματος και πώς ο ρόλος αυτός είναι καλύτερα να αφεθεί στην πολιτική των δαπανών.
Στην ανάλυση του συστήματος της γραμμικής φορολόγησης, που παρατίθεται στη μελέτη, φαίνεται ότι αυτού του είδους τα συστήματα αντιμετωπίζουν πολιτικά προβλήματα, τόσο λόγω της μη εξοικείωσης των Δυτικοευρωπαϊκών δημοσιονομικών συστημάτων με αυτά, όσο και με το φόβο ότι δεν επαρκούν για να στηρίξουν το κοινωνικό κράτος του λεγόμενου Ευρωπαϊκού μοντέλου. Παρ’ όλα αυτά η μελέτη δείχνει ότι κάτι τέτοιο δεν αληθεύει, καθώς προτείνει ένα σύστημα, το οποίο αφ’ ενός μπορεί να είναι η φυσική απόληξη του νέου φορολογικού συστήματος που θα αρχίσει να ισχύει το 2014, αφ’ ετέρου δε θα είναι πολύ πιο απλό και διαφανές, με χαμηλότερους συντελεστές, οι οποίοι σε μία εσωτερική συνέπεια.
Το σύστημα, το οποίο ενδεικτικά παρατίθεται προβλέπει έναν βασικό συντελεστή 20% για όλα τα εισοδήματα, ανεξαρτήτως πηγής και προσώπου, ενώ προβλέπεται και ένας χαμηλότερος συντελεστής 10% για χαμηλούς μισθούς, συντάξεις και ενοίκια (με αφορολόγητο ποσό για μισθούς και συντάξεις). Το σύστημα αυτό, το οποίο είναι δημοσιονομικά ουδέτερο, είναι απλώς μια ένδειξη για το πώς μια τέτοια πολιτική μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος, δημιουργώντας αναπτυξιακές προϋποθέσεις.
