Η πανδημία COVID-19 συνεχίζει να διαμορφώνει τις εργασιακές πρακτικές και τη στάση μας απέναντι στην εργασία, με τους εργαζόμενους και τους ηγέτες να ζητούν συνεχείς και μόνιμες αλλαγές στον τρόπο και τον τόπο εργασίας και τον τρόπο μέτρησης της απόδοσης, σύμφωνα με νέα έρευνα.
Ο όμιλος Adecco, η κορυφαία εταιρεία λύσεων ανθρώπινου δυναμικού στον κόσμο, παρουσίασε σήμερα τα αποτελέσματα της πιο πρόσφατης και πιο ολοκληρωμένης παγκόσμιας μελέτης του, «Resetting Normal: Defining the New Era of Work», η οποία εξετάζει πώς η στάση εργαζομένων και ηγετών όσον αφορά στην εργασία έχει αλλάξει σε διάστημα 12 μηνών και αναδεικνύει τα κύρια σημεία, στα οποία οι εταιρείες θα πρέπει να καταφέρουν να προσαρμοστούν επιτυχώς κατά τη μεταβατική αυτή περίοδο.
Τα κυριότερα ευρήματα της έρευνας του Ομίλου Adecco:
Το Υβριδικό Μοντέλο Εργασίας είναι πια πραγματικότητα και η ευελιξία αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα
Η έρευνα δείχνει ότι σε παγκόσμιο επίπεδο ένα μεγάλο ποσοστό (53%) των εργαζομένων – 61% το αντίστοιχο ποσοστό στην Ελλάδα – επιθυμεί ένα υβριδικό μοντέλο εργασίας όπου τουλάχιστον το μισό του χρόνου που αφιερώνουν στην εργασία τους θα είναι εξ αποστάσεως, ενώ ένα μεγάλο ποσοστό εργαζομένων (71%) – 61% το αντίστοιχο ποσοστό για την Ελλάδα – έχουν πια τον απαραίτητο εξοπλισμό στο σπίτι που τους επιτρέπει την αποτελεσματική απομακρυσμένη εργασία. Οι τελευταίοι 18 μήνες απέδειξαν ότι η εξ αποστάσεως εργασία δεν συνεπάγεται απώλεια παραγωγικότητας και ότι είναι δυνατός ένας πιο ευέλικτος τρόπος εργασίας. Πάνω από τα τρία τέταρτα των εργαζομένων θέλουν να διατηρήσουν την ευελιξία στο πρόγραμμά τους, επιστρέφοντας στο γραφείο, αλλά με τους δικούς τους όρους. Ενδιαφέρον παρουσιάζει το γεγονός ότι οι νεότερες γενιές και οι γονείς ζητούν περισσότερο χρόνο στο γραφείο, με εκείνους που έχουν παιδιά να θέλουν να εργάζονται στο γραφείο περισσότερο (51%) από εκείνους που δεν έχουν (42%).
Παραγωγικότητα και στροφή στη μέτρηση των αποτελεσμάτων
Ενώ πολλοί έχουν επωφεληθεί από την υβριδική εργασία, δεν έχουν όλοι θετική εμπειρία. Οι απαντήσεις σχετικά με τη διάρκεια της εβδομάδας εργασίας πρέπει να διερευνηθούν, καθώς το μέλλον παραμένει ευέλικτο. Ανησυχία προκαλεί η αναφορά για αυξημένες ώρες εργασίας κατά 14% το τελευταίο έτος, ενώ περισσότεροι από τους μισούς εργαζόμενους (57%) δηλώνουν ότι θα μπορούσαν να κάνουν την ίδια εργασία σε λιγότερο από 40 ώρες. Η πλειοψηφία (73%) των εργαζομένων και των ηγετικών στελεχών επιθυμούν την υιοθέτηση πολιτικών αξιολόγησης με βάση τα αποτελέσματα και όχι τις ώρες εργασίας, μια τάση που ήταν ήδη ισχυρή το 2020.
Η κακή ψυχική υγεία αναδείχθηκε ως ένα ταχέως αναδυόμενο ζήτημα
Η έκθεση αποκαλύπτει ότι κινδυνεύουμε να χάσουμε μια νέα γενιά ηγετών – με περισσότερους από τους μισούς νέους ηγέτες (54%) να υποφέρουν από εξουθένωση και 3 στους 10 εργαζόμενους να δηλώνουν γενικότερα ότι η ψυχική και σωματική τους υγεία έχει επιδεινωθεί στους τελευταίους 12 μήνες (το αντίστοιχο ποσοστό στην Ελλάδα είναι μεγαλύτερο από 4 στους 10). Οι εταιρείες πρέπει να διερευνήσουν πώς μπορούν να υποστηρίξουν καλύτερα και να παρέχουν πόρους ευημερίας στους εργαζομένους τους στο νέο υβριδικό μοντέλο εργασίας. Χαρακτηριστικό είναι πως το 67% των μη-διευθυντών δηλώνουν ότι οι ηγέτες δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες τους όσον αφορά την εξασφάλιση της ψυχικής τους ευημερίας (το ποσοστό των συμμετεχόντων από Ελλάδα που δηλώνουν πως δεν είναι ικανοποιημένοι από τον τρόπο που οι προϊστάμενοί τους αντιμετωπίζουν το θέμα της εξασφάλισης της ψυχικής υγείας των ομάδων τους ανεβαίνει στο 77%).
Το έλλειμμα ηγεσίας
Ενδιαφέρον προκαλεί η μεγάλη απόκλιση μεταξύ των απόψεων της διοίκησης για την απόδοσή τους ως προϊστάμενοι και της γνώμης που έχουν οι εργαζόμενοί τους. Το 77% των ηγετικών στελεχών είναι ικανοποιημένοι από την απόδοση τους ως προϊστάμενοι, αλλά η ικανοποίηση των μη διευθυντικών στελεχών από την ηγεσία είναι χαμηλή, καθώς μόνο το ένα τρίτο αυτών πιστεύουν ότι λαμβάνουν τη δέουσα αναγνώριση εντός της επιχείρησης (27% το ποσοστό στην Ελλάδα) και μόνο οι μισοί από όλους τους εργαζόμενους λένε ότι οι διευθυντές τους ανταποκρίθηκαν ή ξεπέρασαν τις προσδοκίες τους σε ό,τι αφορά την ενθάρρυνση μιας καλής εργασιακής κουλτούρας (48% παγκοσμίως, 42% στην Ελλάδα) ή την διευκόλυνση της ισορροπίας εργασίας/ζωής (50% παγκοσμίως – 40% στην Ελλάδα).
Περισσότερα στο startupper.gr
