Οι χαρισματικές προσωπικότητες έχουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους πριν ακόμη πέσουν τα φώτα της δημοσιότητας επάνω τους. Από την παιδική τους ακόμη ηλικία ξεχωρίζουν καθότι ακούγοντας το ένστικτο τους ακολουθούν έναν δρόμο ζωής, συνήθως, μακριά από την πεπατημένη. Μ’ έναν ανεξήγητο τρόπο, σχεδόν φιλοσοφικό, γράφουν ιστορία τους πέρα από το αναμενόμενο. Κάπως έτσι θα τολμούσα να πω ότι ήταν και η ζωή του Charlie Watts. Ο θρυλικός ντράμερ των Stones ήταν μια μόνιμη αντισύμβαση μέσα στο mainstream για την οποία όμως δεν έκανε ποτέ θόρυβο. Τον θόρυβο, το ροκ ξεσήκωμα το φύλαγε για τις συναυλίες για τις ηχογραφήσεις των δίσκων.
Λονδρέζικης καταγωγής, αντίκρυσε για πρώτη φορά τον κόσμο στην Βρετανική πρωτεύουσα εν μέσω πολέμου, στις 2 Ιουνίου του 1941. Οι βόμβες από τα στούκας πέφτουν σωρηδόν αλλά ο Charlie θέλει να βγει στον κόσμο και να τον γεμίσει με τέχνη. Στην παιδική του ηλικία ενώ οι συνομήλικοι έχουν πρότυπα από τον χώρο του ποδοσφαίρου και του cricket εκείνος θέλει να γίνει ζωγράφος και ενώ δημιουργεί γεμίζει την ψυχή του μελωδικές γραμμές της jazz. Στα 16 του βρίσκοντας βαρετό το σχολείο γράφτηκε στην σχολή ΚαλώνΤεχνών του Χάροου. Αποφοίτησε με καλές προοπτικές και στα πρώτα χρόνια του ενήλικου βίου του άρχισε να εργάζεται ως γραφίστας σε διαφημιστική εταιρεία του Λονδίνου. Φυσικά η μουσική ήταν αναπόσπαστο μέρος της ζωής του αλλά τότε την αντιμετώπιζε σαν χόμπι Στον ελεύθερο του χρόνο, στα βράδια, έκανε live εμφανίσεις σε pubs ενώ ήταν και μέλος στο τζαζ γκρουπ Blues Incorporated.
Μια τέτοια βραδιά εν μέσω jazz ήχων έλαβε χώρα η μεγάλη συνάντηση ανάμεσα στο Watts και τον Jagger στα 1963. Ο δεύτερος έψαχνε ντράμερ για τους Stones και εντυπωσιασμένος από τον Watts του ζήτησε άμεσα να ενταχθεί στο γκρουπ. Ο Watts αρχικά είχε αρνήθηκε αλλά ευτυχώς εν τέλει είπε ναι. Ευτυχώς για τον ίδιο, για τους Stones, για τον μουσικόφιλο πλανήτη που χάρη και στην δική του συμβολή έζησε ροκ κορυφώσεις μέσα από την δισκογραφία του θρυλικού γκρουπ το οποίο ίσως εν τέλει να είναι και το καλύτερο που πέρασε ποτέ.
Φυσικά οι παλιές και μεγάλες αγάπες δεν ξεχνιούνται ποτέ. Ο Charlie Watts με την πρώτη ευκαιρία πάντα επέστρεφε στο είδος με το οποίο ανδρώθηκε καλλιτεχνικά την Jazz. Με την τσέπη γεμάτη από τις τεράστιες επιτυχίες των Stones έκανε παραγωγές jazz δίσκων. Ανάμεσα τους ο ίδιος ξεχώριζε πάντα το “From One Charlie” το οποίο ηχογράφησε το 1991 ως φόρο τιμής σ’ ένα από τα είδωλα του Charlie Parker.
Ψάχνοντας την δισκογραφία των Stones και αναζητώντας ένα τραγούδι κατάλληλο για τον Watts βρήκα πολλά ταιριαστά. Ίσως όμως αυτό που δένει καλύτερα με την προσωπικότητα του είναι ένα από τα πιο πρόσφατα του 1989 το “Mixed emotions”. Ίσως έτσι να ένιωθε αυτός ο ταλαντούχος μουσικός γερόλυκος όταν βρισκόταν μπροστά στα ντραμς. Μοιρασμένος ανάμεσα στον απογειωτικό ρυθμό της ροκ και στην lounge ατμόσφαιρα των συναισθημάτων της jazz. Ίσως κάποιες φορές στην περισπούδαστη καριέρα του να άφηνε στο καμαρίνι του ένα μισοτελειωμένο σχέδιο για να βγει on stage φορώντας τα μαύρα του γυαλιά και να λουστεί από τα φώτα της δόξας και του συναυλιακού κοινού που ούρλιαζε από πνευματική έκσταση στο άκουσμα και μόνον των Stones.
Ο Charlie Watts έφυγε από την ζωή εχθές 24 Αυγούστου. Έχοντας συμπληρώσει τα ογδόντα και έχοντας διανύσει την ζωή του με τον ρυθμό και τον βηματισμό που εκείνος ήθελε. Και αυτό είναι συνθήκη ευτυχίας.
