Γιάννης Διονάτος: Έτσι (δεν) είναι, εάν έτσι (δεν) νομίζετε…

Αλήθεια, πόσες φορές δεν έχετε παρατηρήσει και καταγράψει την φασαρία των λίγων που φαντασιώνονται πως αποτελούν πλειοψηφία;

Στην χώρα μας υπάρχει έντονα ανεπτυγμένη η αίσθηση, ακόμη και βεβαιότητα, πως όσο πιο δυνατά φωνάζει κάποιος, τόσο πιότερο και το δίκιο που (δεν) έχει.

Αλήθεια, πόσες φορές δεν έχετε παρατηρήσει και καταγράψει την φασαρία των λίγων που φαντασιώνονται πως αποτελούν πλειοψηφία;

Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και στον επιχειρηματικό τομέα, όπου οι λίγοι -πάντοτε- υποστηρίζουν πως τα πάντα καταρρέουν και δη με πρωτοφανή κρότο.

Και έρχεται η πραγματικότητα, ο ρεαλισμός, η ζωή, η καθημερινότητα -όπως κι εάν το ονομάσετε, δίκιο έχετε- και ανατρέπει αυτή την μοιρολατρική αίσθηση και τα έωλα επιχειρήματα, που στερούνται βάσης ή έστω ψήγματος πραγματικότητας.

Για παράδειγμα, τις τελευταίες 15-20 ημέρες η μια μετά την άλλη οι κορυφαίες επιχειρήσεις και όμιλοι της χώρας μας… διαγκωνίζονται στην ανακοίνωση καλύτερων, όσο και εντυπωσιακά ενισχυμένων οικονομικών αποτελεσμάτων έτους για το 2024 και δ’ τριμήνου για την ίδια χρονιά.

Παράλληλα, οι συμφωνίες που συνάπτουν, οι συμμαχίες που σχηματίζουν, οι εξαγορές στις οποίες προβαίνουν και η διείσδυση σε ολοένα και περισσότερες -γεωγραφικά και καθετοποιημένα- αγορές, κυριαρχούν στην business ειδησεογραφία.

Διαβάστε περισσότερα στο Business Voice Week

Το προφίλ, η εικόνα, η υγεία και η δυναμική που αποπνέει η ελληνική επιχειρηματικότητα και δη σε ότι αφορά στην κορυφαία έκφανσή της είναι πρωτόγνωρα εντυπωσιακή, σε σημείο τέτοιο ώστε σιγά-σιγά να μεταβάλλονται σε παράδειγμα προς μίμηση από άλλες επιχειρήσεις που προέρχονται από παραδοσιακές οικονομικές δυνάμεις και οι οποίες έχουν συνηθίσει να παίζουν σε διαφορετική κατηγορία. Μέχρι πρότινος τουλάχιστον, καθώς τελευταία από το μυαλό τους περνά η φράση με τους Δαναούς και τα δώρα φέροντες.

«Και τώρα, τι θα γίνουμε δίχως Βαρβάρους;» ή αλλιώς αρνητισμό και αίσθηση απαξίας, ενδεχομένως να αναφωνήσουν οι γνωστές δυνάμεις της οπισθοδρόμησης, της συντήρησης, της ακινησίας και της διόλου φιλικότητας απέναντι στο επιχειρείν, την πρόοδο και την εξέλιξη.

Η απάντηση; Μα ένα… τσιτάτο που προέρχεται από το δικό τους text book: «Το αγώι συνεχίζει, παρότι τα σκυλιά αλυχτάνε…»!

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ