Βαίνει προς ανατροπή το πολιτικό σκηνικό στην Ομοσπονδιακή Γερμανία; Η 26η Σεπτεμβρίου θα είναι ημέρα εκλογικής έκπληξης για το Βερολίνο και την Ευρωπαική Ένωση; Τι είδους κυβέρνηση θα ορκιστεί στη νέα Bundestag; Τα παραπάνω ερωτήματα είναι τροφή για σκέψη και προβληματισμό τόσο στην ισχυρότερη χώρα της ευρωζώνης όσο και παγκοσμίως. Η Αγγέλα Μέρκελ ύστερα από δέκα έξι χρόνια πρωταγωνιστικής παρουσίας φεύγει από το επίκεντρο της γερμανικής και Ευρωπαικής πολιτικής ζωής και θα δώσει σκυτάλη στον επόμενο ή στην επόμενη καγκελάριο. Ο δρόμος ωστόσο προς την γερμανική καγκελαρία δεν είναι στρωμένος με ροδοπέταλα. Το αντίθετο μάλιστα και επιπλέον αυτή η προεκλογική περίοδος είναι αρκετά αμφίρροπη. Σίγουρος νικητής, σύμφωνα με τις σφυγμομετρήσεις της κοινής γνώμης, προς το παρόν τουλάχιστον είναι η αναποφασιστικότητα. Οι Γερμανοί δείχνουν να μην βρίσκονται σε εκλογική ετοιμότητα και την ίδια στιγμή να είναι εξαιρετικά επιφυλακτικοί με τους υποψήφιους για την καγκελαρία. Αυτό μεταφράζεται και στις δημοσκοπικές τάσεις σε σχέση με τα κόμματα. Οι ψηφοφόροι έχουν χωριστεί σε τρία περίπου ισόποσα μέρη, σε τρία ισόποσα κόμματα. Κανείς δεν μπορεί να βάλει το χέρι του στην φωτιά για το ποιος θα νικήσει οπότε κάθε πρόβλεψη , που έτσι κι’ αλλιώς εμπίπτει στα όρια του στατιστικού λάθους, θα είναι στην καλύτερη των περιπτώσεων παρακινδυνευμένη. Ωστόσο, τις τελευταίες εβδομάδες έχουμε παρατηρήσει την δημοσκοπική επάνοδο του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος. Το SPD ύστερα από πολυετή απαξίωση από το εκλογικό σώμα φαίνεται να παίρνει τα πάνω του και στο τελευταίο γκάλοπ που είδε το φως της δημοσιότητας στην σημερινή έκδοση της εφημερίδας Bild έρχεται καθαρά πρώτο σε απόσταση τριών μονάδων από το δεύτερο CDU της Αγγέλα Μέρκελ και εφτά μονάδων από το κόμμα των πρασίνων
Η προσωπικότητα του Όλαφ Σόλτς
Ποιος ήταν όμως ο καταλύτης και επήλθε αυτή η ανατροπή υπέρ των Γερμανών σοδιαλδημοκρατών; Σε ρεπορτάζ που κάναμε συζητώντας με Γερμανούς ψηφοφόρους η απάντηση επί του θέματος ήταν μια: ο Όλαφ Σόλτς. Ο μεταβατικός πρόεδρος του SPD, αντικαγκελάριος στην μέχρι τώρα συμμαχική κυβέρνηση και Υπουργός οικονομικών έχει κερδίσει την εμπιστοσύνη της πλειοψηφίας της χώρας των ογδόντα εκατομμυρίων κατοίκων. Φιλοευρωπαιστής, μετριοπαθής, συμπεριφέρθηκε σαν σοφός πατέρας μεγάλης οικογένειας στην διαχείριση των οικονομικών των ψηφοφόρων, δεν ενέδωσε στον λαικισμό της πιο ριζοσπαστικής πτέρυγας του κόμματος του που ήθελε “πιο αριστερή” πολιτική ατζέντα και συν τοις άλλοις κατά το παρελθόν υπήρξε δήμαρχος της μεγάλης πόλης του Αμβούργου η οποία έχει κεντροαριστερή παράδοση.
Στο αντίπαλο στρατόπεδο η μετριοπάθεια του Άρμιν Λάσετ δεν αρέσει στους ψηφοφόρους της κεντροδεξιάς οι οποίοι θα ήθελαν μια πιο συντηρητική γραμμή στα προγραμματικά προτάγματα του σχεδίου διακυβέρνησης. Την στάση αυτή υποστηρίζουν μετ’ επιτάσεως οι Βαυαροί που στα σίγουρα θα προτιμούσαν για καγκελάριο έναν πολιτικό με τις “σκληρές” θέσεις του Βόλφανγκ Σόιμπλε γιατί μια τέτοιου τύπου κυβερνητική περσόνα θα τους έκανε να αισθάνονται πιο ασφαλείς. Το ίδιο πρόβλημα φαίνεται να υπάρχει και στο κόμμα των Πρασίνων. Ενώ απολαμβάνουν μια απίστευτη δημοφιλία ανάμεσα στους νεότερους και τους περιβαλλοντολογικά ευαισθητοποιημένους, στην Γερμάνία είναι πάρα πολλοί, η πράσινη υποψήφια καγκελάριος Αναλένα Μπέρμποκ δεν τους πείθει. Ο 66χρονος Γιοχάνες, από το Βερολίνο, με τον οποίο μιλήσαμε μας τόνισε αυτή ακριβώς την πτυχή. “Θα ψηφίσω τους Πράσινούς, όχι όμως για την Μπέρμποκ. Το κόμμα των πρασίνων έχει σπουδαία στελέχη και είναι το μόνο που έχει ένα σοβαρό πρόγραμμα για την αντιμετώπιση της περιβαλλοντικής κρίσης”. Η 47χρονη Αμρέι από την Στουτγκάρδη διαχρονικά ψηφοφόρος της κεντροδεξίας δηλώνει αναποφάσιστη. “Αυτές οι εκλογές δεν έχουν την οικονομική κρίση στην ατζέντα τους όπως οι προηγούμενες. Μας απασχολεί η πανδημία, το περιβάλλον και τώρα πια και πάλι ο φόβος για τις προσφυγικές ροές. Έχω δουλέψει εθελοντικά για τους πρόσφυγες και ξέρω καλά τις δυσκολίες του ζητήματος. Το μεγάλο ερωτηματικό είναι ποιος θα μπορέσει να τα βάλει σε τάξη όλα αυτά; Στην Αγγέλα Μέρκελ είχα εμπιστοσύνη. Νομίζω το πρόβλημα με του ψηφοφόρους του CDU είναι ότι κουράστηκαν με τον μεγάλο συνασπισμό. Κάτι πρέπει να γίνει επ’ αυτού. Ειλικρινά δεν ξέρω τι θα ψηφίσω. Προς το παρόν κάνω διακοπές στην πανέμορφη Αστυπάλαια”.
Ανοίγοντας περαιτέρω συζητήσεις με Γερμανούς ψηφοφόρους καταλάβαμε ότι η επί του παρόντος δημοφιλία των σοσιαλιστών σχετίζεται απολύτως με την προσωπικότητα του Σόλτς. Είναι έμπειρος πολιτικός, τον ξέρουν και χαίρει εκτιμήσεως από κάθε πτέρυγα της Bundestag. O Λάσετ, παρότι έχει πάρει το δαχτυλίδι της διαδοχής από την μητερούλα της γερμανικής πολιτικής σκηνής Μέρκελ, κρίνεται, άδικα κατά τη γνώμη μας, ως επίγονος. Στους Γερμανούς, είτε το λένε φωναχτά, είτε πιο χαμηλόφωνα θα λείψει η Άγγελα Μέρκελ διότι αυτή ξέρουν αυτήν εμπιστεύονται. Και αυτή η συνειδητοποιήση είναι εντυπωσιακή διότι δυο-τρία χρόνια πριν στις τότε δημοσκοπήσεις οι Γερμανοί επιζητούσαν την αλλαγή της, χρεώναν στην καγκελάριο τους αβελτηρίες, λάθη, προβλήματα. Βεβαίως, άλλο πράγμα η χαλαρότητα της δημοσκοπικής ψήφου και άλλο η στιγμή της αλήθειας μπροστά στην κάλπη. Η προεκλογική εκστρατεία στην Γερμανία βρίσκεται στην τελική της ευθεία και ο νικητής θα αναδειχθεί στο φώτο φίνις. Σε κάθε περίπτωση το τι θα γίνει στο Βερολίνο αφορά άμεσα και την Αθήνα.
